Het is lente-achtig in de Bourgogne en daar profiteer ik van. Tijdens èèn van mijn lange wandelingen zag ik de kraanvogels. In de herfst kondigen de kraanvogels de herfst aan , nu is het tijd voor de prille lente. Het is pas eind januari dus er kan nog winter komen maar deze week is zalig. Na zo’n lange wandeling is er niets beter dan te genieten van een gezonde kop gemberthee. Hier is mijn eenvoudig recept:
Ingrediënten:
1 stuk verse gemberwortel, afhankelijk van je smaak kan je de grote bepalen, ik neem per mok ongeveer 1 tot 2 centimeter. Citroen is verfrissend en honing uit de Morvan verrukkelijk. Uiteraard kan je ook andere honing gebruiken.
Schil en snijd de gember in dunne plakjes. Breng 2 kopjes of één grote mok water aan de kook en voeg de gember toe, ik doe de gember in een thee-ei. Laat het 10-15 minuten trekken. Voeg honing en citroensap toe naar smaak. Geniet van je gezonde gemberthee onder de grillige bomen en de blauwe lucht na een mooie wandeling. Het is nog winter maar het voorjaar hangt al een beetje in de lucht. De kraanvogels weten dat en ik ook! De dagen worden ook alweer wat langer, dat is ook heel fijn.
Niets brengt de zon in je dag zoals een zelfgebakken koekje, en de Franse ‘Langue de chat’, ofwel ‘kattentongen’, zijn daarvoor ideaal. Deze charmante koekjes, benoemd naar hun langwerpige, tongachtige vorm, zijn heerlijk licht en knapperig.
Deze subtiele lekkernijen zijn niet alleen perfect als solosnack, maar doen het ook uitstekend als begeleiding bij desserts, zoals bij een schaaltje chocolademousse. Onlangs vertelde een dorpsgenoot uit Frankrijk mij hoe zij deze kattentongen serveert met “Le sabayon au marsala”, een weelderig Italiaans dessert bereid met zoete wijn.
Herinneringen aan deze koekjes voeren mij terug naar de bezoekjes aan mijn grootouders. Mijn oma had altijd een sierlijk versierde koekjestrommel klaarstaan, gevuld met deze knapperige lekkernijen. Ze benadrukte altijd hoe belangrijk het was om het trommeltje goed te sluiten, zodat de koekjes hun verse knapperigheid behielden. Deze koekjes zijn verweven met mijn jeugdherinneringen; zelfs toen koesterde ik al een voorliefde voor fraaie koektrommels. Mijn grootouders woonden in een statig herenhuis in Amsterdam, compleet met steile, hoge trappen en prachtig bewerkte plafonds waar de echo’s van gelach en gekraak van dunne koekjes samenvloeiden tot een zoete symfonie van nostalgie.
En nu, terug naar het heden en het recept waarmee je zelf ongeveer 35 à 40 van deze nostalgische koekjes kunt maken.
Ingrediënten
160 gram poedersuiker
160 gram meel
1 ei of 2 (ook ongeveer 160 gram)
snuf zout
2 theelepels vanille aroma
Bereidingswijze ‘Langue de chat’: Verfijnde elegantie in elke hap
Voordat je begint, enkele cruciale tips voor de perfecte ‘Langue de chat’. Zorg dat de roomboter op kamertemperatuur is; zacht, maar niet gesmolten, en vermijd het gebruik van de magnetron hiervoor. Het is essentieel om zowel het meel als de poedersuiker te zeven voor een fijne textuur. Gebruik alleen poedersuiker voor een optimaal resultaat. Hoewel ik scharreleieren prefereer, kun je voor dit recept ook enkel eiwitten gebruiken.
Dit is een roerdeeg, wat betekent dat het gemengd wordt met een lepel of een platte spatel tot een consistentie die vergelijkbaar is met dikke yoghurt. Voor het beste resultaat en een gelijkmatige vorm, gebruik je een spuitzak om de koekjes op een met bakpapier beklede bakplaat te spuiten, of nog beter, op een siliconenmatje, waarop ze mooi uitvloeien.
Heb je geen spuitzak? Een diepvrieszak waarvan je een hoekje afknipt werkt ook prima. Begin met het voorverwarmen van je oven op 180°C. Meng in een beslagkom de zachte boter met de poedersuiker, een snufje zout en wat vanille aroma tot een gladde massa. Voeg vervolgens het eimengsel toe en roer door tot volledig opgenomen. Voeg daarna geleidelijk de bloem toe en roer tot een mooi glad deeg ontstaat.
Doseer het deeg met de spuitzak in staafjes van ongeveer 8 cm lang op de bakplaat, en laat voldoende ruimte tussen elk koekje omdat ze zullen uitlopen. Bak de koekjes ongeveer 10 minuten; ze moeten binnenin licht blijven terwijl de buitenkant goudbruin bakt. Laat ze vervolgens afkoelen op een rooster en bewaar ze in een luchtdichte koektrommel – deze verleidelijk lekkere koekjes zijn moeilijk te weerstaan!
n de rustige hoekjes van mijn tuin vind ik vaak lege slakkenhuizen, die mij dienen als unieke, natuurlijke canvasjes. Met veel geduld en precisie beschilder ik deze tere schelpen met acrylverf, waarbij elk huisje wordt getransformeerd in een kleurrijk kunstwerk. Dit minutieuze werk vergt een vaste hand en een scherp oog voor detail, gezien de kleine oppervlakte en fragiele aard van de slakkenhuizen. Deze hobby biedt mij een heerlijke ontsnapping aan de dagelijkse drukte, en elk beschilderd slakkenhuisje voegt een vrolijke noot toe aan mijn tuin. Het beschilderen van slakkenhuizen is een unieke vorm van kunst die natuur en creativiteit samenbrengt.
CouKoe Lifestyle 