Persoonlijke ervaring: Emigreren naar de Bourgogne en werken
Bijna vier jaar geleden besloten we om ons leven een nieuwe wending te geven en naar de Bourgogne te verhuizen vanuit het drukke Haarlem in de randstad. Wij, Philippine en mijn familieleden, zijn een prachtig voorbeeld van hoe een emigratie niet altijd het pad volgt dat je van tevoren had uitgestippeld, maar uiteindelijk toch het mooiste resultaat oplevert.
Mijn naam is Philippine. Voor onze verhuizing naar Frankrijk was ik zelfstandig ondernemer met een kapsalon aan huis, werkte ik bij de Albert Heijn en was ik kunstenaar en organisator van schilderworkshops.
Mijn dochter Lies, die drietalig is opgevoed, werkte in Nederland bij een kringloopwinkel en had een dierenopleiding afgerond. Mijn schoonzoon, een ingenieur, werkte bij een ingenieursbedrijf. Ongeveer zes weken na onze emigratie werd mijn schoonzoon benaderd door een groot bedrijf. Via-via had men gehoord dat er een uitstekende ingenieur in de regio was komen wonen – en dat blijkt in deze afgelegen gebieden niet heel gebruikelijk te zijn. Hij solliciteerde als formaliteit, maar werd meteen aangenomen, en inmiddels is hij niet alleen ingenieur, maar ook manager! Voor deze functie rijdt hij wel dagelijks ongeveer drie kwartier naar een grotere plaats.
Voor mij, als kapster, was het een heel proces om mijn diploma’s te laten omzetten naar het Franse equivalent. Gelukkig had ik nog mijn originele diploma’s en zelfs een krantenknipsel waarin ik werd genoemd voor het openen van mijn eerste kapsalon “All that hair”in Heemstede.
Na ongeveer drie maanden communicatie was het uiteindelijk gelukt. Dochter Lies, die haar jeugd ook gedeeltelijk in Frankrijk had doorgebracht, kon haar diploma’s eenvoudig omzetten naar Frans niveau. Met haar taalvaardigheid en ervaring kan zij nu werk vinden in diverse sectoren zoals toerisme, de banksector, maneges of zelfs bij vakantiepretparken zoals het Pal.
Hoewel we in het begin dachten in onze oude vakgebieden verder te gaan, hebben we uiteindelijk een heel ander pad ingeslagen. Moeder Philippine en dochter Lies besloten een nieuw avontuur aan te gaan en richtten “Coukoelifestyle” op, een bedrijf waar food en art elkaar ontmoeten. Hier combineren we onze liefde voor kunst, eten en het Franse leven, met als doel anderen te inspireren door middel van creativiteit en smaakvolle producten.
Onze ervaring leert dat emigreren naar een land als Frankrijk, en vooral naar het rustige platteland, veel uitdagingen met zich meebrengt, maar ook ongelooflijk veel mogelijkheden. Of je nu je diploma’s moet omzetten of nieuwe kansen in een ander vakgebied ontdekt, het belangrijkste is om flexibel te blijven en open te staan voor het onbekende. Wij zijn dankbaar voor de kans om in deze prachtige omgeving een nieuw hoofdstuk in ons leven te schrijven!
De praktijk: Droom je van een rustig leven op het Franse platteland? Het leven tussen de wijngaarden, bossen en schilderachtige dorpjes klinkt idyllisch, maar hoe vind je werk in deze rustige omgeving? Een goede voorbereiding is essentieel.
Op het Franse platteland is werk vaak seizoensgebonden en gerelateerd aan landbouw, toerisme of lokale ambachten. Als je een specifieke vaardigheid hebt, zoals timmeren, tuinieren of horeca-ervaring, kun je hiermee een voorsprong hebben. Zorg er wel voor dat je je diploma’s laat omzetten naar Franse equivalenten via het ENIC-NARIC-netwerk. Dit is vooral belangrijk voor gereguleerde beroepen, zoals in de zorg of het onderwijs.
Het spreken van de Franse taal is bijna een vereiste, zeker in landelijke gebieden waar Engels minder gangbaar is. Investeren in een intensieve taalcursus voordat je verhuist, maakt een wereld van verschil. Bovendien helpt het om lokale netwerken op te bouwen; vaak hoor je over werk via mond-tot-mondreclame.
Hoewel het platteland rustig is, biedt het veel kansen voor zelfstandigen en ondernemers. Denk aan een eigen chambre d’hôtes, een gîte, of een lokaal restaurant. Met een goed businessplan en goede ideeën kom je een heel eind, en een lange adem. Alles gaat wat langzamer in Frankrijk en er is zoveel papierwerk, zelfs de Franse zelf geven dat toe.
Als je in Frankrijk op zoek bent naar werk, zijn er veel mogelijkheden om aan de slag te gaan. Online platforms zoals LinkedIn en Indeed zijn populaire plekken om vacatures te vinden, net als in Nederland. Maar denk ook aan het sturen van open sollicitaties naar bedrijven die jou aanspreken. Soms is persoonlijk contact de sleutel, vooral in kleinere gemeenschappen.
Het is belangrijk om een netwerk op te bouwen. Probeer mensen in jouw omgeving te leren kennen en laat hen weten dat je werk zoekt. Zelf heb ik dit gedaan via de plaatselijke wandelvereniging, de bibliotheek en zelfs een knutselclub. Zulke lokale contacten kunnen verrassend waardevol zijn, zeker als het gaat om informele tips over vacatures die niet online staan.
