De Engelse vertaling van ons kookboek vol Franse familerecepten is klaar en ik ben inmiddels druk bezig met de Franse versie. Het gaat al lekker en ik kan nu al zien hoe het eindresultaat zich vormt. Als je, zoals ik, in drie talen werkt, is het belangrijk om goed overzicht te houden van wat er al af is. Een handige truc die ik gebruik, zijn mini-illustraties in mijn indexlijst. Zo kan ik in één oogopslag zien welke recepten klaar zijn. Een mini aquarel betekent dat het recept in alle drie de talen klaar is, een visueel feestje om mee te werken!
Afgelopen week mocht ik weer bestellingen versturen, en dat blijft altijd zo’n leuke bezigheid. Het is geweldig om te zien hoe de recepten, waar we zoveel liefde en zorg aan hebben besteed, nu in de handen van anderen belanden. De reacties die ik van klanten krijg, zijn hartverwarmend en inspirerend.
Maar naast het werk, maken we ook bewust tijd vrij om te genieten van het heerlijke najaarsweer. Gisteren bijvoorbeeld, genoten we van een lange wandeling onder de stralend blauwe lucht. Het frisse herfstweer doet zoveel goeds voor lichaam en geest. Na de wandeling hebben we heerlijk genoten van een gezonde salade als lunch, simpel, maar zo smaakvol.
Als de Franse vertaling van het kookboek klaar is, ga ik beginnen aan deel 2 van ons familie kookboek. De aquarellen voor dit deel zijn al gemaakt, en ik kijk er enorm naar uit om hiermee verder te gaan. Het proces is altijd een combinatie van hard werken en creatief plezier, en elke dag biedt nieuwe uitdagingen en momenten van voldoening.
Het fijne weer maakt alles net iets aangenamer, en zorgt ervoor dat het dagelijks werk ook een beetje meer voelt als een feestje. Zo blijft iedere dag een nieuwe uitdaging, maar eentje die we met enthousiasme en een glimlach tegemoet gaan.
Binnenkort zijn in onze webwinkel de e-books van de Engelse en Franse vertalingen verkrijgbaar. Daarnaast bieden we ook de mogelijkheid om een Print-On-Demand (POD) exemplaar te bestellen. Onze kookboeken, verrijkt met prachtige handgemaakte aquarellen, staan boordevol authentieke Franse familierecepten en zijn een echte aanwinst voor iedere liefhebber van culinaire tradities.
Ik kijk uit naar de komende weken, vol nieuwe recepten, verhalen, en natuurlijk nog veel meer aquarellen!
In Nederland hield ik altijd van wandelen in het “bos” met Lies en de honden, maar nu moet ik er eigenlijk een beetje om lachen. Achteraf gezien waren het geen echte bossen maar grote parken, aangelegd om op een bos te lijken. Hier in de Bourgogne kom je pas in bossen waar je echt kunt verdwalen. Dat merkten we laatst maar al te goed—en eerlijk gezegd, echt leuk is het niet.
Het begon als een gewone boswandeling, zelfs met mooi novemberweer, rond de 16 tot 18 graden. Perfect wandelweer, zou je zeggen. Maar in deze bossen, met dikke begroeiing en amper een duidelijk pad, werd het al snel een stuk spannender. Natuurlijk hadden we een kompas en af en toe wat bereik op de smartphone, dus de stemming zat er nog in—maar dat veranderde naarmate de uren verstreken.
Van grappig naar griezelig
In het begin was het best grappig om te bedenken dat we misschien verdwaald waren, maar drie uur later en bijna 20 kilometer verder, was de lol er wel vanaf. De bodem lag bezaaid met lange slierten bramen, die ons keer op keer lieten struikelen. Lies en de honden hielden zich beter; de honden sprongen behendig over boomstammen, en Lies deed het ogenschijnlijk moeiteloos. De echte fout? We waren van het pad afgegaan, iets wat in zo’n dichtbegroeid bos een no-go blijkt te zijn.
