Goede voornemens, ik geloof er niet echt in, althans niet op een vaste datum zoals 1 januari. Voor mij kunnen veranderingen net zo goed midden januari beginnen, wanneer het moment daar is. Vroeger mislukten mijn voornemens vaak al na een paar dagen of weken, maar inmiddels heb ik geleerd wat werkt. Het geheim? Kleine stappen en haalbare doelen. Geen sprongen van nul naar honderd, maar een rustige opbouw.
Daarnaast ontdekte ik hoe krachtig het is om mijn voornemens op te schrijven en visueel te maken. Ik maak er affirmaties van, complete met moodboards en tekeningen. Door mijn doelen te schilderen en in te lijsten, worden ze tastbaar en dagelijks zichtbaar. Het proces van creëren helpt mij om mijn intenties diep te verankeren.
Een van mijn moodboard-affirmaties draait om rust in mijn hoofd. Hiervoor schilderde ik een serene aquarel: een eenvoudige boom op een berg, die de seizoenen doorstaat en uitnodigt om even stil te staan. Het nietsdoen, gewoon zitten en staren in de oneindigheid – gun jezelf die luxe. De kraanvogels in mijn illustratie symboliseren schoonheid, vrijheid en de eeuwige cirkel van het leven, met hun ritmische aankondiging van lente en winter. Als ik naar dit beeld kijk, voel ik een golf van kalmte en hoop dat het jou ook inspireert. Begin klein, maak je doelen zichtbaar, bijvoorbeeld op een moodboard of in een dagboek, en leef een leven vol groei en voldoening. Dat je deze blog leest, laat zien dat je nieuwsgierig bent. Zet die stap en ontdek zelf de kracht van bewust leven!
Het nieuwe jaar: een kans voor verandering en groei
Voor veel mensen voelt het nieuwe jaar als een fris startsein. Een moment om betere keuzes te maken: meer bewegen, gezonder eten, bewuster leven, en vooral meer ontspanning vinden. We willen minder vergelijken met anderen, meer vertrouwen op onszelf, minder tijd besteden op sociale media, en misschien ook afscheid nemen van overbodige spullen. Al die rommel kan je hoofd immers onnodig vullen met drukte.
Het nieuwe jaar biedt ook een kans om relaties te verdiepen, en dat hoeven niet alleen liefdesrelaties te zijn. Misschien is het tijd om aandacht te geven aan de eenzame buurman die al te lang alleen zit, of een familielid waarmee je om iets kleins het contact hebt verloren. Het kan ook gaan om je huisdieren – een aquarium dat verfrist moet worden of een vogelkooi die al te lang niet is schoongemaakt. Zorg en verbinding hebben vele vormen.
Met de stijgende kosten van het leven is het misschien tijd om na te denken over je carrière. Wil je groeien, je passie volgen of je ambities waarmaken? Passie en hartstocht zijn wat mij betreft de sleutel: als je doet waar je van houdt, houd je het langer vol. Dat betekent niet dat je meteen je baan moet opzeggen – de rekeningen moeten betaald worden. Maar het is wel een moment om te dromen en te plannen. Wat zou de ideale baan zijn? De perfecte uitdaging? Of als werken niet meer hoeft, wat zou je ideale hobby of vrijwilligerswerk zijn?
Het nieuwe jaar nodigt uit om te reflecteren en kleine stappen te zetten. Wat je doelen ook zijn, het begint met het maken van die eerste keuze.
Eindconclusie: kleine stappen, grote impact
Hoewel de wereld om ons heen vaak onrustig is en we allemaal te maken krijgen met uitdagingen, kunnen kleine stappen een groot verschil maken. Zoals mijn ouders altijd zeiden: “Een mooiere moeder aarde begint bij jezelf.” Het nieuwe jaar biedt een prachtige kans om meer uit jezelf en uit het leven te halen. Stel haalbare doelen, koester de dingen waar je dankbaar voor bent, en vergeet nooit dat elke dag een nieuw begin kan zijn.
Met de juiste intenties, een krachtige motivatie en kleine, bewuste stappen kun je van dit jaar iets bijzonders maken. Dankbaarheid is daarbij je kompas – het helpt je de schoonheid van het leven te zien, zelfs in de kleinste momenten.
“Maak van dit jaar jouw mooiste reis – stap voor stap, met dankbaarheid als jouw gids.”
Kunst! Je houdt ervan of niet. Vroeger had ik gemengde gevoelens bij het woord ‘kunstenaar’. Het riep een beeld op van een alternatief persoon, gekleed in een harembroek, met dreadlocks of een ander opvallend kapsel. Hoewel ik mezelf als tolerant zie en probeer iedereen zonder vooroordelen te benaderen, stopte ik de ‘kunstenaar’ toch in een hokje.
