Goede voornemens, ik geloof er niet echt in, althans niet op een vaste datum zoals 1 januari. Voor mij kunnen veranderingen net zo goed midden januari beginnen, wanneer het moment daar is. Vroeger mislukten mijn voornemens vaak al na een paar dagen of weken, maar inmiddels heb ik geleerd wat werkt. Het geheim? Kleine stappen en haalbare doelen. Geen sprongen van nul naar honderd, maar een rustige opbouw.
Daarnaast ontdekte ik hoe krachtig het is om mijn voornemens op te schrijven en visueel te maken. Ik maak er affirmaties van, complete met moodboards en tekeningen. Door mijn doelen te schilderen en in te lijsten, worden ze tastbaar en dagelijks zichtbaar. Het proces van creëren helpt mij om mijn intenties diep te verankeren.
Een van mijn moodboard-affirmaties draait om rust in mijn hoofd. Hiervoor schilderde ik een serene aquarel: een eenvoudige boom op een berg, die de seizoenen doorstaat en uitnodigt om even stil te staan. Het nietsdoen, gewoon zitten en staren in de oneindigheid – gun jezelf die luxe. De kraanvogels in mijn illustratie symboliseren schoonheid, vrijheid en de eeuwige cirkel van het leven, met hun ritmische aankondiging van lente en winter. Als ik naar dit beeld kijk, voel ik een golf van kalmte en hoop dat het jou ook inspireert. Begin klein, maak je doelen zichtbaar, bijvoorbeeld op een moodboard of in een dagboek, en leef een leven vol groei en voldoening. Dat je deze blog leest, laat zien dat je nieuwsgierig bent. Zet die stap en ontdek zelf de kracht van bewust leven!
Het nieuwe jaar: een kans voor verandering en groei
Voor veel mensen voelt het nieuwe jaar als een fris startsein. Een moment om betere keuzes te maken: meer bewegen, gezonder eten, bewuster leven, en vooral meer ontspanning vinden. We willen minder vergelijken met anderen, meer vertrouwen op onszelf, minder tijd besteden op sociale media, en misschien ook afscheid nemen van overbodige spullen. Al die rommel kan je hoofd immers onnodig vullen met drukte.
Het nieuwe jaar biedt ook een kans om relaties te verdiepen, en dat hoeven niet alleen liefdesrelaties te zijn. Misschien is het tijd om aandacht te geven aan de eenzame buurman die al te lang alleen zit, of een familielid waarmee je om iets kleins het contact hebt verloren. Het kan ook gaan om je huisdieren – een aquarium dat verfrist moet worden of een vogelkooi die al te lang niet is schoongemaakt. Zorg en verbinding hebben vele vormen.
Met de stijgende kosten van het leven is het misschien tijd om na te denken over je carrière. Wil je groeien, je passie volgen of je ambities waarmaken? Passie en hartstocht zijn wat mij betreft de sleutel: als je doet waar je van houdt, houd je het langer vol. Dat betekent niet dat je meteen je baan moet opzeggen – de rekeningen moeten betaald worden. Maar het is wel een moment om te dromen en te plannen. Wat zou de ideale baan zijn? De perfecte uitdaging? Of als werken niet meer hoeft, wat zou je ideale hobby of vrijwilligerswerk zijn?
Het nieuwe jaar nodigt uit om te reflecteren en kleine stappen te zetten. Wat je doelen ook zijn, het begint met het maken van die eerste keuze.
Eindconclusie: kleine stappen, grote impact
Hoewel de wereld om ons heen vaak onrustig is en we allemaal te maken krijgen met uitdagingen, kunnen kleine stappen een groot verschil maken. Zoals mijn ouders altijd zeiden: “Een mooiere moeder aarde begint bij jezelf.” Het nieuwe jaar biedt een prachtige kans om meer uit jezelf en uit het leven te halen. Stel haalbare doelen, koester de dingen waar je dankbaar voor bent, en vergeet nooit dat elke dag een nieuw begin kan zijn.