Obstakels, kreekjes en natte voeten
Gelukkig vond ons kompas ons uiteindelijk een riviertje, en dat was de eerste houvast richting de juiste route. Lies en de honden sprongen het riviertje over als ware gazellen. Maar voor mij? Veel te breed. Inmiddels waren mijn zomerwandelschoenen al doorweekt door de modderige poelen die we onderweg hadden doorkruist, dus ik besloot gewoon door het water te lopen. De schoenen konden toch niet natter worden!
Een mooi einde met een wijze les
Achteraf gezien had het ook z’n charme. We zagen prachtige kraanvogels, paddenstoelen, en werden getrakteerd op een prachtig herfstlandschap. En gelukkig heb ik onderweg wat foto’s kunnen maken. Maar de moraal van dit avontuur? In de Bourgogne is het verstandig op de paden te blijven en winterwandelschoenen aan te trekken, want verdwalen in een écht bos is een ervaring die ik niet snel wil herhalen!
En zo is er altijd wel iets te beleven hier in de Bourgogne. Saai? Zeker niet. Verdwalen? Liever niet nog een keer!
Is jou dit ooit overkomen, of lijkt het je juist spannend? Ik ben benieuwd naar je ervaring of gedachten!
Rigodon, een traditionele dans uit de Bourgogne, heeft diepe wortels in de geschiedenis van deze Franse regio. Deze levendige volksdans werd oorspronkelijk uitgevoerd tijdens dorpsfeesten en vieringen, waarbij de gemeenschap samenkwam om de Bourgondische cultuur te vieren. Tegenwoordig is het een geliefde klassieker die het rijke culturele erfgoed van de Bourgogne levend houdt. Als er een keer een optreden is, en je bent in de buurt, moet je zeker gaan kijken.
Maar Rigodonis niet alleen een traditionele dans, het is ook een klassiek dessert uit de Bourgogne dat de rijke culinaire geschiedenis van de regio weerspiegelt. Dit heerlijke gerecht, vaak gemaakt met eenvoudige, lokale ingrediënten, was een favoriet op dorpsfeesten en blijft een geliefde Bourgondische zoetigheid die zowel traditie als smaak samenbrengt.
De brioche is een heerlijk licht en luchtig brood dat ergens tussen een brood en een cake in zit. Je kent het misschien vooral als zoet ontbijtbrood, met een beetje boter of jam, maar je kunt er veel meer mee doen! Heb je bijvoorbeeld een oude brioche liggen? Maak er dan een Rigodon van, een traditioneel Zuid-Bourgondisch nagerecht.
Rigodon is supermakkelijk te maken. Je brengt een halve liter melk aan de kook met 75 gram suiker, een snufje zout, en een theelepel kaneel. Voor extra smaak kun je een vanillestokje toevoegen en die 20 minuten laten intrekken. Vervolgens voeg je 125 gram verkruimelde brioche toe en roer je er drie geklopte eieren doorheen. Gooi er dan nog wat gehakte noten bij – hazelnoten, walnoten, wat je lekker vindt – en giet het mengsel in een beboterde ovenschaal. Na 30 minuten op 200 graden heb je een heerlijk zoet dessert! Vergeet niet om de Rigodon even af te laten koelen voordat je ervan geniet. In de Bourgogne gieten ze soms nog een scheutje vanille saus of een andere saus er overheen maar dat vind ik te zoet worden.
*Ik heb deze rigodon ook gemaakt van mijn brioche brood met kaneel en rozijnen. Soms maak ik het ook in kleine ovenschaaltjes dat vind ik er net even leuker uitzien. De smaak blijft hetzelfde overheerlijk! Op deze manier hoef ik geen oude brioche weg te gooien maar maak ik er wat lekkers van.
Afgelopen weekend heb ik weer een waardevolle les gehad in het maken van een compleet product, met als laatste stap de magie van de laserprinter. Het proces begint altijd bij mijn vertrouwde tekentafel. Dit keer besloot ik me te richten op zes verschillende kippenrassen. Elk van hen heeft zijn eigen bouw en unieke kenmerken, en ik wilde dat deze precies tot uiting zouden komen in mijn tekeningen. Na het schetsen worden de tekeningen gescand in hoge resolutie, klaar voor de volgende stap.