Op school kreeg ik steenvast tienen voor tekenen. In mijn ouderlijk huis hingen schilderijen die ik zelf had gemaakt. Geen kinderlijke krabbels, maar echte kunstwerken waar ik trots op was. Gasten vroegen vaak: “Wie heeft dat gemaakt?” Toch raakte het schilderen en tekenen op de achtergrond. Ik opende een kapsalon, had vijf personeelsleden, en kreeg drie dochters. Mijn tijd werd gevuld met werk, opvoeding, en uitstapjes met mijn gezin.
Toch bleef de kunst lonken. Op een dag ging ik met een vriendin naar een “paintbar workshop” – schilderen in een groep, met een wijntje erbij. Het was fantastisch! Op mooie locaties, stap voor stap, kreeg ik mijn creativiteit terug. Ik ontdekte dat ik altijd iets nieuws leerde bij elke workshop.
Na verloop van tijd veranderde ik mijn winkelkapsalon naar een kapsalon aan huis. Dat gaf me vrijheid om mijn uren zelf in te delen. Enkele van mijn klanten bleken ervaren kunstenaars. Zij leerden me de fijne kneepjes van verschillende technieken: waterverf, acryl, olieverf en zelfs beeldhouwen. Mijn eerste beeldje maakte me ongelooflijk trots. Grote doeken volgden, en tot mijn verbazing mocht ik zelfs exposeren in grote, lege panden. Ik verkocht mijn werk, en mijn twijfel maakte plaats voor passie.
Vandaag de dag ben ik een trotse kunstenaar. Ik verkoop mijn kunstwerken en geef workshops aan mensen die hun creativiteit willen ontdekken. Tijdens deze workshops genieten mijn klanten ook van regionale hapjes en drankjes uit de prachtige Bourgogne. Kunst is meer dan alleen techniek; het is een uiting van jezelf, een verhaal dat verteld moet worden.
Ik ben me zelfs gaan verdiepen in de kunstenaars in de Bourgogne in het mooie Frankrijk.
Franse schilders uit de Bourgogne en hun meesterwerken
De Bourgogne, bekend om haar rijke geschiedenis en prachtige landschappen, heeft ook enkele opmerkelijke schilders voortgebracht die hun sporen hebben nagelaten in de kunstwereld.
François Rude (1784-1855) Hoewel François Rude meer bekend staat als beeldhouwer, heeft zijn Bourgondische afkomst hem geïnspireerd in het neoclassicisme. Zijn werk “La Marseillaise” op de Arc de Triomphe weerspiegelt de passie en strijdlust die ook in schilderkunst zijn invloed had.
Jean-Baptiste Greuze (1725-1805) Greuze, geboren in Tournus, was een meester in het vastleggen van emoties in portretten en genrestukken. Zijn werk “De gekwetste vader” laat een intens familieverhaal zien en behoort tot de beste voorbeelden van sentimentele kunst uit de 18e eeuw.
Joseph Vernet (1714-1789) Hoewel geboren in Avignon, heeft Vernet een connectie met de Bourgogne via zijn inspiratie uit de Franse natuur. Zijn “Haven bij maanlicht” is een prachtig voorbeeld van zijn romantische kijk op maritieme landschappen.
Pierre Prud’hon (1758-1823) Prud’hon, geboren in Cluny, combineerde neoclassicistische en romantische stijlen. Zijn schilderij “Portret van Keizerin Joséphine” is een iconisch werk dat zijn vermogen toont om schoonheid en emotie te combineren.
De invloed van de Bourgogne op deze kunstenaars is onmiskenbaar, van de serene landschappen tot de rijke geschiedenis. Het is een regio die niet alleen inspireert, maar ook blijft fascineren door haar artistieke erfenis.
Een bezoek aan Bourgogne biedt niet alleen een duik in de wijncultuur, maar ook in de wereld van kunst en inspiratie!
Kerststress: een term die we allemaal wel kennen. Voor mij is het altijd een soort welvaartsstress geweest. Toen ik nog in de Randstad woonde, was december een maand vol hectiek. Ik runde een eigen bedrijf, exposeerde mijn kunst en had rond Kerst altijd veel opdrachten, variërend van kaarten ontwerpen tot grote canvasdoeken schilderen. Daarnaast werkte ik parttime bij een bekende supermarkt, waar ik in een klein keukentje gerechten kookte voor klanten of achter de kassa stond. Het was daar dat ik kerststress écht zag: klanten in paniek omdat iets niet op voorraad was, ruzies om het laatste stukje vlees, en mensen die zuchtend vertelden dat januari sober zou worden omdat al het geld al op was.
In mijn eigen leven voelde ik de druk ook. December zat vol met verjaardagen, kerstborrels en sociale verplichtingen. Ik werd geleefd door mijn agenda en snakte vaak naar rust. “Ik zou willen dat december niet bestond,” zuchtte ik vaak. De maand leek me alleen maar uit te putten in plaats van vreugde te brengen.