Met de juiste intenties, een krachtige motivatie en kleine, bewuste stappen kun je van dit jaar iets bijzonders maken. Dankbaarheid is daarbij je kompas – het helpt je de schoonheid van het leven te zien, zelfs in de kleinste momenten.
“Maak van dit jaar jouw mooiste reis – stap voor stap, met dankbaarheid als jouw gids.”
Kunst! Je houdt ervan of niet. Vroeger had ik gemengde gevoelens bij het woord ‘kunstenaar’. Het riep een beeld op van een alternatief persoon, gekleed in een harembroek, met dreadlocks of een ander opvallend kapsel. Hoewel ik mezelf als tolerant zie en probeer iedereen zonder vooroordelen te benaderen, stopte ik de ‘kunstenaar’ toch in een hokje.
Op school kreeg ik steenvast tienen voor tekenen. In mijn ouderlijk huis hingen schilderijen die ik zelf had gemaakt. Geen kinderlijke krabbels, maar echte kunstwerken waar ik trots op was. Gasten vroegen vaak: “Wie heeft dat gemaakt?” Toch raakte het schilderen en tekenen op de achtergrond. Ik opende een kapsalon, had vijf personeelsleden, en kreeg drie dochters. Mijn tijd werd gevuld met werk, opvoeding, en uitstapjes met mijn gezin.
Toch bleef de kunst lonken. Op een dag ging ik met een vriendin naar een “paintbar workshop” – schilderen in een groep, met een wijntje erbij. Het was fantastisch! Op mooie locaties, stap voor stap, kreeg ik mijn creativiteit terug. Ik ontdekte dat ik altijd iets nieuws leerde bij elke workshop.
Na verloop van tijd veranderde ik mijn winkelkapsalon naar een kapsalon aan huis. Dat gaf me vrijheid om mijn uren zelf in te delen. Enkele van mijn klanten bleken ervaren kunstenaars. Zij leerden me de fijne kneepjes van verschillende technieken: waterverf, acryl, olieverf en zelfs beeldhouwen. Mijn eerste beeldje maakte me ongelooflijk trots. Grote doeken volgden, en tot mijn verbazing mocht ik zelfs exposeren in grote, lege panden. Ik verkocht mijn werk, en mijn twijfel maakte plaats voor passie.
Vandaag de dag ben ik een trotse kunstenaar. Ik verkoop mijn kunstwerken en geef workshops aan mensen die hun creativiteit willen ontdekken. Tijdens deze workshops genieten mijn klanten ook van regionale hapjes en drankjes uit de prachtige Bourgogne. Kunst is meer dan alleen techniek; het is een uiting van jezelf, een verhaal dat verteld moet worden.
Ik ben me zelfs gaan verdiepen in de kunstenaars in de Bourgogne in het mooie Frankrijk.
Franse schilders uit de Bourgogne en hun meesterwerken
De Bourgogne, bekend om haar rijke geschiedenis en prachtige landschappen, heeft ook enkele opmerkelijke schilders voortgebracht die hun sporen hebben nagelaten in de kunstwereld.
François Rude (1784-1855) Hoewel François Rude meer bekend staat als beeldhouwer, heeft zijn Bourgondische afkomst hem geïnspireerd in het neoclassicisme. Zijn werk “La Marseillaise” op de Arc de Triomphe weerspiegelt de passie en strijdlust die ook in schilderkunst zijn invloed had.
Jean-Baptiste Greuze (1725-1805) Greuze, geboren in Tournus, was een meester in het vastleggen van emoties in portretten en genrestukken. Zijn werk “De gekwetste vader” laat een intens familieverhaal zien en behoort tot de beste voorbeelden van sentimentele kunst uit de 18e eeuw.
Joseph Vernet (1714-1789) Hoewel geboren in Avignon, heeft Vernet een connectie met de Bourgogne via zijn inspiratie uit de Franse natuur. Zijn “Haven bij maanlicht” is een prachtig voorbeeld van zijn romantische kijk op maritieme landschappen.