Dan begint het wat ingewikkelder te worden. De ontwerpen moeten namelijk worden ingevoerd in een zogenaamd laserprogramma. Hoewel dit in het begin lastig leek, begin ik het nu steeds beter onder de knie te krijgen. Het leuke aan dit programma is dat je nog volop kunt spelen met je ontwerp: de letters verschuiven, details verfijnen. Uiteindelijk lukte het me om de kippen mooi en precies in het programma te zetten.
En dan komt het grote moment: de laserprinter en cutter! Deze machine kan niet alleen graveren, maar ook figuren uitsnijden. Hoewel ik voornamelijk met hout werk, is het fascinerend dat je er ook acryl, glas en veel andere materialen mee kunt bewerken.
Het proces bestaat uit meerdere stappen, en gelukkig werk ik met mallen waarin ik bijvoorbeeld de houten onderzetters kan plaatsen. Wat handig is, is dat ik de doorsnede in de mallen kan aanpassen voor verschillende formaten. Vervolgens begint het echte werk: het laseren. Inmiddels weet ik van de meeste houtsoorten hoe diep de laser moet graveren, omdat je ook rekening moet houden met diepte en intensiteit. Als je een volledig ingegraveerd ontwerp wilt, stel je de machine zo in dat de buitenste contouren eerst worden gegraveerd, waarna de binnenkant wordt ingevuld met kleine puntjes of streepjes. Hoewel het misschien eenvoudig lijkt, moet alles nauwkeurig worden geprogrammeerd.
Gelukkig heeft mijn schoonzoon mallen voor me gemaakt met de 3D-printer, wat het hele proces een stuk eenvoudiger maakt. En eerlijk gezegd, zijn geduld met mij is bewonderenswaardig. Ik ben van nature best chaotisch, dus het is nu extra belangrijk dat ik elke stap netjes noteer. Voorlopig is hij in de buurt, en als ik vastloop, roept hij niet meteen wat ik moet doen, maar moedigt hij me aan: “Kijk in je aantekeningen, welke stap komt er nu? Analyseer het probleem en bedenk hoe je het kunt oplossen.” Dit helpt me om uiteindelijk alles zelfstandig te kunnen doen, ook op ronde oppervlakten en zelfs op acryl en glas.
Voor nu ben ik super trots op mijn eerste project: kippenafbeeldingen gegraveerd op elegante beukenhouten onderzetters, met een mooi opstaand randje. Het heeft me veel geleerd, en mijn eigen kippen hebben model gestaan – daarvoor hebben ze een extra handje mais gekregen als bedankje!
Wat vinden jullie van mijn kippenproject? Laat me weten, ik ben benieuwd naar jullie reacties!
Vanmorgen viel mijn oog op een oude houten deur hier in de Bourgogne. Dit soort deuren, met hun verweerde hout en charmante details, zijn een perfect voorbeeld van de authentieke architectuur die je in deze regio nog volop tegenkomt. Terwijl moderne steden vaak worden overspoeld door gestandaardiseerde deuren en ramen, blijft het Franse platteland trouw aan zijn verleden. Hier zijn houten deuren niet alleen functioneel, maar ook een stukje geschiedenis.
De geschiedenis van Franse houten deuren
Houten deuren hebben een lange geschiedenis in Frankrijk en waren in vroegere tijden een belangrijk onderdeel van het dagelijkse leven. Vanaf de middeleeuwen werden deze deuren vaak met de hand gemaakt, met zware balken en smeedijzeren beslag. In dorpen en steden zoals die in de Bourgogne, dienden ze als toegang tot huizen, boerderijen, en kastelen. Elke deur vertelde een verhaal, niet alleen van het vakmanschap dat erin gestoken werd, maar ook van de families die erachter woonden.