Daarnaast is het aan te raden om langs te gaan bij Pôle Emploi, de Franse instantie die werkzoekenden en bedrijven met elkaar verbindt. Hier kun je niet alleen terecht voor hulp bij het vinden van een baan, maar ook voor advies over uitkeringen, cursussen en opleidingen die jouw kansen op de arbeidsmarkt vergroten. Het doel van Pôle Emploi is om de werkloosheid in Frankrijk laag te houden, en ze bieden veel praktische ondersteuning.
Let er wel op dat je ook in Frankrijk zelf verantwoordelijk bent voor je inkomsten. Uitkeringen worden niet zomaar verstrekt, en zeker niet aan nieuwe emigranten. Zorg daarom voor een buffer of spaarpotje om eventuele financiële tegenvallers op te vangen.
In een volgend blog deel ik meer over het starten van een eigen bedrijf in Frankrijk: welke rechtsvormen er zijn en welke het meest geschikt zijn voor emigranten. Blijf ons volgen voor praktische tips en ervaringen!
Emigreren naar het Franse platteland vraagt om flexibiliteit, maar met voorbereiding en doorzettingsvermogen kun je er een succesvol en ontspannen leven opbouwen.
Vandaag 5 februari is de geboortedag van André Citroën, geboren in 1878 in Parijs. Hij was de eerste Europese fabrikant die auto’s aan de lopende band produceerde en maakte auto’s financieel aantrekkelijker voor het publiek.
Een pionier in de autowereld Als je aan Citroën denkt, denk je aan innovatie en eigenzinnigheid. André Citroën was een visionair die de Europese auto-industrie voorgoed veranderde. Geïnspireerd door Henry Ford, introduceerde hij als eerste in Europa de lopende bandproductie. Dit betekende dat auto’s sneller en goedkoper geproduceerd konden worden, waardoor ze toegankelijker werden voor een breed publiek. Citroën werd al snel een merk voor de massa, zonder in te leveren op design en technische vernieuwing.
De legendarische 2CV: ontworpen voor boeren, geliefd door iedereen Een van de meest iconische modellen ooit is zonder twijfel de Citroën 2CV, beter bekend als de “Lelijke Eend”. Dit compacte, eenvoudige autootje werd in 1948 gelanceerd met één doel: Franse boeren moesten ermee over hobbelige landwegen kunnen rijden, zonder dat de eieren die ze vervoerden zouden breken. Wat begon als een bescheiden boerenauto, groeide uit tot een cultklassieker die wereldwijd miljoenen harten veroverde. Vandaag de dag is de 2CV een gewild verzamelobject, en veel liefhebbers rijden er nog steeds met trots in rond.
Citroën en de Eiffeltoren: een reclamecampagne van formaat Citroën heeft niet alleen indruk gemaakt met zijn auto’s, maar ook met zijn marketing. In de jaren ’20 en ’30 verlichtte het merk de Eiffeltoren met maar liefst 250.000 lampen, waarmee de naam “Citroën” in gigantische letters te zien was. Dit was destijds de grootste lichtreclame ter wereld en bevestigde Citroëns reputatie als een merk dat durfde op te vallen.
Net zoals Citroën een pionier is in innovatie en design, is de Franse keuken een wereldleider in culinaire creativiteit. Als we het hebben over iconen van vakmanschap, kunnen we een verrassend verband trekken tussen de ingenieuze ontwerpen van Citroën’s iconische auto’s, zoals de 2CV, en de verfijnde smaken van Franse gerechten. Neem bijvoorbeeld de beroemde Franse quiche Lorraine, een gerecht dat zowel eenvoud als vakmanschap combineert – net als de voertuigen die Citroën heeft gecreëerd. In dit recept voor een klassieke quiche Lorraine ontdekken we de kunst van balans, net zoals Citroën balanceerde tussen technische vernieuwing en stijl.
Het recept van de quiche Lorraine staat ook in mijn kookboek “Franse familie recepten”, toch maak ik hem elke keer net weer even anders maar dat maakt kooken en bakken juist zo leuk. Vandaag heb ik bij het recept wat uien en ham gedaan, de quiche is heerlijk geworden.
Quiche Lorraine is een heerlijke Franse hartige taart, perfect voor elke gelegenheid. Begin met het voorverwarmen van de oven op 180°C en vet een quichevorm in. Bekleed de vorm met een rol kant-en-klare deeg of maak zelf deeg en prik er wat gaatjes in met een vork. Bak het deeg blind (bedekt met bakpapier en bakbonen) gedurende 10 minuten, haal het uit de oven en verwijder de bakbonen.
Voor de vulling, bak 150 gram spekblokjes in een pan totdat ze goudbruin zijn. Meng in een kom 3 eieren, 200 ml room, zout, peper en een beetje nootmuskaat. Voeg de spekjes toe aan het eimengsel en giet het over de gebakken deegbodem. Bak de quiche 30-35 minuten tot de vulling stevig is en licht goudbruin. Laat iets afkoelen voor het serveren en geniet van deze klassieke Franse lekkernij!
Op 2 februari vieren veel Franse families en vrienden La Fête de la Chandeleur, een feest van licht en overvloed. De dagen lengen, de nachten wijken, en volgens traditie bakken we crêpes—flinterdunne pannenkoekjes die met hun gouden kleur en ronde vorm symbool staan voor de zon en voorspoed. ✨🥞
Er hoort ook een leuk ritueel bij: de eerste crêpe moet je met je rechterhand omhoog gooien, terwijl je in je linkerhand een munt vasthoudt. Vang je hem netjes op? Dan brengt dat geluk voor het komende jaar!