Pierre Prud’hon (1758-1823) Prud’hon, geboren in Cluny, combineerde neoclassicistische en romantische stijlen. Zijn schilderij “Portret van Keizerin Joséphine” is een iconisch werk dat zijn vermogen toont om schoonheid en emotie te combineren.
De invloed van de Bourgogne op deze kunstenaars is onmiskenbaar, van de serene landschappen tot de rijke geschiedenis. Het is een regio die niet alleen inspireert, maar ook blijft fascineren door haar artistieke erfenis.
Een bezoek aan Bourgogne biedt niet alleen een duik in de wijncultuur, maar ook in de wereld van kunst en inspiratie!
Kerststress: een term die we allemaal wel kennen. Voor mij is het altijd een soort welvaartsstress geweest. Toen ik nog in de Randstad woonde, was december een maand vol hectiek. Ik runde een eigen bedrijf, exposeerde mijn kunst en had rond Kerst altijd veel opdrachten, variërend van kaarten ontwerpen tot grote canvasdoeken schilderen. Daarnaast werkte ik parttime bij een bekende supermarkt, waar ik in een klein keukentje gerechten kookte voor klanten of achter de kassa stond. Het was daar dat ik kerststress écht zag: klanten in paniek omdat iets niet op voorraad was, ruzies om het laatste stukje vlees, en mensen die zuchtend vertelden dat januari sober zou worden omdat al het geld al op was.
In mijn eigen leven voelde ik de druk ook. December zat vol met verjaardagen, kerstborrels en sociale verplichtingen. Ik werd geleefd door mijn agenda en snakte vaak naar rust. “Ik zou willen dat december niet bestond,” zuchtte ik vaak. De maand leek me alleen maar uit te putten in plaats van vreugde te brengen.
Nu, jaren later, is mijn leven compleet veranderd. Ik woon op het Franse platteland, omringd door rust. De supermarkten in de grotere steden zijn nog steeds vol luxe producten en drukte, maar die mijd ik. Ik verbouw mijn eigen groenten, krijg verse eieren van mijn kippen, en geniet van simpele dingen: schilderen, boeken lezen, handwerken en lange wandelingen met mijn honden. Soms bezoek ik een kleine kerstmarkt in de buurt, maar verder laat ik de gekte aan mij voorbijgaan.
December draait voor mij nu om eenvoud. Geen overdadige zesgangendiners of cadeaustress, maar tijd voor eerlijk voedsel en mooie gesprekken. Was dit ook mogelijk geweest in de Randstad? Misschien, maar ik betwijfel het. Hier heb ik de ruimte en rust om bewust te kiezen voor een simpel en gelukkig leven.
Mijn wens voor jou deze decembermaand: hou het eenvoudig. Laat je niet meeslepen door de drukte en focus op wat echt belangrijk is. Geluk zit in de kleine dingen.
Mijn tips om Kerststress (en stress in het algemeen) te voorkomen
Kerststress – ik ken het gevoel maar al te goed. Jarenlang voelde ik me geleefd in december, met een overvolle agenda en het idee dat ik iedereen tevreden moest houden. Maar er kwam een moment waarop ik dacht: dit kan anders. Het heeft me geleerd bewuster keuzes te maken en meer rust te vinden, ook tijdens de feestdagen. Hier deel ik mijn persoonlijke tips, gebaseerd op mijn eigen ervaringen.
1. Zeg nee en plan anders Je hebt altijd een keuze, vergeet dat nooit. Vroeger voelde ik me verplicht overal “ja” op te zeggen – dat feest, die borrel, dat etentje. Maar dat leidde alleen maar tot chaos. Nu zeg ik bewust nee als iets niet past, of ik plan het op een ander moment. En weet je? Mensen begrijpen dat meestal prima. Mijn agenda bepaal ík, en dat geeft zoveel rust.