Soorten franse deuren
In Frankrijk vind je verschillende soorten deuren, elk met hun eigen stijl en karakter:
De “Porte Cochère“: Een grote, dubbele poort die vaak toegang biedt tot binnenplaatsen en herenhuizen. Deze deuren zijn meestal robuust, met zware houten panelen en ijzeren details.
De “Porte d’Entrée”: Dit is de voordeur van een huis, vaak eenvoudiger maar nog steeds vol karakter. Hier vind je vaak smeedijzeren raampjes of decoratieve elementen die het huis een unieke uitstraling geven.
De “Porte Fenêtre“: Deze openslaande deuren zijn typisch Frans en geven toegang tot een balkon of tuin. Ze laten veel licht binnen en verbinden het huis met de natuur.
Deurkloppers (“Heurtoirs”): Oude Franse deuren hadden vaak kunstzinnig vormgegeven deurkloppers. Deze waren niet alleen praktisch, maar gaven ook een persoonlijk tintje aan het huis.
De “Porte Batarde“: In de Bourgogne zie je ook indrukwekkend grote houten deuren, de zogenaamde “Portes Batardes.” Deze reusachtige deuren, vaak gebruikt voor schuren en grote huizen, hebben een kleinere, geïntegreerde deur in het midden, of aan de zijkant. Zo konden bewoners de kleine deur dagelijks gebruiken zonder de grote, zware deur helemaal te openen. Gemaakt van massief hout en vaak met verfijnde ijzeren details, bieden deze deuren zowel praktische toegankelijkheid als een groots karakter, passend bij de robuuste Bourgondische stijl.
Anekdote
Een interessante anekdote vertelt dat in sommige Franse dorpen een oude houten deur diende als een soort statussymbool. Het was een traditie om een nieuwe deur te laten plaatsen wanneer er een belangrijke gebeurtenis plaatsvond in het leven van de bewoners, zoals een huwelijk of de geboorte van een kind. Hoe groter en fraaier de deur, hoe meer aanzien de familie had.
Daarnaast is er een oude legende in de Bourgogne die zegt dat als je drie keer op een oude houten deur klopt, de geest van het huis je zegen geeft. Deze legende gaat terug tot de tijd van de Kelten, die geloofden dat deuren toegangspoorten waren naar een andere wereld, en het kloppen zou de beschermgeest van het huis wakker maken.
Hout dat verhalen vertelt
Wat deze deuren zo bijzonder maakt, is dat elke deur zijn eigen verhaal vertelt. In de Bourgogne vind je nog veel van deze oude houten deuren die soms honderden jaren oud zijn. Het hout is verweerd door de jaren heen, maar elke kras, deuk en scheur draagt de herinneringen van generaties. De ambachtelijke smeedijzeren details, zoals deurknoppen en raampjes, zijn vaak met de hand gemaakt en hebben een charme die moeilijk te vinden is in de moderne architectuur.
Waarom oude houten deuren nog steeds populair zijn
Oude houten deuren en ramen blijven populair, niet alleen vanwege hun esthetiek, maar ook vanwege hun duurzaamheid. Het stevige hout kan eeuwen meegaan, en veel mensen die een tweede huis kopen in Frankrijk kiezen ervoor om de originele deuren te behouden of te restaureren, in plaats van ze te vervangen door moderne alternatieven. De deuren voegen karakter en authenticiteit toe aan de huizen, iets dat vaak verloren gaat in nieuwbouwprojecten.
Een ode aan de oude houten deur
Het zien van deze oude houten deur vanmorgen herinnerde me eraan hoe belangrijk het is om de charme en authenticiteit van het verleden te koesteren. In een wereld die steeds moderner en gestroomlijnder wordt, blijven deze deuren ons herinneren aan eenvoud, vakmanschap en het behoud van cultuur. De volgende keer dat je door een Frans dorp loopt en een oude houten deur ziet, neem dan even de tijd om te genieten van het verhaal dat het vertelt.