Chandeleur heeft diepe historische wortels. Oorspronkelijk was het een heidens feest dat later door paus Gelasius I werd gekoppeld aan Maria Lichtmis, veertig dagen na Kerstmis. Kaarsenprocessies maakten plaats voor crêpes, gemaakt van het laatste meel van het oogstjaar—een teken van overvloed. Ik ben dol op dit soort rituele!
Of je nu vasthoudt aan de traditie of gewoon van pannenkoeken houdt: Ik heb vanmorgen al pannenkoeken gebakken, en jullie?🥞😊
Recept voor flinterdunne crêpes:
✨ Flinterdunne Franse crêpes recept 🥞🇫🇷
Ingrediënten (voor ca. 10-12 crêpes)
250 g bloem
500 ml melk
3 eieren
1 eetlepel gesmolten boter (+ extra om te bakken)
1 eetlepel suiker (optioneel, voor zoete crêpes)
1 snufje zout
1 theelepel vanille-extract (optioneel, voor zoete crêpes)
Bereidingswijze
Beslag maken: Klop de eieren los in een kom. Voeg de bloem, melk, gesmolten boter, zout en eventueel suiker en vanille toe. Klop met een garde of mixer tot een glad beslag zonder klontjes.
Laat het beslag rusten: Dek de kom af en laat het beslag 30 minuten rusten voor een betere textuur.
Bakken: Verhit een beetje boter in een koekenpan op middelhoog vuur. Giet een dun laagje beslag in de pan en draai de pan rond zodat het beslag mooi uitvloeit. Bak ongeveer 1 minuut tot de randen loslaten, draai de crêpe om en bak nog 30 seconden.
Herhalen: Bak zo alle crêpes en stapel ze op een bord.
Heerlijke vullingen 🍫🍯🍓
Zoet: Nutella, honing, jam, vers fruit, slagroom, kaneelsuiker
Leven, leren en ontdekken: onze Franse avonturen met een vleugje realisme en een flinke dosis inspiratie.
Wanneer je overweegt om naar Frankrijk te emigreren, is het goed om te weten dat het vinden van een huisarts of tandarts een behoorlijke uitdaging kan zijn. Voor ons (mijn dochter, schoonzoon en ik) was dat geen verrassing, maar in de praktijk bleek het nog lastiger dan verwacht. Gelukkig hebben we inmiddels een aantal tips en trucs die je kunnen helpen. Geen garantie op succes, maar wel een duwtje in de juiste richting!
Zelf noem ik mezelf ervaringsdeskundige, en met reden. In Nederland liet ik mijn gebit altijd perfect onderhouden: twee keer per jaar naar de tandarts en de mondhygiënist. Maar na een jaar in de Bourgogne zonder tandarts brak mijn achterste kies, en dat bracht ons in een lastige situatie. Wat kun je doen in zo’n geval?
Als je acute pijn hebt of te maken krijgt met een kiesbreuk, kun je naar de eerste hulp van een groot ziekenhuis. Daar word je vaak doorverwezen naar een spoedtandarts. In grotere steden zijn noodtandartsen beschikbaar; via speciale apps of via Facebookgroepen zoals “Raad en Daad in Frankrijk” kun je deze vinden. Voor ons was de dichtstbijzijnde noodtandarts in Parijs, en gelukkig konden we binnen 24 uur terecht. Vanuit Nevers is er een goede treinverbinding naar Parijs, maar omdat mijn schoonzoon die dag vrij was, gingen we met de auto. Na een autorit van 3 uur waren we in Parijs. Binnen een uur was mijn kies voorzien van een noodvulling.
Een tandarts dichter bij huis vinden was een ander verhaal. We hebben ons in een straal van een uur rijden rond onze woonplaats Châtillon-en-Bazois op diverse wachtlijsten laten zetten. Uiteindelijk, via een tip uit een van mijn andere netwerken, hebben we een tandarts gevonden. In Frankrijk wordt veel standaard gebitszorg vergoed, vaak tot 70 procent. Mondhygiënisten zoals in Nederland zijn minder gebruikelijk; dat werk wordt hier meestal door de tandarts gedaan.
Voor een huisarts was het ook een kwestie van volhouden. Aanvankelijk werden we alleen geholpen bij dringende gevallen, maar na veel geduld mochten we ons inschrijven als vaste patiënten. Dit kan lastig zijn, vooral als je afhankelijk bent van regelmatige medische zorg. Het helpt enorm als je de basis van de Franse taal beheerst en een zorgverzekering geregeld hebt in Frankrijk.
Een zorgverzekering krijgen is meestal geen probleem als je een baan of eigen bedrijf hebt. Aanvullende verzekeringen (mutuelles) zijn aan te raden om meer kosten te dekken. De medische zorg in Frankrijk is goed, en eenmaal in het systeem werkt alles efficiënt. Wachttijden voor niet-dringende specialisten kunnen echter lang zijn, net zoals in Nederland.
Het regelen van medische zorg in Frankrijk kan een uitdaging zijn, maar met de juiste voorbereiding en doorzettingsvermogen is het zeker mogelijk. Een basiskennis van de Franse taal is hierbij essentieel. Daarnaast kan het handig zijn om hulp in te schakelen van gespecialiseerde bedrijven. Deze bedrijven kunnen je ondersteunen bij het vinden van een huisarts of tandarts, vooral als je de taal nog niet goed beheerst. Hoewel hier kosten aan verbonden zijn, kan dit een uitkomst zijn voor wie zelf vastloopt.