Nu, jaren later, is mijn leven compleet veranderd. Ik woon op het Franse platteland, omringd door rust. De supermarkten in de grotere steden zijn nog steeds vol luxe producten en drukte, maar die mijd ik. Ik verbouw mijn eigen groenten, krijg verse eieren van mijn kippen, en geniet van simpele dingen: schilderen, boeken lezen, handwerken en lange wandelingen met mijn honden. Soms bezoek ik een kleine kerstmarkt in de buurt, maar verder laat ik de gekte aan mij voorbijgaan.
December draait voor mij nu om eenvoud. Geen overdadige zesgangendiners of cadeaustress, maar tijd voor eerlijk voedsel en mooie gesprekken. Was dit ook mogelijk geweest in de Randstad? Misschien, maar ik betwijfel het. Hier heb ik de ruimte en rust om bewust te kiezen voor een simpel en gelukkig leven.
Mijn wens voor jou deze decembermaand: hou het eenvoudig. Laat je niet meeslepen door de drukte en focus op wat echt belangrijk is. Geluk zit in de kleine dingen.
Mijn tips om Kerststress (en stress in het algemeen) te voorkomen
Kerststress – ik ken het gevoel maar al te goed. Jarenlang voelde ik me geleefd in december, met een overvolle agenda en het idee dat ik iedereen tevreden moest houden. Maar er kwam een moment waarop ik dacht: dit kan anders. Het heeft me geleerd bewuster keuzes te maken en meer rust te vinden, ook tijdens de feestdagen. Hier deel ik mijn persoonlijke tips, gebaseerd op mijn eigen ervaringen.
1. Zeg nee en plan anders Je hebt altijd een keuze, vergeet dat nooit. Vroeger voelde ik me verplicht overal “ja” op te zeggen – dat feest, die borrel, dat etentje. Maar dat leidde alleen maar tot chaos. Nu zeg ik bewust nee als iets niet past, of ik plan het op een ander moment. En weet je? Mensen begrijpen dat meestal prima. Mijn agenda bepaal ík, en dat geeft zoveel rust.
2. To-do lijstjes zijn mijn redding Lijstjes, ik ben er dol op. Ze geven me overzicht en structuur, en ik vind het heerlijk om dingen af te strepen. Soms zet ik zelfs iets extra’s op mijn lijstje dat ik al gedaan heb, gewoon om het af te vinken – dat voelt zó goed! Ook handig: ik zet mijn lijstjes in mijn telefoon, zodat ik ze altijd bij de hand heb, bijvoorbeeld tijdens het boodschappen doen.
3. Wandelen, zelfs als het regent Wandelen is echt mijn uitlaatklep. Vroeger vond ik excuses om niet te gaan als het koud of nat was, maar nu trek ik gewoon goede kleding aan en ga ik toch. Mijn honden vinden het heerlijk, en ik merk dat ik me na een wandeling altijd beter voel. Frisse lucht doet wonderen, ook als het even grijs en guur is.
4. Eten met aandacht Sinds ik mijn eigen groenten en fruit kweek, is mijn relatie met eten totaal veranderd. Het proces van zaaien, groeien en oogsten geeft zoveel voldoening. Als ik kook, doe ik dat met aandacht. Geen kant-en-klare zakjes, maar pure ingrediënten uit mijn eigen tuin. En tijdens de feestdagen pak ik iets bijzonders: mooie kringloopborden of servies dat ik voor een prikkie heb gekocht. Dat maakt het allemaal nét wat specialer.
5. Cadeaus met liefde, niet luxe Ik ben fan van zelfgemaakte cadeautjes of kleine vondsten uit de kringloopwinkel. Het gaat om het gebaar, niet om het bedrag. Een persoonlijk cadeau, met zorg uitgekozen, betekent veel meer dan iets groots of duurds. Ik geniet ervan om iets kleins te geven dat écht bij iemand past.
6. Kies voor de juiste mensen Ik heb geleerd om mijn tijd door te brengen met mensen die echt om me geven. Die mij accepteren zoals ik ben, ook als ik een keer minder energie heb of minder tijd. Dat maakt zo’n verschil. Met die mensen om me heen voelt de decembermaand ineens niet meer als een verplichting, maar als een warm bad.
Dit zijn de dingen die mij helpen om december – en eigenlijk elke maand – simpeler en gelukkiger te maken. Ik hoop dat mijn tips je inspireren om de feestdagen bewuster en stressvrij te beleven. Fijne, eenvoudige feestdagen gewenst!