Toen we aankondigden dat we van Haarlem, aan de rand van Amsterdam, zouden emigreren naar het platteland van de Bourgogne, vlakbij het Parc du Morvan, kregen we veel reacties. Vrienden, familie en bekenden waarschuwden: “Dat moet je niet doen, jullie gaan je vervelen, vereenzamen, jullie zullen het bruisende stedelijke leven missen.” Maar geloof me, er gebeurt hier genoeg. Juist omdat je met minder mensen om je heen leeft, lijken de contacten zoveel intenser. De ontmoetingen zijn zeldzamer, maar de relaties die je opbouwt, zijn zoveel dieper en echter. Mensen op het platteland staan altijd voor elkaar klaar – dat is althans onze ervaring.
Afgelopen weekend reden we naar de hooiboer voor wat stro voor het kippenhok. Het was een prachtige nazomerdag, al hing de herfst al in de lucht. Terwijl we langs de kerk reden, zagen we een bijzonder tafereel: koeien die in cirkels rondom de kerk liepen. Sommige graasden rustig, terwijl andere duidelijk wat onrustig waren. Verderop zagen we drie koeien in een kleine wei waarvan het hek openstond. Hoewel het hier rustig is, ligt er verderop een route nationale waar auto’s met 90 km/u rijden. Dat was een zorg.
Mijn dochter belde de hooiboer en vertelde hem: “Er lopen hier zo’n vijftien koeien rond de kerk, dat kan niet de bedoeling zijn.” De hooiboer, die ook voorzitter van de boerenbond is, was druk bezig met het organiseren van een feest, maar kwam meteen in actie. Gelukkig kwam hij met een paar helpers, en mijn dochter sprong ook bij. De koeien werden relatief eenvoudig teruggeleid naar hun eigen wei, alsof we een trechter vormden. We gebruikten strotouwtjes om de vluchtwegen af te zetten en joegen ze zachtjes op. Het ging soepel, op één koe na. Die bleef achter. Maar koeien zijn kuddedieren, en uiteindelijk zette ze de vaart erin en… sprong over een hek!
En zo zie je maar: het leven op het platteland in Frankrijk is allesbehalve saai. Het is misschien anders dan het stadse leven, maar dat maakt het juist zo mooi en vol verrassingen!
De bun Bourguignon: Een Franse klassieker in een modern jasje
Persoonlijke noot: Vandaag hebben Lies en ik genoten van een heerlijke Bun Bourguignon. Gisteren had ik al een klassieke Boeuf Bourguignon gemaakt, langzaam gestoofd op een zacht vuurtje. Het resultaat was een prachtige stoofpot, vol van smaak, met boterzacht vlees in een rijke rode wijn-groentensaus. De briochebroodjes heb ik ook zelf gebakken; het lijkt veel werk, maar het vraagt vooral veel rijstijd.
De “bun” is ook erg populair in Japan, waar hij vaak gevuld wordt met curry. Zelf herinner ik me nog de heerlijke gevulde briochebroodjes die ik vroeger in België at, in zo’n typisch frietkot. Die werden gevuld met shoarma en frietjes, overgoten met een verrukkelijke saus.
Vandaag was het echter de Bun Bourguignon, en ik moet eerlijk toegeven: wat een genot! Het zachte, lichtzoete broodje neemt de rijke smaken van de Boeuf Bourguignon perfect op. Wel een tip: laat het vlees en de groenten even uitlekken om te voorkomen dat het broodje te vochtig wordt. Ondertussen hebben we er al twee op – zo lekker waren ze!
Wie aan de Franse keuken denkt, komt al snel uit bij het iconische gerecht Boeuf Bourguignon. Dit traditionele Bourgondische stoofgerecht, rijk aan malse rundvleesstukjes, rode wijn, en groenten, is door de jaren heen geliefd geworden bij fijnproevers over de hele wereld. Maar wat als je die diepe, hartige smaken van Boeuf Bourguignon zou kunnen proeven zonder het bestek erbij te pakken? Hier komt de Bun Bourguignon om de hoek kijken – een moderne, handzame versie van dit klassieke gerecht.