2. To-do lijstjes zijn mijn redding Lijstjes, ik ben er dol op. Ze geven me overzicht en structuur, en ik vind het heerlijk om dingen af te strepen. Soms zet ik zelfs iets extra’s op mijn lijstje dat ik al gedaan heb, gewoon om het af te vinken – dat voelt zó goed! Ook handig: ik zet mijn lijstjes in mijn telefoon, zodat ik ze altijd bij de hand heb, bijvoorbeeld tijdens het boodschappen doen.
3. Wandelen, zelfs als het regent Wandelen is echt mijn uitlaatklep. Vroeger vond ik excuses om niet te gaan als het koud of nat was, maar nu trek ik gewoon goede kleding aan en ga ik toch. Mijn honden vinden het heerlijk, en ik merk dat ik me na een wandeling altijd beter voel. Frisse lucht doet wonderen, ook als het even grijs en guur is.
4. Eten met aandacht Sinds ik mijn eigen groenten en fruit kweek, is mijn relatie met eten totaal veranderd. Het proces van zaaien, groeien en oogsten geeft zoveel voldoening. Als ik kook, doe ik dat met aandacht. Geen kant-en-klare zakjes, maar pure ingrediënten uit mijn eigen tuin. En tijdens de feestdagen pak ik iets bijzonders: mooie kringloopborden of servies dat ik voor een prikkie heb gekocht. Dat maakt het allemaal nét wat specialer.
5. Cadeaus met liefde, niet luxe Ik ben fan van zelfgemaakte cadeautjes of kleine vondsten uit de kringloopwinkel. Het gaat om het gebaar, niet om het bedrag. Een persoonlijk cadeau, met zorg uitgekozen, betekent veel meer dan iets groots of duurds. Ik geniet ervan om iets kleins te geven dat écht bij iemand past.
6. Kies voor de juiste mensen Ik heb geleerd om mijn tijd door te brengen met mensen die echt om me geven. Die mij accepteren zoals ik ben, ook als ik een keer minder energie heb of minder tijd. Dat maakt zo’n verschil. Met die mensen om me heen voelt de decembermaand ineens niet meer als een verplichting, maar als een warm bad.
Dit zijn de dingen die mij helpen om december – en eigenlijk elke maand – simpeler en gelukkiger te maken. Ik hoop dat mijn tips je inspireren om de feestdagen bewuster en stressvrij te beleven. Fijne, eenvoudige feestdagen gewenst!
Vlak voor kerst hangt er een bijzondere sfeer in ons kleine dorp. Gisterenavond was het lichtjesavond, een traditie waarbij kinderen met lampionnen door de dorpskern trekken. Hoewel het slechte weer ons op onze afgelegen plek vooral binnenhield, kon ik vandaag genieten van de kleine dingen om me heen. De kippen waagden zich tijdens de droge momenten naar buiten, op zoek naar de lange, dikke wormen die ze zo heerlijk vinden. En tussen de buien door, met natte sneeuwvlokken op mijn jas, lukte het me nog een fijne wandeling met de honden te maken.
De kerstvoorbereidingen zijn bijna rond. Om de lokale boeren te steunen, hebben we een grote zak aardappelen en appels rechtstreeks van de boerderij gekocht. Mijn schoonzoon maakte er vandaag de lekkerste chips van: dun gesneden plakjes, gekruid met olie, peper, zout, paprikapoeder en knoflookpoeder, en daarna knapperig gebakken in de oven. Geen chips uit de winkel kan hier meer tegenop!
Zelf heb ik de dag gevuld met het schilderen van kerstkaarten, een van mijn favoriete creatieve bezigheden, en het bakken van geurige zandkoekjes met extra vanillesmaak. Het huis voelt zalig warm en het ruikt er naar kerst—een echte traktatie op tafel en in ons hart. Vanavond staat er kip-groentensoep op het menu, gevolgd door een kop kamillethee met een lepeltje honing van bijen uit de Morvan.