Sommige emigranten hebben hun Nederlandse zorgverzekering nog even laten doorlopen na emigratie. Dit kan handig zijn in de overgangsperiode, maar bespreek dit altijd goed met je verzekeraar. Een slimme tip is om je medische gegevens mee te nemen op een USB-stick, bijvoorbeeld van je Nederlandse huisarts en tandarts. Nog beter: laat de belangrijkste informatie vooraf vertalen naar het Frans. Dit maakt het proces een stuk eenvoudiger, en zorgverleners waarderen deze extra voorbereiding. Mijn dochters, die drietalig zijn, hebben veel vertaalwerk gedaan, wat zowel de huisarts als tandarts erg op prijs stelden. Deze voorbereiding heeft ons veel tijd en stress bespaard.
Nog een tip: Word lid van de plaatselijke wandelvereniging of bezoek de lokale bibliotheek. Op deze manier leer je mensen kennen uit de omgeving, zowel Fransen als Nederlanders. Vaak wonen zij al langer in de regio en kunnen ze je helpen met adressen en telefoonnummers van tandartsen en huisartsen. Ze zijn meestal bereid om je wegwijs te maken, wat het proces een stuk makkelijker maakt.
“Met geduld, taal en een goede voorbereiding maak je van elke uitdaging in Frankrijk een succesverhaal!”
Hoe is het nu echt om op het platteland van Frankrijk te leven?
Regelmatig krijgen we de vraag hoe het leven hier, op het Franse platteland, écht is. Is er genoeg werk? Kun je leven van je moestuin? En is het leven hier goedkoper dan in Nederland? Het zijn vragen die vaak gesteld worden door mensen die dromen van een nieuw avontuur, maar toch twijfelen. Hoe zit het met het weer, bijvoorbeeld? Of het leren van de Franse taal als je geen talenknobbel hebt? En hoe groot is de afstand tot voorzieningen zoals een huisarts of tandarts – heb je hier eigenlijk altijd een rijbewijs nodig?
Toen ik mijn huis kocht, gingen mijn dochter en schoonzoon mee emigreren . Ik heb nog twee dochters die in Frankrijk wonen en met Fransmannen zijn getrouwd. Het idee was om met mijn jongste dochter en haar manlief, samen en toch gescheiden te kunnen leven in een groot huis. Tijdens de bezichtiging was ik meteen verliefd: een achtertuin van bijna een hectare, een groot huis met een prachtige, authentiek Franse zolder, een hooischuur en een oude koeienschuur. Ja, ik had het gat in het dak wel gezien, maar ach, het was maar klein, dat zou vast geen groot probleem zijn. Mede dankzij dat gat was de prijs van het huis ook wel héél aantrekkelijk.
De eerste weken na mijn emigratie waren fantastisch. Het was zomer, er viel geen spat regen, en het weer was prachtig. Maar toen begon het te regenen. Geen zomers buitje, maar een stevige plensbui die uren aanhield. Al snel bleek dat kleine gat in het dak een groot probleem te zijn. Het water stroomde door de zoldervloer heen en sijpelde het hele huis in. Na een volle dag en halve nacht regen stond het huis gewoon blank.
Gelukkig hadden we paarden en dus ook waterdichte paardendekens. Mijn dochter had de briljante ingeving om die te gebruiken om het gat tijdelijk te dichten. Vervolgens hebben we uren staan dweilen om al dat hemelwater uit het huis te krijgen.
In de Bourgogne is het niet vanzelfsprekend dat je snel een dakdekker kunt vinden, en toentertijd was er ook nog een schaarste aan dakpannen. Uiteindelijk wist mijn Franse schoonzoon dakpannen te regelen, en mijn Nederlandse schoonzoon heeft het dak helemaal gemaakt. Het bleek geen kwestie van “even” het gat dichten – het hele dak moest eraf omdat het hout compleet verrot was. Een maand lang werkte hij eraan, en tegen het einde konden wij meehelpen met het aangeven en omhoog hijsen van dakpannen.
Ik bof met drie energieke schoonzonen, maar één ding is zeker: als iemand mij vraagt waar je op moet letten bij het kopen van een huis in de Bourgogne, zeg ik direct: het dak en de balken. Zijn de balken hol door houtworm? Loop dan heel hard weg, want daar word je echt niet blij van.
Zo open was hetPaardendekens tegen de regen, het werkten ook nog goed!Aan het einde onze nieuwe daken
We merken dat veel mensen overwegen om naar Frankrijk te emigreren, maar soms toch de sprong niet durven wagen. De angst om familie en vrienden te missen, of om je baan op te geven, kan enorm zijn. En stel dat je die Franse taal nooit echt onder de knie krijgt? Deze zorgen zijn begrijpelijk, maar wij hebben zelf ervaren dat het leven hier zoveel te bieden heeft.
Vandaag en in de komende tijd ga ik daarom wat vaker bloggen over onze eigen ervaringen. Van het dagelijks leven hier in de Bourgogne, tot de praktische kanten van wonen op het platteland. Denk aan hoe het is om in je eigen moestuin te werken, of hoe je toch een huisarts vindt, zelfs op het platteland.
En ja, zelfs vragen zoals: “Hoeveel kippen heb je nodig voor voldoende eieren?” of “Leggen kippen het hele jaar door?” komen vaak voorbij. Deze vragen brengen een glimlach op ons gezicht, want het zijn precies de dingen waar je misschien niet bij stilstaat wanneer je droomt van een rustig leven op het Franse platteland. Toch merken we dat veel mensen die ons benaderen ook nadenken over zelfvoorzienend leven.