De Bun Bourguignon werd voor het eerst bedacht door Marguerite Parent in Lyon, met één simpel doel: een manier vinden om Boeuf Bourguignon “uit het vuistje” te eten. De traditionele stoofpot wordt meestal geserveerd met saus, maar die zou de delicate structuur van het zachte briochebrood te veel aantasten. Dus besloot Marguerite om alleen het stoofvlees en de groenten te gebruiken, zonder de saus. Het resultaat? Een heerlijke, praktische variant die je gemakkelijk kunt serveren als lunch of zelfs bij een informele borrel.
De brioche, een luchtig en lichtzoet broodje, vormt de perfecte basis voor deze hartige vulling. Het contrast tussen de zachte, zoete brioche en het rijke, smaakvolle vlees maakt dit gerecht uniek. Het behoudt de essentie van de klassieke Bourgondische keuken, maar voegt er een moderne twist aan toe die zowel verrassend als verrukkelijk is.
Of je nu op zoek bent naar een origineel lunchgerecht, een nieuwe borrelhap of gewoon een creatieve manier om Boeuf Bourguignon te serveren, de Bun Bourguignon is een heerlijk en veelzijdig gerecht dat de traditionele Franse smaken naar een nieuw niveau tilt.
Recept Boeuf Bourguignon:
Ingrediënten:
1 kg runderstoofvlees
150 g spekblokjes
2 wortels, in plakjes
2 uien, fijngesneden
3 teentjes knoflook, fijngehakt
250 g champignons
500 ml rode wijn
250 ml runderbouillon
2 laurierblaadjes
Verse tijm
2 el tomatenpuree
2 el bloem
Olijfolie, zout en peper
Bereidingswijze:
Bak spek in een grote pan en zet apart. Bak in dezelfde pan het stoofvlees bruin en haal eruit.
Fruit uien, wortels en knoflook in de pan. Voeg de tomatenpuree en bloem toe en roer goed door.
Voeg het vlees, spek, rode wijn, bouillon, tijm en laurier toe. Breng aan de kook.
Laat het geheel 4 tot 5 uur zachtjes sudderen, tot het vlees mals is.
Bak de champignons apart en voeg ze op het einde toe. Breng op smaak met zout en peper.
Serveer met aardappelen,rijst of brood. Of in een bun!
De smaken van Frankrijk: waar het plattelandsleven en lokale markten samenkomen.
Vanmorgen liepen Lies en ik over de wekelijkse donderdagochtendmarkt van Châtillon-en-Bazois. Het was vandaag een klein, maar charmant marktje. Vis, kaas, groente,fruit en een paar verkopers van eieren, gevogelte en wijn stonden al klaar. Hoe bescheiden de markt ook was, het voelde als een feest van smaken en geuren en echt Frans “la vie à la campagne”.
Wij kopen regelmatig op verschillende markten in de regio, meestal verse en mooie ingrediënten die we in onze keuken gebruiken. Wat het extra leuk maakt, is het praatje dat je kunt maken met de lokale verkopers. Het helpt niet alleen ons Frans te verbeteren, maar het geeft ons ook die unieke verbinding met het leven hier. De geur van verse knoflook, de rijke wijnen en in de herfst het heerlijke aroma van gepofte kastanjes. Voor mij is het echt la douce France op zijn best.
De markt van Châtillon-en-Bazois vindt plaats achter de prachtige kerk, dezelfde kerk waar een van mijn dochters is getrouwd. Dat maakt het voor mij altijd een bijzondere plek om naar terug te keren. Ondanks de wisselvallige dag hebben we goed kunnen inkopen. Terwijl de boeuf Bourguignon zachtjes pruttelt in de slowcooker, genieten we van een warme kop thee en een mand gevuld met knoflook, uien, aardappelen, pompoen en pastinaak. Eieren halen we niet op de markt, want die leggen onze kipjes voor ons.