Vlak voor kerst hangt er een bijzondere sfeer in ons kleine dorp. Gisterenavond was het lichtjesavond, een traditie waarbij kinderen met lampionnen door de dorpskern trekken. Hoewel het slechte weer ons op onze afgelegen plek vooral binnenhield, kon ik vandaag genieten van de kleine dingen om me heen. De kippen waagden zich tijdens de droge momenten naar buiten, op zoek naar de lange, dikke wormen die ze zo heerlijk vinden. En tussen de buien door, met natte sneeuwvlokken op mijn jas, lukte het me nog een fijne wandeling met de honden te maken.
De kerstvoorbereidingen zijn bijna rond. Om de lokale boeren te steunen, hebben we een grote zak aardappelen en appels rechtstreeks van de boerderij gekocht. Mijn schoonzoon maakte er vandaag de lekkerste chips van: dun gesneden plakjes, gekruid met olie, peper, zout, paprikapoeder en knoflookpoeder, en daarna knapperig gebakken in de oven. Geen chips uit de winkel kan hier meer tegenop!
Zelf heb ik de dag gevuld met het schilderen van kerstkaarten, een van mijn favoriete creatieve bezigheden, en het bakken van geurige zandkoekjes met extra vanillesmaak. Het huis voelt zalig warm en het ruikt er naar kerst—een echte traktatie op tafel en in ons hart. Vanavond staat er kip-groentensoep op het menu, gevolgd door een kop kamillethee met een lepeltje honing van bijen uit de Morvan.
In deze dagen voel ik me dankbaar. Voor de warmte, het eten, en de liefde die ons omringt. Tegelijkertijd besef ik dat niet iedereen dit geluk kent. Daarom proberen we een beetje te helpen: een zak voer doneren aan het asiel, wat extra boodschappen voor de voedselbank, of simpelweg aandacht schenken aan iemand die het moeilijk heeft. Misschien blijft het een droom dat er ooit genoeg is voor iedereen, zonder oorlog en leed. Maar in deze donkere dagen, durf ik toch te hopen. Hopen mag altijd, toch?
Persoonlijke noot: Praten met mensen is mijn tweede natuur. Of het nu over het weer, politiek, of – zoals meestal – eten gaat, ik kom altijd in gesprek. Fransen leven echt om te eten, en gelukkig kan ik mijn charme inzetten, want zo wist ik het recept te bemachtigen van een ongelooflijk lekkere soupe à l’ail rôti.
Het gebeurde in een klein dorpje, waar Lies en ik een zogenaamd “huiskamerbistro” ontdekten. Van buiten oogde het bescheiden, maar binnen bleek een charmant menu met drie gerechten, enkele bijgerechten en twee desserts. Ik koos voor de knoflooksoep, volgens de kok de beste keuze. Hij had gelijk: fluweelzacht, ongelooflijk smaakvol, en pure eenvoud.
Het geheim? Gepofte knoflook. Door de bollen eerst langzaam te poffen, verandert de scherpe smaak in een zachte, zoete sensatie. Inmiddels heb ik deze soep zelf gemaakt, en met dit recept proef je dezelfde verrukkelijkheid. Vergeet niet: mooie, biologische knoflookbollen maken echt het verschil. Bon appétit!
In Frankrijk wordt gepofte knoflooksoep vaak “soupe à l’ail rôti” genoemd, wat letterlijk vertaald “soep van geroosterde knoflook” betekent. Het is een heerlijk, fluweelzacht gerecht dat de milde, zoete smaak van gepofte knoflook naar voren brengt.
Snij de groenten mirepoix, In de Franse keuken verwijst een mirepoix naar een aromatische basis van fijngesneden groenten zoals ui, wortel, en selderij, meestal in een verhouding van 2:1:1. Deze techniek is essentieel in veel klassieke gerechten voor een rijke smaak.
Mirepoix is ook de naam van een schilderachtig stadje in Zuid-Frankrijk, gelegen in de Ariège-regio. Het staat bekend om zijn goed bewaarde middeleeuwse architectuur en is een echte “cité médiévale”. *Een “cité médiévale” is een middeleeuwse stad of vestingstad, vaak gekenmerkt door goed bewaarde architectuur uit de middeleeuwen. Deze steden hebben meestal smalle straatjes, stadsmuren, poorten, en historische gebouwen zoals kerken, kastelen of markthallen. Ze ademen de sfeer van een ver verleden en trekken daardoor veel bezoekers.Het centrale plein met vakwerkhuizen en houten galerijen maakt het een populaire bestemming voor liefhebbers van geschiedenis en Franse charme.