We leven in hectische tijden, met oorlog, klimaatproblemen en een groeiend gevoel van onzekerheid. Veel mensen vragen zich af: Is er wel genoeg? Laatst las ik een artikel over hoe lang een grote stad kan blijven eten zonder aanvoer van buitenaf, zonder vrachtwagens vol voedsel. Dat zet je toch aan het denken. Hier, op het platteland, halen we veel van ons eten uit onze eigen moestuin, en ons voedselbos biedt ons groenten, noten en paddenstoelen. Maar dat gaat niet vanzelf. Het vraagt werk en kennis – weten wat je kunt eten en wat niet. We kweken inmiddels zelf onze paddenstoelen en weten met zekerheid dat de roze weidechampignons in onze achtertuin volledig veilig zijn om te eten. In het najaar staat de tuin er vol mee, en ze zijn absoluut heerlijk! In Frankrijk wordt “champignons” als algemene term voor paddenstoelen gebruikt, terwijl de champignons die wij in Nederland kennen, daar specifiek champignons de Paris worden genoemd.
Hoewel het romantisch klinkt, is het een levensstijl waarin je met de seizoenen leert leven, waarin hard werken beloond wordt met puur, eerlijk voedsel. Dat geeft rust, maar ook een diep gevoel van voldoening.
Maar laten we wel realistisch blijven: onze ervaringen zijn gebaseerd op het midden van Frankrijk, in de prachtige wijdse Bourgogne. Het leven in het zuiden of noorden van Frankrijk kan weer totaal anders zijn. En ook al deel ik graag onze verhalen, ik besef dat iedereen z’n eigen unieke reis maakt.
Dus blijf vooral lezen, en wie weet help ik je om een duidelijker beeld te krijgen van het leven hier. Of je nu zelf de stap overweegt, of gewoon nieuwsgierig bent naar het plattelandsleven in Frankrijk – ik deel met plezier onze ervaringen met jullie.
Met elke streek verf, groeit een kunstwerk – op het doek én op je houten palet.
Waarom een houten schilderspalet mijn favoriet is 🎨
Boeken van papier – ik houd ervan. Hoewel e-books handig zijn op vakantie, blijft de charme van papier onovertroffen. Hetzelfde geldt voor mijn schilderspalet. Geen plastic wegwerppalet of doorzichtige acrylvariant voor mij; ik ga voor hout. Een houten palet heeft voor mij iets bijzonders. Zodra ik mijn prachtige houten schildersezel zie en mijn houten palet in handen houd, kom ik meteen in de juiste creatieve “mood”. En als ik me goed voel, schilder ik beter – met gevoel en intuïtie.
Een houten palet heeft ook praktische voordelen. Ik gebruik mijn verf veel gedoseerder omdat ik het palet zo lang mogelijk mooi wil houden. Aan het einde van een schilderdag veeg ik de restjes verf eraf of is er nauwelijks verf over. Door mijn palet twee keer in de vernis te zetten, is het gladder en zuigt het geen verf op. Dit beschermt het palet ook tegen vocht, zodat het jarenlang meegaat.
Mijn palet is zelfs gepersonaliseerd: gelaserd met mijn naam en het logo van ons Coukoe-bedrijf. Na verloop van tijd worden mijn houten paletten kleine kunstwerkjes op zich. De laagjes verf, de gemengde kleuren – het vertelt een verhaal. Soms versier ik mijn palet ook bewust: met een restje witte verf maak ik kleine bloemetjes, hartjes of sterretjes langs de rand. Het wordt echt iets persoonlijks, een uniek hulpmiddel dat mijn creativiteit voedt.
Een houten schilderspalet is een investering die ik iedereen kan aanraden, zowel voor acrylverf als olieverf. Vanuit mijn eigen ervaring kan ik zeggen: het maakt schilderen nóg leuker en zorgt voor een creatieve vibe die geen enkel ander palet kan bieden. Klik hier om rechtstreeks naar het schilders-palet te gaan!
het vraagt tijd, geduld en een beetje lef, maar de smaak is het dubbel en dwars waard.
Veel mensen hebben een romantisch beeld van emigreren, zeker als het gaat om een plek als de prachtige, groene Bourgogne. Frankrijk heeft werkelijk alles wat je kunt wensen: van bergen, heuvels en bossen tot oude steden, stranden en zeeën. Het is een land waar je eindeloos kunt wandelen, zwemmen, skiën, duiken, of je kunt onderdompelen in cultuur. Voeg daar de verrukkelijke wijnen, verse baguettes en culinaire hoogstandjes zoals boeuf bourguignon en tarte tatin aan toe, en je begrijpt waarom dit land zo aantrekkelijk is. Voor vakantiegangers, tweede huisbezitters en permanente bewoners lijkt Frankrijk een droom.
Toch is het leven hier niet alleen rozengeur en maneschijn. Neem bijvoorbeeld de administratieve rompslomp. Een carte vitale – essentieel voor de ziektekostenverzekering – aanvragen kan weken, zo niet maanden, duren. Het Franse belastingsysteem vraagt om doorzettingsvermogen en een basiskennis van de taal is echt onmisbaar. Aan de andere kant biedt het Franse platteland ook een rust en eenvoud die in andere landen moeilijk te vinden is.