Dit is een typisch kijkje in ons Coukoe leven op het Bourgondische platteland. Het is niet altijd alleen maar idyllisch, maar het is wel diep bevredigend. De charme van de markten, het contact met de mensen en de verse producten maken het leven hier bijzonder.
Omdat ik merk dat niet iedereen het verschil kent tussen de verschillende markten en brocantes in Frankrijk, heb ik hieronder een lijst samengesteld met de diverse soorten markten.
1. Vide-grenier (zolderverkoop):
Dit is het Franse equivalent van een rommelmarkt. “Vide-grenier” betekent letterlijk “zolder opruimen”. Hier verkopen particulieren hun ongebruikte spullen, variërend van kleding tot huisraad en speelgoed. Het is vergelijkbaar met een garage sale en vindt vaak plaats op dorpspleinen of in straten.
Kenmerk: Goedkope tweedehands spullen, verkocht door particulieren.
2. Brocante:
Een brocante is een markt waar professionele verkopers en soms ook particulieren tweedehands en antieke goederen verkopen. Deze markten hebben vaak een nostalgische sfeer, met meubels, oude boeken, servies en decoratieve items. Brocantes zijn groter dan vide-greniers en kunnen zowel regelmatig als jaarlijks plaatsvinden.
Kenmerk: Tweedehands en antieke artikelen, met een focus op vintage.
3. Marché aux puces (vlooienmarkt):
Dit is een grotere en meer gevestigde versie van een brocante, vaak permanent of regelmatig terugkerend. Bekend is bijvoorbeeld de Marché aux Puces de Saint-Ouen in Parijs, een van de grootste vlooienmarkten ter wereld. Hier vind je antiek, meubels, kunst, boeken, en curiosa.
Kenmerk: Antiek en curiosa van vaak hogere kwaliteit, met professionele verkopers.
4. Marché hebdomadaire (wekelijkse markt):
Dit is de traditionele wekelijkse markt die in bijna elk dorp of stad plaatsvindt. Op deze markten vind je verse producten zoals groenten, fruit, kaas, vlees, vis en brood, vaak van lokale boeren en producenten. Ook kleding en huishoudelijke artikelen worden hier verkocht.
Kenmerk: Lokale producten en waren, elke week op vaste dagen.
5. Marché mensuel (maandelijkse markt):
Een maandelijkse markt vindt meestal één keer per maand plaats en is vaak uitgebreider dan de wekelijkse markten. De producten zijn vergelijkbaar met die van de wekelijkse markt, maar soms is er een groter aanbod van handwerk, kleding en lokale specialiteiten.
Kenmerk: Grotere markt dan de wekelijkse, met een breder aanbod.
6. Foire (jaarmarkt of beurs):
Dit is een grote markt of beurs die vaak slechts één keer per jaar plaatsvindt en zeer divers kan zijn. Je vindt hier alles, van lokale ambachten en landbouwproducten tot kleding, huishoudelijke artikelen en zelfs kermissen. Jaarmarkten trekken vaak grote aantallen bezoekers en zijn meer evenementgericht.
Kenmerk: Groot en veelzijdig, met een evenement-achtige sfeer.
7. Marché nocturne (avondmarkt):
Dit is een avondmarkt, meestal in de zomer, waar lokale ambachtslieden, producenten en verkopers hun producten aanbieden. Vaak gecombineerd met muziek en eten, is het een populaire manier om een zomerse avond door te brengen.
Kenmerk: Sfeer van gezelligheid, vaak gericht op toeristen en zomergasten.
8. Marché artisanal (ambachtsmarkt):
Een markt die zich richt op ambachtelijke en handgemaakte producten, zoals sieraden, keramiek, kunst en lokaal vervaardigde goederen. Deze markten zijn vaak seizoensgebonden, bijvoorbeeld in de zomer of rond feestdagen.
Kenmerk: Handgemaakte, vaak unieke producten van lokale ambachtslieden.