Ingrediënten
– 2 bollen knoflook, ik heb ze uit eigen moestuin
– 2 laurierblaadjes (ook uit eigen tuin)
– 3 eetlepels olijfolie
– 2 kleine uien
– 1 wortel
– 1 bleekselderij
– 2 eetlepels olijfolie
– 1 teen knoflook
– 250 gram aardappel in kleine blokjes
– 75 ml droge witte wijn
– 1 liter kippenbouillon
– 60 ml kookroom
– zout & verse peper
– peterselie en bieslook voor de garnering
Bereiding
Na drie kwartier in de ovenKnoflookbol in folie met veel olijfolie
– Verwarm de oven voor op 180 graden.
– Snijd de bovenkant van de knoflookbollen, zodat de bovenkantjes van de tenen bloot komen te liggen. Leg iedere bol op een stuk aluminiumfolie en besprenkel met olijfolie. Leg een laurierblaadje naast iedere bol en pak de bollen goed in. Zet de aluminiumbollen in de oven en pof ze in ongeveer 45 minuten.
– Laat de bollen helemaal afkoelen en knijp ze dan uit boven een kom. Het is even oefenen maar dan lukt het prima.
– Snijd de wortel, ui en selderij in kleine blokjes (mirepoix)
– Verwarm 2 eetlepels olijfolie in een soeppan en bak daarin de ui, wortel en selderij op middenhoog vuur zo’n 6 minuten. Pers dan het teentje (rauwe) knoflook uit boven de pan en bak twee minuten mee.
– Giet dan de wijn erbij en vervolgens de kippenbouillon. Voeg ook de gepofte knoflook en aardappelblokjes toe. Voeg royaal zout en peper toe.
– Breng het geheel aan de kook. Doe een deksel op de pan en laat alles op laag vuur 35 minuten pruttelen.
– Pureer de soep en voeg de room toe. Breng indien nodig verder op smaak met nog wat zout of peper. Let op: je kunt de soep na het toevoegen van de kookroom uiteraard nog wel opnieuw verwarmen, maar hij mag niet meer koken.
– Schep de soep in kommen en garneer met een beetje fijngeknipte bieslook. Bon appetit!
Persoonlijke noot: Na een heerlijke winterwandeling, waarbij de frisse kou ons wangen roze kleurde en de natuur prachtig verstild aanvoelde, genoten we thuis van een dampende kop gemberthee. Daarbij serveerden we een dikke plak zelfgebakken pain d’épices, vol warme kruiden en zoete honing. Wat een perfecte manier om weer op te warmen en na te genieten van zo’n fijne dag!
Pain d’épices: De smaken van winterse warmte
Pain d’épices, letterlijk vertaald als “kruidenbrood,” is een Franse klassieker die perfect past bij de koude wintermaanden. Oorspronkelijk geïnspireerd door de specerijenroutes en het geliefde Lebkuchen uit Duitsland, vond dit kruidige honingbrood al in de Middeleeuwen zijn weg naar Frankrijk. In de streek van Dijon, beroemd om zijn mosterd én pain d’épices, groeide het uit tot een onmisbaar element van de Franse culinaire traditie.
Wat pain d’épices zo bijzonder maakt, zijn de rijke specerijen zoals kaneel, gember, kruidnagel en anijs, die je direct in een feestelijke stemming brengen. Honing, een essentieel ingrediënt, zorgt niet alleen voor een natuurlijke zoetheid maar ook voor een zachte, houdbare textuur. Geen wonder dat dit brood zo geliefd is rond Kerst: het straalt nostalgie uit en vult je huis met de heerlijke geur van specerijen.
Of je het nu serveert met een plakje boter, bij een kaasplankje, of gewoon als zoete traktatie bij de thee, pain d’épices is een heerlijke manier om de winter te vieren. Een hap, en je voelt je meteen omringd door de warme smaken van het seizoen.
Recept voor Franse Pain d’Épices (Kruidige Honingkoek)
Ingrediënten
250 g honing (bij voorkeur bloemhoning)
250 g bloem (half tarwebloem, half roggebloem voor een authentiekere smaak)
10 g bakpoeder
1 theelepel kaneelpoeder
1 theelepel gemberpoeder
1 theelepel nootmuskaatpoeder
1/2 theelepel kruidnagelpoeder
1/2 theelepel anijszaad (optioneel)
1 snufje zout
100 ml melk
50 g boter
50 g bruine suiker
1 ei
Bereidingswijze
Voorverwarmen: Verwarm de oven voor op 160°C. Bekleed een cakevorm met bakpapier of vet deze in.
Honing en melk verwarmen: Verwarm de melk samen met de honing in een pan op laag vuur totdat de honing is opgelost. Laat dit mengsel iets afkoelen.
Droge ingrediënten mengen: Zeef de bloem, bakpoeder, kruiden en zout in een grote kom. Roer de bruine suiker erdoor.
Nat bij droog: Voeg het honing-melkmengsel en de gesmolten boter toe aan de droge ingrediënten. Meng goed met een spatel of garde.