In deze dagen voel ik me dankbaar. Voor de warmte, het eten, en de liefde die ons omringt. Tegelijkertijd besef ik dat niet iedereen dit geluk kent. Daarom proberen we een beetje te helpen: een zak voer doneren aan het asiel, wat extra boodschappen voor de voedselbank, of simpelweg aandacht schenken aan iemand die het moeilijk heeft. Misschien blijft het een droom dat er ooit genoeg is voor iedereen, zonder oorlog en leed. Maar in deze donkere dagen, durf ik toch te hopen. Hopen mag altijd, toch?
n december, met de feestdagen van Kerst en Oud & Nieuw, worden er volop apéro’s georganiseerd! Wat is er leuker dan deze te serveren op een gepersonaliseerde beukenhouten plank? Wij kozen voor de Bourgogne, maar elke regio of provincie kunnen wij voor je graveren. Deze maand graveren we gratis, want december is al duur genoeg. Dus, waarom niet een extra apéro nemen en genieten van een gezellige avond?
*Elke plank is uniek, want hout is een levend en natuurlijk product. Dat maakt elke beukenhouten apéroplank net iets anders en bijzonder. Op onze website vind je handige tips om jouw plank in topconditie te houden en er jarenlang van te genieten.
Een van onze populairste tapasplanken! Gemaakt van prachtig beukenhout en gegraveerd met handgetekende Amsterdamse grachtenhuisjes. Deze feestmaand bieden we gratis persoonlijke gravure aan! 🎄✨ En het beste? Hij is aantrekkelijk geprijsd voor nog geen €20! Stuur ons een PB of bezoek onze CoukoeLifestyle-webshop om jouw exemplaar te bestellen. 🎁”
Rijste-vlaai: een stukje traditie met een Bourgondische twist
Mijn moeder bracht haar jonge jaren door in het prachtige Limburg, een regio die mij altijd heeft aangetrokken. Had ik niet voor de Bourgogne gekozen, dan had ik me daar vast thuis gevoeld. Limburg staat bekend om zijn rijke eetcultuur met gerechten als stoofvlees (zoervleisj), balkenbrij en natuurlijk de beroemde vlaaien. Afhankelijk van waar je in Limburg woont, heeft deze lekkernij verschillende namen: vla, flaai, vlaoij of vlaaj.
Vanaf 22 januari 2024 erkent Europa officieel de Limburgse vlaai als streekproduct. Om deze titel te mogen dragen, moet een vlaai gebakken zijn op Limburgs grondgebied – Nederlands of Belgisch. Daarom mag ik mijn vlaaien officieel niet Limburgse vlaai noemen, maar ze worden wel met evenveel liefde, traditie en smaak gebakken. Sterker nog, ik geef er soms mijn eigen draai aan. Naast de klassieke rijstenvlaai – die ook in Frankrijk als tarte au riz bekendstaat – maak ik bijvoorbeeld een versie met een speculaasbodem, helemaal zelfgebakken. Een krokante speculaasbodem gecombineerd met romige rijstvulling… Dat is voor mij puur genieten!
Leuke weetjes over de Limburgse vlaai In Limburg is het snijden en serveren van vlaai een kunst op zich. Een traditionele gistdeegvlaai wordt in maximaal 10 stukken gesneden. Een linzentoert – gemaakt met een steviger deeg en vaak gevuld met abrikozen of pruimen – wordt in 14 ruiten gesneden.
Gastvrijheid à la Limburg Word je in Limburg vlaai aangeboden, dan mag je verwachten dat er minimaal twee keer een stuk jouw kant op komt. Het is een teken van gastvrijheid – en een uitnodiging om zorgeloos te genieten. Dat is ook het mooie van Limburg.
Vers is het lekkerst De allerbeste vlaai is vers, liefst niet ouder dan één dag. Vooral fruitvlaaien zijn op hun best wanneer ze net uit de oven komen. Maar geen zorgen: zelfs een dag later smaakt een stukje nog altijd heerlijk. De uitzondering hierop is de klassieke linzentoert, die dankzij het stevige deeg juist langer goed blijft en vroeger gebakken werd om langer te bewaren dan gistdeegvlaaien.
In mijn keuken geef ik deze traditie graag een Frans-Bourgondische twist. Soms met een klassieke bodem, soms met speculaasbrokken of zelfs een brooddeeg. Het resultaat? Een perfecte mix van Limburgse nostalgie en Franse charme, heerlijk om te delen – en altijd een feestje op tafel!