9. Marché de Noël (kerstmarkt):
In de aanloop naar Kerst worden in heel Frankrijk kerstmarkten georganiseerd. Hier kun je kerstcadeaus kopen, genieten van regionale lekkernijen, en warme dranken zoals glühwein drinken. Bekende kerstmarkten zijn bijvoorbeeld die in Straatsburg en Colmar.
Kenmerk: Seizoensgebonden markt, gericht op kerstcadeaus en feestelijkheden.
10. Marché paysan (boerenmarkt):
Dit is een markt waar uitsluitend lokale boeren en producenten hun verse producten verkopen, zoals groenten, fruit, kaas, vlees, en ambachtelijke waren. Deze markten richten zich sterk op lokaal en biologisch geproduceerd voedsel.
Kenmerk: Eerlijke, lokale producten, vaak met een focus op biologisch.
11. Salon (beurs of expo):
Een salon is een gespecialiseerde beurs, vaak gericht op specifieke thema’s zoals wijn, boeken, kunst of antiek. Bezoekers komen hier niet alleen om te kopen, maar ook om te ontdekken en te leren over een bepaald onderwerp.
Kenmerk: Gespecialiseerde thema’s met tentoonstellingen en verkoop.
Deze markten en evenementen zijn een integraal onderdeel van de Franse cultuur en bieden een fantastische kans om de lokale levensstijl, producten en sfeer te ervaren. Elk type markt heeft zijn eigen charme, afhankelijk van waar je naar op zoek bent!
Het Franse platteland met in (bijna) elk dorpje wel een kerkje, dit is mijn uitzicht in aquarel vast gelegd
Onze eerste publicatie in tijdschrift “Bourgondische Zaken” een trotse mijlpaal
Voor het tijdschrift mocht ik een menukaart illustreren, en ik moet toegeven: toen ik mijn werk in het magazine zag staan, was ik stiekem best trots. Even trots als op de foto van Lies en mij, beiden in onze Coukoe Lifestyle-schorten. Het is zo bijzonder om samen met je dochter een bedrijf te runnen. Lies is snel, handig met de laptop en een expert in grafisch ontwerp. Ze kan moeiteloos werken met de meest ingewikkelde programma’s. Ik daarentegen, ben nog de ‘ouderwetse’ creatieveling achter de tekentafel en in de keuken. Toch moet ik eerlijk toegeven dat Lies ook steeds vaker heerlijke maaltijden kookt, terwijl ik me tegenwoordig vaker achter de laptop of zelfs de lasertafel bevind. Je bent immers nooit te oud om iets nieuws te leren, toch?
Samen vullen we elkaar perfect aan. We genieten van het bedenken van blogs, illustraties maken, foto’s schieten en brainstormen over hoe we onze activiteiten verder kunnen uitbreiden. En dat gaan we zeker doen! Momenteel werken we aan een tapasplank met gegraveerde Amsterdamse grachtenhuisjes. Daarnaast hebben we ook houten onderzetters in gedachten met thema’s als Franse gebakjes, kippen, spiritualiteit en Franse kazen. Workshops geven staat ook op onze agenda. De workshops in acrylverf organiseren we buiten, maar het tekenen en schilderen van recepten doen we binnen, met een kopje thee of koffie en een Franse delicatesse erbij.
We blijven vrolijk en optimistisch doorgaan, en de ideeën blijven stromen. Inspiratie halen we uit onze buren – de koeien, onze wandelmaatjes – de honden, onze vier paarden, en de prachtige ongerepte natuur om ons heen. De nachten hier zijn pikzwart en bij helder weer zie je duizenden sterren. Het is stil, afgezien van het zachte geluid van een uil of ander nachtdier. Heel anders dan in Nederland, waar ik altijd licht en geluid om me heen had. Het contrast tussen de drukke Randstad en het rustige platteland van de Bourgogne is enorm, maar juist in die stilte vind ik de rust, de ideeën en het geluk.
En nu, onze eerste publicatie in Bourgondische Zaken… wat een mijlpaal! We kunnen alleen maar uitkijken naar wat er nog meer op ons pad komt. Jippie voor ons!
CouKoe Lifestyle 