Mijn dochter en ik genieten volop van onze moestuin en de kippen in de achtertuin. We eten bijna geen vlees, en als we dat wel doen, komt het rechtstreeks van de lokale boer. De gemeenschap hier is warm en behulpzaam, al leer je bijvoorbeeld door wekelijkse B12-injecties ook snel de verplegers van het Rode Kruis kennen. Leuk detail: in Frankrijk zijn dubbele voornamen zoals “Marie-Pierre” voor vrouwen en “Pierre-Marie” voor mannen niet ongebruikelijk, iets waar we in het begin even aan moesten wennen.
De dorpsmarkt is vandaag in volle gang. Lokale producten kopen is hier een belangrijk onderdeel van het leven. Van verse groenten tot heerlijke kazen, de markt ademt een sfeer van verbondenheid en traditie. Het leven op het platteland lijkt soms stil te staan, alsof de klok hier 30 jaar geleden is gestopt. Voor mij is dat juist de charme.
Mijn dagen zijn gevuld met moestuinieren, wandelen, aquarelleren en bloggen. Ik hou van Frankrijk, maar het is goed om te beseffen dat emigreren naar dit land meer vraagt dan alleen een voorliefde voor croissantjes en koffie. Het leven hier is net als overal: vol uitdagingen, maar ook vol schoonheid.
Zomaar een dagje in de Bourgogne.
In de Bourgogne draait het leven niet om perfectie, maar om genieten van de kleine momenten die groots voelen.
Een taart met een verhaal De galette des rois, ofwel de driekoningentaart, is een heerlijke traditie die zijn oorsprong vindt in de viering van Driekoningen, een christelijke feestdag. Deze taart wordt traditioneel gemaakt van bladerdeeg en gevuld met frangipane – een rijke amandelcrème met ingrediënten als amandelen, suiker, roomboter en eieren. Voor extra smaak worden soms ingrediënten als bruine rum, citroenschil of banketbakkersroom toegevoegd.
Bruine rum, gerijpt op eikenhout, geeft een diepe en stevige smaak aan de taart. Het perfecte ingrediënt voor een koninklijk dessert!
De feestdag Driekoningen Driekoningen wordt traditioneel gevierd op 6 januari, twaalf dagen na Kerstmis. Wanneer deze dag niet op een zondag valt, wordt de feestdag vaak verplaatst naar de eerste zondag van januari. Dit gebruik stamt uit een tijd waarin gelovigen niet op doordeweekse dagen naar de mis mochten. Tegenwoordig wordt de galette des rois echter de hele maand januari gegeten – en in sommige supermarkten zelfs het hele jaar door verkocht.
De geschiedenis achter de galette des rois De traditie van de galette des rois heeft een diepe betekenis. Het feest verwijst naar de zoektocht van de drie koningen, Caspar, Balthasar en Melchior, naar de nieuwe koning van het Joodse volk. Geleid door een heldere ster, kwamen ze uiteindelijk aan in Betlehem, waar ze Jezus in een kribbe aantroffen.
Vanaf de 14e eeuw werd aan de taart een boon toegevoegd als symbool voor nieuw leven. Later werd de boon vervangen door een muntstuk of amandel, en sinds de 19e eeuw bevat de taart vaak een porseleinen beeldje, in Frankrijk bekend als een fève.
Een kroon voor de koning of koningin Wie het beeldje in zijn of haar taartpunt vindt, mag zichzelf voor één dag koning of koningin noemen en de bijgeleverde papieren kroon dragen. Volgens traditie kiest het jongste kind blind wie welke punt krijgt, zodat de verrassing eerlijk verdeeld wordt.
In vroeger tijden werd er een extra taartpunt gesneden voor een dakloze of hulpbehoevende. Een mooie herinnering aan de oorsprong van dit feest: delen en verbinden.
Regionale variaties In het zuiden van Frankrijk kent men een andere versie van de taart: een kransvormige brioche met oranjebloesem en gekonfijt fruit. De Besançon galette uit het Jura-gebergte wordt gemaakt van boterdeeg en suiker, en staat ook wel bekend als de comtoise galette. In het zuidoosten van Frankrijk wordt de la pogne du Dauphiné, een brioche in kroonvorm met oranjebloesem, niet alleen met Driekoningen, maar ook met Pasen gegeten.
Een gewaarschuwd mens… Pas op bij het eten van de galette des rois: een te enthousiaste hap kan een onverwachte ontmoeting met het porseleinen beeldje opleveren! Maar de beloning is groot, want wie het beeldje vindt, mag niet alleen de kroon dragen, maar ook genieten van het idee even koning of koningin te zijn.
Galette des Rois!
Dus, of je nu kiest voor de traditionele bladerdeegtaart of een regionale variant, de galette des rois is meer dan een lekkernij – het is een stukje Franse cultuur op je bord!
Galette des Rois: een makkelijk en heerlijk Recept
De galette des rois is een heerlijke traditie, en zelf maken is eenvoudiger dan je denkt. Mijn versie met frangipane is favoriet bij bijna iedereen. Een porseleinen beeldje en een papieren kroon maken het feest compleet – deze kun je eenvoudig online vinden, bijvoorbeeld via Amazon.
Wat heb je nodig voor één galette des rois?
2 rollen bladerdeeg (bij voorkeur met roomboter, vers en op kamertemperatuur)
100 gram suiker (mix van: 50 g rietsuiker, 40 g fijne witte suiker, 10 g vanillesuiker)
100 gram roomboter (op kamertemperatuur)
140 gram gemalen amandelen
2 scharreleieren
1 eigeel
Optioneel:
Beetje melk
Citroenschil (goed schoongeboend, alleen het gele deel)
Bruine rum
Snufje zout
Extra vanillesuiker
1 porseleinen beeldje en een papieren kroon
Bereidingswijze
Verwarm de oven voor op 200°C (boven- en onderwarmte) en bekleed een bakplaat met bakpapier.