*Vandaag trakteerde ik de hoefsmid, mijn dochter en haar man op mijn rijsttaartje. Met dit koude weer smaakte het nog lekkerder, en geloof me, er werd volop van genoten!
Voor mijn vlaai heb ik het volgende gebruikt:
200 gram dessertrijst (riz rond),
1 liter (half)volle melk,
100 gram suiker,
goede snuf zout,
1 theelepel vanille-extract
halve theelepel kaneelpoeder
2 grote eieren of 3 medium
150 tot 200 gram speculaasbrokken
50 tot 70 gram roomboter
Hoe ik mijn rijsttaartje heb gemaakt:
Eerst heb ik de dessertrijst 7 minuten gekookt in ruim water, daarna afgegoten en laten afkoelen. Vervolgens ging de rijst met melk, de helft van de suiker, een snufje zout, vanille en kaneel op het vuur. Ik liet het mengsel langzaam sudderen tot de melk bijna kookte en roerde regelmatig. Na een half uurtje sudderen liet ik de rijst een nachtje indikken tot een stevige rijstepap – precies zoals ik het wilde.
De volgende dag verwarmde ik de oven voor op 180 graden. Ik klopte 2 eieren van mijn eigen kippen luchtig met de andere 50 gram suiker, totdat ze verdubbelden in volume en een mooie glans kregen. Belangrijk is dat alle ingrediënten op kamertemperatuur zijn. Voor de bodem maalde ik speculaasbrokken tot een grove, poederachtige structuur en mengde dit met gesmolten roomboter. In een met bakpapier beklede springvorm verdeelde ik het speculaasmengsel gelijkmatig met een licht vochtige lepel en drukte het stevig aan. De vorm ging even in de koelkast om op te stijven.
Daarna mengde ik de zoete rijst met het luchtige eimengsel en goot dit voorzichtig in de springvorm. De taart bakte ik in ongeveer 25 minuten (afhankelijk van je oven). Let goed op: te lang bakken maakt de rijst droog, terwijl te kort bakken zorgt voor te weinig stevigheid. Na het bakken liet ik de taart 2 uur afkoelen, haalde voorzichtig de springvorm los en zette hem in de koelkast.
Vlak voor het serveren spoot ik de taart op met vers geklopte slagroom en liet ik hem nog een half uurtje op kamertemperatuur komen. Zo krijg je het perfecte rijsttaartje met een zachte textuur, knapperige speculaasbodem en een vleugje luxe door de slagroom. Smakelijk!
De aquarel Met deze hakkelaar is de koek zo fijn gehaktJe kunt de taart nog met slagroom en chocolade krullen versierenMeng goedRijst en de opgeklopten eierenDe speculaas bodem
Persoonlijk laat ik me niet gek maken door de feestdagen. We eten altijd al lekker, en als ik iets nodig heb, koop ik het gewoon. Kerststress is aan mij voorbijgegaan. Vroeger ontving ik regelmatig veel familie en vrienden tijdens feestdagen, maar ik heb geleerd dat goede voorbereiding het verschil maakt – zelfs bij een uitgebreid diner met veel gasten.
Wat ik ook heb ontdekt: met desserts kun je indruk maken. Sommige desserts zien er professioneel uit, terwijl ze verrassend eenvoudig zijn om te maken. Mousse au chocolat is daar een perfect voorbeeld van. Mijn favoriet is de klassieke versie met pure chocolade van 52%, maar je kunt ook meerdere chocoladesoorten gebruiken om mooie laagjes te creëren. Een donkere laag pure chocolade, gevolgd door een lichtere laag melkchocolade, geeft een prachtig wauw-effect.
Ik serveer mousse au chocolat vaak in mooie glaasjes, met een royale toef slagroom, chocoladekrullen en wat stukjes noot. Die nootjes geven een fijne crunch. Ook een bolletje mousse in een badje van vanillesaus is een feestje op zich. Het fijne is dat je de mousse een dag van tevoren kunt maken; zo heeft hij genoeg tijd om op te stijven.