Ei toevoegen: Klop het ei los en roer dit door het beslag tot alles goed gemengd is. Het beslag moet glad zijn, maar niet te dun.
In de vorm gieten: Giet het beslag in de voorbereide cakevorm en strijk de bovenkant glad.
Bakken: Bak de pain d’épices in ongeveer 50–60 minuten. Controleer met een satéprikker of de cake gaar is (de prikker moet er schoon uitkomen).
Afkoelen: Laat de cake afkoelen in de vorm voordat je hem voorzichtig uit de vorm haalt.
Tips:
Voor een extra feestelijke touch kun je fijngehakte gekonfijte sinaasappelschil of stukjes amandel toevoegen aan het beslag.
Serveer de pain d’épices met wat boter, jam of kaas, zoals een zachte geitenkaas.
Voor mij is het altijd een uitdaging én een plezier om van eenvoudige, betaalbare ingrediënten iets heerlijks te maken. Vandaag waren dat râpés de pommes de terre. Dit gerecht is verrassend makkelijk te bereiden, zeker met een mandoline of keukenmachine om de aardappelen te raspen. Zorg dat je het vocht goed uit de rasp wringt, bijvoorbeeld met een schone theedoek, en kies een iets kruimige aardappel voor het beste resultaat. Ik keer mijn aardappelkoek met behulp van een groot bord, zodat beide kanten gelijkmatig garen – hoe langer je bakt, hoe krokanter en goudbruiner het wordt. Je kunt ook kleinere koekjes maken voor een speelse twist!
De râpés de pommes de terre, het Franse equivalent van de Zwitserse rösti, is een eenvoudig maar smaakvol gerecht met diepe wortels in de Europese keuken. Hoewel rösti oorspronkelijk uit Zwitserland komt, hebben verschillende landen hun eigen varianten van deze heerlijke aardappelkoek ontwikkeld. In Frankrijk is het gerecht vooral bekend in de Auvergne en omliggende regio’s, waar het een geliefde manier is om aardappelen op een hartige, knapperige manier te bereiden.
Deze aardappelkoekjes waren historisch gezien een gerecht van de boerentafel, ontstaan uit de noodzaak om voedzame, vullende gerechten te maken met simpele ingrediënten. Door de jaren heen heeft dit gerecht zijn populariteit behouden, niet alleen door zijn eenvoud, maar ook door de eindeloze mogelijkheden voor variatie – zoals de toevoeging van kruiden, kaas of knoflook.
In Frankrijk wordt het vaak geserveerd als bijgerecht bij vlees of vis, maar het kan ook prima als hoofdgerecht met een frisse salade. En zoals ik het hebt gemaakt, met geraspte kaas en aromatische kruiden, wordt het een ware delicatesse.
Recept voor râpés de pommes de terre met Franse twist
Ingrediënten
800 g iets kruimige aardappelen
1 klein ei
1 teentje knoflook (fijngehakt of geraspt)
1 eetlepel bloem
50 g geraspte gruyère
50 g geraspte emmentaler
Verse groene kruiden naar smaak (bijvoorbeeld peterselie of tijm)
Zout en peper
Plantaardige olie of boter om in te bakken
Bereidingswijze
Aardappelen voorbereiden Schil de aardappelen en rasp ze grof. Als je de aardappelen vooraf wast, zorg er dan voor dat ze goed droog zijn voor het raspen. Spoel de geraspte aardappelen niet meer af, want het zetmeel zorgt voor binding. Knijp ze eventueel een beetje uit om overtollig vocht te verwijderen.
Meng de ingrediënten Doe de geraspte aardappelen in een kom en voeg het ei, knoflook, bloem, geraspte kaas en de fijngehakte groene kruiden toe. Breng op smaak met zout en peper. Meng alles goed door elkaar tot een samenhangend mengsel.
Koekjes vormen Verwarm een pan met een dun laagje olie of boter. Neem een lepel van het mengsel en vorm platte koekjes in de pan. Druk ze licht aan met een spatel zodat ze gelijkmatig bakken.
Bakken Bak de koekjes op middelhoog vuur gedurende 3-4 minuten per kant, of totdat ze goudbruin en knapperig zijn. Zorg ervoor dat ze volledig gaar zijn van binnen.
Serveren Serveer de râpés de pommes de terre warm als bijgerecht of als hoofdgerecht met een frisse salade. Je kunt er een frisse yoghurtdip of appelcompote bij serveren voor een zoete twist.
Goudbruin, zalig!
De tekening erbij
Bak op een zacht tot middenhoog vuur
Voeg kruiden en ingrediënten toe
Maak ze droog
Rasp de rauwe aardappelen
Een culinaire klassieker met een persoonlijke touch
Dit gerecht is een perfecte balans tussen eenvoud en verfijning, en met jouw toevoeging van gruyère en emmentaler krijgt het een authentieke Franse twist. Door de veelzijdigheid van râpés de pommes de terre kun je blijven experimenteren – met andere kazen, kruiden of zelfs groenten zoals courgette of wortel. En vergeet niet, de charme van dit gerecht zit niet alleen in de smaak, maar ook in de rustieke eenvoud waarmee het is gemaakt.