Maak de frangipane: Meng in een ruime schaal de gemalen amandelen, suiker, 2 eieren, roomboter, en naar smaak optionele ingrediënten zoals zout, rum en citroenrasp. Roer tot een egaal mengsel.
Bereid het bladerdeeg: Rol de bladerdeegvellen uit en zorg voor twee cirkels van ongeveer 20-24 cm doorsnede. Leg één cirkel op het bakpapier en prik er met een vork een paar gaatjes in.
Vullen: Verdeel de frangipane over de deegcirkel, maar laat rondom ongeveer 1,5 cm vrij. Leg het beeldje willekeurig in de frangipane.
Afdekken en decoreren: Klop het eigeel los met een beetje melk (optioneel). Bestrijk de randen van de onderste deegcirkel met dit mengsel en leg de tweede deegcirkel erbovenop. Druk de randen stevig aan. Maak een klein gaatje in het midden zodat de lucht kan ontsnappen. Kerf een patroon in het deeg met een mes of satéprikker, zonder door het bladerdeeg heen te snijden.
Afbakken: Bestrijk de bovenkant met het eigeelmengsel en bak de galette in ongeveer 30 minuten goudbruin en krokant.
Een dag Koning of Koningin
Degene die het beeldje in zijn of haar taartpunt vindt, mag zichzelf voor één dag Koning of Koningin noemen. Maak een kroontje van dun karton of gebruik een papieren kroon voor extra plezier.
Persoonlijke tips
Ik gebruik zelf geen rum, maar voeg wel citroenrasp toe voor een frisse smaak. Let erop dat je alleen het gele deel van de schil raspt, want het witte deel is bitter. Voor het bestrijken van de taart kun je ook alleen eigeel gebruiken of een mengsel met een beetje water.
Sommige mensen combineren de frangipane met banketbakkersroom voor een lichtere vulling. Ik serveer de banketbakkersroom liever apart – zo kan iedereen zelf kiezen hoeveel ze willen.
Tradities rondom de galette des rois
In Frankrijk zijn begin januari meerdere gelegenheden om galette te eten, bijvoorbeeld op scholen en werkplekken. Eén speciale galette, groot genoeg om tientallen mensen te voeden, wordt naar het Élysée gestuurd. De president heeft de eer om deze te snijden en uit te delen aan zijn gasten – een prachtig moment van delen en verbinden.
Met dit recept creëer je niet alleen een heerlijke traktatie, maar ook een bijzondere ervaring die traditie en smaak samenbrengt. Geniet van het bakken én van het vieren!
Waarom Emmanuel Macron geen fève of kroon heeft in zijn galette des rois?
Tijdens de Épiphanie op 6 januari wordt in het Élysée een indrukwekkende galette des rois geserveerd zonder fève of kroon. Dit gebruik is een erfenis van de Franse Revolutie, toen de monarchie werd afgeschaft en de “galette de l’égalité” gelijkheid benadrukte. In het Élysée wordt daarom niemand uitgeroepen tot koning of koningin. De traditie blijft echter levendig in Franse huishoudens, waar fèves en kronen nog steeds centraal staan. Macron volgt met deze aangepaste galette de republikeinse principes van Frankrijk. Het symboliseert de waarden van gelijkheid en het afscheid van de monarchie.
Januari 2025 alweer – wat gaat de tijd toch snel! Vandaag mocht ik weer een set van mijn beukenhouten onderzetters opsturen naar een Amerikaanse klant. Deze onderzetters zijn bijzonder, want ze dragen afbeeldingen van zes populaire kippenrassen. Het leuke is: deze ontwerpen zijn geïnspireerd op mijn eigen kippen!
Mijn kippen, mijn inspiratie
Ik hou kippen als gezelschaps- en boerderijdieren, en wat een geweldige keuze is dat geweest. Mijn kippen zijn tam en hebben allemaal een uniek karakter. Veel mensen denken dat alle kippen hetzelfde zijn, maar niets is minder waar. Elk ras heeft zijn eigen eigenaardigheden en zelfs de eieren verschillen enorm. Wist je bijvoorbeeld dat araucana-kippen blauwgroene eieren leggen? Of dat onze faverol-kippen prachtige roze-beige eieren produceren? Het leuke is dat alle eieren een rijke oranje dooier hebben, wat komt doordat ik ze verwen met veel maïs.
Mijn kippen hebben niet alleen een bijzonder uiterlijk en karakter, maar ze hebben ook namen zoals Cocette, Clivia, Cees, Cester, Cochin, Charlie, Cintia, Coco, Charlotte en Carlin. Momenteel ben ik zelfs bezig om voor elk van hen een gepersonaliseerd naambordje te schilderen op kleine canvasdoeken. Het houden van kippen is voor mij een bron van inspiratie, creativiteit en natuurlijk… eieren!
Van idee tot product
De onderzetters zijn in eerste instantie ontworpen voor mezelf. Omdat ik mijn kippenavonturen vaak deel via foto’s, filmpjes en verhalen, kreeg ik ontzettend veel leuke reacties. Dit bracht me op het idee om mijn kippenrassen om te zetten in ontwerpen voor een laserprinter.