Voor liefhebbers van een glaasje drank maak je het helemaal af met een scheutje Baileys of Tia Maria.
Vandaag deel ik mijn recept voor mousse au chocolat, een dessert waarmee je iedereen omver blaast. Het ziet eruit alsof je uren in de keuken hebt gestaan, maar is heerlijk eenvoudig te maken.
Hier is een overzicht van de ingrediënten voor je mousse au chocolat, geschikt voor 4 personen:
80 g roomboter
250 g pure chocolade
50 g chocolade voor ganering
3 eieren
60 g suiker
snuf zout
250 ml slagroom
Houd rekening met een totale bereidingstijd van ongeveer 3,5 uur, inclusief de tijd om de mousse goed te laten opstijven in de koelkast. Perfect voor een stressvrij, indrukwekkend dessert! 🍫✨
Bereiding mousse au chocolat
Smelt de roomboter samen met de chocolade au-bain-marie: plaats een hittebestendige kom boven een pan met zachtjes kokend water, zonder dat de kom het water raakt. Door de stoom smelt de chocolade langzaam en gelijkmatig. Wil je het sneller doen? Smelt het mengsel in de magnetron op lage stand, maar roer regelmatig om te voorkomen dat de chocolade verbrandt.
Splits de eieren zorgvuldig. Zorg ervoor dat de eiwitten volledig vrij zijn van eigeel of stukjes schaal – anders kloppen ze niet goed op. Gebruik een vetvrije glazen of RVS-kom; plastic is niet geschikt omdat het vaak vetresten bevat door zijn poreusheid. Maak de kom en mixer vetvrij met een beetje citroensap of azijn. Klop de eiwitten met een snufje zout tot stijve pieken.
Meng de eidooiers met de suiker en klop tot het mengsel verdubbeld is in volume en een mooie glans heeft. Roer dit mengsel door de afgekoelde gesmolten chocolade. Voeg vervolgens, beetje bij beetje, de opgeklopte eiwitten toe. Spatel deze voorzichtig door het chocolademengsel om de luchtigheid te behouden – gebruik hier geen mixer voor.
Schep de mousse in glaasjes. Wil je een extra indrukwekkend dessert? Maak laagjes met verschillende soorten chocolade, bijvoorbeeld puur en melk. Zet de glaasjes in de koelkast en laat de mousse minimaal 3 uur opstijven. Voor het beste resultaat maak je de mousse een dag van tevoren, zodat deze de hele nacht kan rusten.
Vlak voor serveren klop je de slagroom met een eetlepel suiker goed stijf. Schep een royale toef slagroom op elk glaasje mousse. Schaaf met een kaasschaaf krullen van een chocoladereep en strooi deze over de slagroom. Voor extra textuur kun je ook wat grofgehakte stukjes chocolade toevoegen. En voilà – een dessert om van te dromen! 🍫✨
Verrukkelijk dessert!Laat opstijven, schep een grote klodder slagroom bovenop en chocolade krullenVoeg de eiwitten schepje voor schepje toeVoeg het eigelen mengsel bij de chocolade, voeg daarna de eiwitten toeKlop de dooiers met de suiker glanzendKlop de eiwitten stijfKlop de eiwitten in een vetvrije komKies goede chocolade, ik gebruik pure chocolade 52%
Persoonlijke noot: Praten met mensen is mijn tweede natuur. Of het nu over het weer, politiek, of – zoals meestal – eten gaat, ik kom altijd in gesprek. Fransen leven echt om te eten, en gelukkig kan ik mijn charme inzetten, want zo wist ik het recept te bemachtigen van een ongelooflijk lekkere soupe à l’ail rôti.
Het gebeurde in een klein dorpje, waar Lies en ik een zogenaamd “huiskamerbistro” ontdekten. Van buiten oogde het bescheiden, maar binnen bleek een charmant menu met drie gerechten, enkele bijgerechten en twee desserts. Ik koos voor de knoflooksoep, volgens de kok de beste keuze. Hij had gelijk: fluweelzacht, ongelooflijk smaakvol, en pure eenvoud.