Het lijkt misschien een grapje: een wedstrijd over wie het beste eitje kan koken en een klodder mayonaise erop doet. Maar niks is minder waar! In Parijs is dit een bloedserieuze zaak, en het oeuf-mayonnaise is uitgegroeid tot een super populair bistro-gerecht. Vandaag vindt zelfs de zesde editie plaats van het Wereldkampioenschap Oeuf-Mayonnaise. Wat ooit begon als een speelse knipoog, is nu een prestigieuze wedstrijd waarin de beste bistro-chefs strijden om de titel van de allerlekkerste oeuf-mayo.
De oeuf-mayonnaise is een echte klassieker die al decennia de Franse bistrokeuken siert. Het lijkt misschien eenvoudig, maar dat is nu precies de charme van de Franse keuken: het vermogen om van een paar simpele ingrediënten iets ongelofelijk lekkers te maken. Perfect gekookte eieren met een fluweelzachte, huisgemaakte mayonaise – dat is waar het om draait.
Uiteraard kon ik niet achterblijven en heb ik mijn eigen versie van oeuf-mayonnaise gemaakt, met scharreleitjes van mijn eigen kipjes. Deze dames lopen het hele jaar door lekker buiten en leggen eieren met een prachtige oranje dooier, dankzij hun liefde voor maïs. Zelfs nu het buiten kouder wordt, blijven ze me voorzien van verse eitjes – pure luxe!
Misschien is dit gerecht daarom zo geliefd. Het roept nostalgie op, met zijn ouderwetse smaken en eenvoudige bereiding. In een wereld die soms overweldigend kan zijn, biedt een gerecht als oeuf-mayonnaise een stukje troost. Het is een klein stukje Frankrijk op je bord, en wie kan dat nu weerstaan?
Weetje, geschiedenis , bistro’s en het recept!
De geschiedenis van oeuf-mayonnaise: De oeuf-mayonnaise is ontstaan in de 18e eeuw, toen eenvoudige gerechten met verfijnde sauzen populair werden in Frankrijk. Dit klassieke bistrogerecht werd al snel een symbool van Franse culinaire eenvoud, waarbij perfecte technieken en pure smaken centraal staan.
Hoe het Wereldkampioenschap tot stand kwam: Het Wereldkampioenschap Oeuf-Mayonnaise werd in 2018 opgericht door de Association de sauvegarde de l’œuf mayonnaise om dit klassieke gerecht in de schijnwerpers te zetten. Het doel is om de beste bistro-koks van Frankrijk te eren en het publiek te herinneren aan de charme van culinaire tradities.
Tips voor de beste bistro’s in Parijs waar je dit gerecht kunt proberen: Voor een geweldige oeuf-mayonnaise in Parijs kun je terecht bij iconische bistro’s zoals Bouillon Pigalle of Le Comptoir du Relais. Beide staan bekend om hun authentieke gerechten, waarbij eenvoud en kwaliteit centraal staan.
Simpel recept voor oeuf-mayonnaise
Ingrediënten (voor 4 personen):
4 eieren
1 eidooier (voor de mayonaise)
150 ml zonnebloemolie
1 tl Dijonmosterd
1 tl witte azijn of citroensap
Zout en peper naar smaak
Optioneel: verse kruiden zoals bieslook of peterselie
Bereiding:
Kook de eieren: Breng water aan de kook en kook de eieren 8-9 minuten voor een stevige dooier. Laat ze schrikken in koud water, pel ze en snijd ze doormidden.
Maak de mayonaise: Klop de eidooier, mosterd en azijn (of citroensap) los in een kom. Voeg de olie druppelsgewijs toe terwijl je blijft kloppen met een garde of mixer, tot je een romige mayonaise hebt. Breng op smaak met zout en peper.
Opdienen: Leg de halve eieren op een bord, schep een royale hoeveelheid mayonaise over de eieren en garneer eventueel met verse kruiden.
Tip: Serveer met een stukje stokbrood voor een échte bistrotouch! Bon appétit! 🥚✨
“Van bistrot tot thuiskeuken: met oeuf-mayonnaise proef je de charme van de Franse eenvoud op z’n best!”
“Vandaag weer mijn Coukoelifestyle schort aangetrokken om deze cheesecake te maken met karamelsaus!“
Cheesecake is een klassieker die we allemaal kennen en waar velen dol op zijn. Maar soms wil je een iets lichtere variant maken die niet te zwaar op de maag ligt. Vandaag deel ik mijn recept voor een cheesecake met een bijzondere twist: ik heb St Môret gebruikt in plaats van traditionele roomkaas. St Môret, met zijn romige textuur en subtiele smaak, geeft een frisse, luchtige toets aan dit dessert.