Het productieproces is ook iets waar ik trots op ben. De beukenhouten onderzetters worden in speciale mallen geplaatst, die ik met een 3D-printer maak. Zo blijven ze stevig op hun plek tijdens het laseren en is elk resultaat perfect. Het eindproduct is niet alleen functioneel, maar ook een stukje kunst op tafel. De opstaande rand geeft de onderzetters een elegante uitstraling én is praktisch in gebruik.
Toekomstige collecties
Naast de kippenrassen ben ik inmiddels ook bezig met nieuwe ontwerpen. Denk aan onderzetters met populaire hondenrassen en zelfs sets met een spirituele betekenis. Het blijft een fantastisch proces om creatieve ideeën om te zetten in tastbare producten.
Een product dat verkoopt!
Ik begrijp goed waarom deze onderzetters zo geliefd zijn. Ze zijn niet alleen uniek en functioneel, maar ze vertellen ook een verhaal. Als ik ze zelf niet al had, zou ik ze zeker kopen! Wil je ze kopen, druk dan hier!
Heb jij al zo’n unieke set in huis? Of ben je benieuwd naar mijn volgende ontwerpen? Blijf mijn blog volgen voor meer verhalen, updates en natuurlijk… nieuwe creaties!
Goede voornemens, ik geloof er niet echt in, althans niet op een vaste datum zoals 1 januari. Voor mij kunnen veranderingen net zo goed midden januari beginnen, wanneer het moment daar is. Vroeger mislukten mijn voornemens vaak al na een paar dagen of weken, maar inmiddels heb ik geleerd wat werkt. Het geheim? Kleine stappen en haalbare doelen. Geen sprongen van nul naar honderd, maar een rustige opbouw.
Daarnaast ontdekte ik hoe krachtig het is om mijn voornemens op te schrijven en visueel te maken. Ik maak er affirmaties van, complete met moodboards en tekeningen. Door mijn doelen te schilderen en in te lijsten, worden ze tastbaar en dagelijks zichtbaar. Het proces van creëren helpt mij om mijn intenties diep te verankeren.
Een van mijn moodboard-affirmaties draait om rust in mijn hoofd. Hiervoor schilderde ik een serene aquarel: een eenvoudige boom op een berg, die de seizoenen doorstaat en uitnodigt om even stil te staan. Het nietsdoen, gewoon zitten en staren in de oneindigheid – gun jezelf die luxe. De kraanvogels in mijn illustratie symboliseren schoonheid, vrijheid en de eeuwige cirkel van het leven, met hun ritmische aankondiging van lente en winter. Als ik naar dit beeld kijk, voel ik een golf van kalmte en hoop dat het jou ook inspireert. Begin klein, maak je doelen zichtbaar, bijvoorbeeld op een moodboard of in een dagboek, en leef een leven vol groei en voldoening. Dat je deze blog leest, laat zien dat je nieuwsgierig bent. Zet die stap en ontdek zelf de kracht van bewust leven!
Het nieuwe jaar: een kans voor verandering en groei
Voor veel mensen voelt het nieuwe jaar als een fris startsein. Een moment om betere keuzes te maken: meer bewegen, gezonder eten, bewuster leven, en vooral meer ontspanning vinden. We willen minder vergelijken met anderen, meer vertrouwen op onszelf, minder tijd besteden op sociale media, en misschien ook afscheid nemen van overbodige spullen. Al die rommel kan je hoofd immers onnodig vullen met drukte.
Het nieuwe jaar biedt ook een kans om relaties te verdiepen, en dat hoeven niet alleen liefdesrelaties te zijn. Misschien is het tijd om aandacht te geven aan de eenzame buurman die al te lang alleen zit, of een familielid waarmee je om iets kleins het contact hebt verloren. Het kan ook gaan om je huisdieren – een aquarium dat verfrist moet worden of een vogelkooi die al te lang niet is schoongemaakt. Zorg en verbinding hebben vele vormen.
Met de stijgende kosten van het leven is het misschien tijd om na te denken over je carrière. Wil je groeien, je passie volgen of je ambities waarmaken? Passie en hartstocht zijn wat mij betreft de sleutel: als je doet waar je van houdt, houd je het langer vol. Dat betekent niet dat je meteen je baan moet opzeggen – de rekeningen moeten betaald worden. Maar het is wel een moment om te dromen en te plannen. Wat zou de ideale baan zijn? De perfecte uitdaging? Of als werken niet meer hoeft, wat zou je ideale hobby of vrijwilligerswerk zijn?
Het nieuwe jaar nodigt uit om te reflecteren en kleine stappen te zetten. Wat je doelen ook zijn, het begint met het maken van die eerste keuze.
Eindconclusie: kleine stappen, grote impact
Hoewel de wereld om ons heen vaak onrustig is en we allemaal te maken krijgen met uitdagingen, kunnen kleine stappen een groot verschil maken. Zoals mijn ouders altijd zeiden: “Een mooiere moeder aarde begint bij jezelf.” Het nieuwe jaar biedt een prachtige kans om meer uit jezelf en uit het leven te halen. Stel haalbare doelen, koester de dingen waar je dankbaar voor bent, en vergeet nooit dat elke dag een nieuw begin kan zijn.
Met de juiste intenties, een krachtige motivatie en kleine, bewuste stappen kun je van dit jaar iets bijzonders maken. Dankbaarheid is daarbij je kompas – het helpt je de schoonheid van het leven te zien, zelfs in de kleinste momenten.
“Maak van dit jaar jouw mooiste reis – stap voor stap, met dankbaarheid als jouw gids.”
CouKoe Lifestyle 