Ben je klaar om een nieuwe draai te geven aan een geliefde klassieker? Lees verder voor het recept en ontdek hoe je eenvoudig een verfijnde cheesecake maakt die bij iedereen in de smaak valt!
St Môret is een lichtere variant in vergelijking met veel traditionele roomkazen. Het verschil zit in zowel de samenstelling als de smaak:
Het geheim van de perfecte cheesecake: stevig én luchtig
Cheesecake is een kunst op zich: je wilt dat hij stevig genoeg is om mooie punten te snijden, maar toch zo luchtig dat hij op je tong smelt. Mijn geheime wapen? St Môret en een slimme techniek met opgeklopte eieren.
Door de eieren eerst te mixen tot hun volume verdubbelt, voeg je een flinke portie luchtigheid toe aan je beslag. Wanneer je daarna de St Môret toevoegt, ontstaat een perfecte balans tussen frisheid, romigheid en structuur. Het resultaat? Een cheesecake die niet alleen prachtig oogt, maar ook een uniek luchtig mondgevoel biedt, zonder dat hij zwaar aanvoelt.
Deze methode tilt je cheesecake naar een hoger niveau en maakt hem extra aantrekkelijk qua smaak en textuur. Probeer het zelf en ontdek hoe simpel het is om een verfijnd dessert te maken waar iedereen van zal genieten!
Bereidingswijze cheesecake met St môret en speculoosbodem
Ingrediënten:
Voor de bodem:
Speculoos: 200 g
Boter: 50 g
Voor de vulling:
St Môret: 300 g
Eieren (M): 2 stuks
Suiker: 80 g
Bloem: 2 el
Vanille-extract: 1 tl
Stap 1: De bodem maken
Verkruimel de speculooskoekjes in een keukenmachine of met een deegroller totdat je fijne kruimels hebt.
Smelt de boter en meng deze goed door de speculooskruimels.
Bekleed de bodem van een springvorm (20-22 cm) met bakpapier en druk het speculoos-botermengsel stevig aan op de bodem. Zorg dat het egaal verdeeld is.
Zet de bodem in de koelkast om op te stijven terwijl je de vulling bereidt.
Stap 2: De vulling maken
Verwarm de oven voor op 160°C (hetelucht).
Klop de eieren in een kom met een mixer tot ze luchtig en in volume verdubbeld zijn.
Voeg de St Môret toe en mix verder tot een glad mengsel.
Voeg suiker, bloem en vanille-extract toe en mix kort tot alles goed gemengd is. Zorg dat je niet te lang mixt, om luchtbellen te voorkomen.
Stap 3: De cheesecake bakken
Haal de springvorm met de bodem uit de koelkast en giet de vulling over de speculoosbodem.
Zet de cheesecake in de oven en bak 30-40 minuten op 160°C, of totdat de randen stevig zijn maar het midden nog een beetje wiebelt.
Laat de cheesecake in de oven afkoelen met de deur op een kier, zodat hij langzaam op kamertemperatuur komt (dit voorkomt scheuren).
Stap 4: Serveren
Zet de cheesecake minimaal 4 uur in de koelkast, maar bij voorkeur een hele nacht, zodat hij goed opstijft.
Serveer koud en geniet van de romige, luchtige structuur met de kruidige speculoosbodem!
Eet smakelijk! 🎂
Bereidingswijze karamelsaus
Ingrediënten:
Suiker: 100 g
Honing (Miel): 1 el
Crème fraîche: 75 ml
Boter: 80 g
Zout: een goede snuf
Stap 1: Karamel maken
Smelt de suiker op middelhoog vuur in een pan. Roer niet, maar draai de pan voorzichtig af en toe rond zodat de suiker gelijkmatig smelt.
Wanneer de suiker volledig gesmolten is en een amberkleurige karamel is gevormd, voeg je de honing toe en roer voorzichtig om te combineren.
Laat de karamel een paar seconden koken, maar blijf goed opletten, want het kan snel verbranden.
Stap 2: De saus afmaken
Voeg de boter toe aan de karamel en roer tot het volledig gesmolten is.
Voeg de crème fraîche toe en blijf roeren tot je een gladde saus hebt.
Voeg een snuf zout toe om de smaken in balans te brengen en roer nogmaals goed door.
Stap 3: Serveren
Laat de karamelsaus een beetje afkoelen voordat je deze over de cheesecake giet.
Serveer de saus warm of op kamertemperatuur samen met de cheesecake voor een heerlijke zoete toevoeging.
CouKoe Lifestyle 