Het geheim? Gepofte knoflook. Door de bollen eerst langzaam te poffen, verandert de scherpe smaak in een zachte, zoete sensatie. Inmiddels heb ik deze soep zelf gemaakt, en met dit recept proef je dezelfde verrukkelijkheid. Vergeet niet: mooie, biologische knoflookbollen maken echt het verschil. Bon appétit!
In Frankrijk wordt gepofte knoflooksoep vaak “soupe à l’ail rôti” genoemd, wat letterlijk vertaald “soep van geroosterde knoflook” betekent. Het is een heerlijk, fluweelzacht gerecht dat de milde, zoete smaak van gepofte knoflook naar voren brengt.
Snij de groenten mirepoix, In de Franse keuken verwijst een mirepoix naar een aromatische basis van fijngesneden groenten zoals ui, wortel, en selderij, meestal in een verhouding van 2:1:1. Deze techniek is essentieel in veel klassieke gerechten voor een rijke smaak.
Mirepoix is ook de naam van een schilderachtig stadje in Zuid-Frankrijk, gelegen in de Ariège-regio. Het staat bekend om zijn goed bewaarde middeleeuwse architectuur en is een echte “cité médiévale”. *Een “cité médiévale” is een middeleeuwse stad of vestingstad, vaak gekenmerkt door goed bewaarde architectuur uit de middeleeuwen. Deze steden hebben meestal smalle straatjes, stadsmuren, poorten, en historische gebouwen zoals kerken, kastelen of markthallen. Ze ademen de sfeer van een ver verleden en trekken daardoor veel bezoekers.Het centrale plein met vakwerkhuizen en houten galerijen maakt het een populaire bestemming voor liefhebbers van geschiedenis en Franse charme.
Ingrediënten
– 2 bollen knoflook, ik heb ze uit eigen moestuin
– 2 laurierblaadjes (ook uit eigen tuin)
– 3 eetlepels olijfolie
– 2 kleine uien
– 1 wortel
– 1 bleekselderij
– 2 eetlepels olijfolie
– 1 teen knoflook
– 250 gram aardappel in kleine blokjes
– 75 ml droge witte wijn
– 1 liter kippenbouillon
– 60 ml kookroom
– zout & verse peper
– peterselie en bieslook voor de garnering
Bereiding
Na drie kwartier in de ovenKnoflookbol in folie met veel olijfolie
– Verwarm de oven voor op 180 graden.
– Snijd de bovenkant van de knoflookbollen, zodat de bovenkantjes van de tenen bloot komen te liggen. Leg iedere bol op een stuk aluminiumfolie en besprenkel met olijfolie. Leg een laurierblaadje naast iedere bol en pak de bollen goed in. Zet de aluminiumbollen in de oven en pof ze in ongeveer 45 minuten.
– Laat de bollen helemaal afkoelen en knijp ze dan uit boven een kom. Het is even oefenen maar dan lukt het prima.
– Snijd de wortel, ui en selderij in kleine blokjes (mirepoix)
– Verwarm 2 eetlepels olijfolie in een soeppan en bak daarin de ui, wortel en selderij op middenhoog vuur zo’n 6 minuten. Pers dan het teentje (rauwe) knoflook uit boven de pan en bak twee minuten mee.
– Giet dan de wijn erbij en vervolgens de kippenbouillon. Voeg ook de gepofte knoflook en aardappelblokjes toe. Voeg royaal zout en peper toe.
– Breng het geheel aan de kook. Doe een deksel op de pan en laat alles op laag vuur 35 minuten pruttelen.
– Pureer de soep en voeg de room toe. Breng indien nodig verder op smaak met nog wat zout of peper. Let op: je kunt de soep na het toevoegen van de kookroom uiteraard nog wel opnieuw verwarmen, maar hij mag niet meer koken.
– Schep de soep in kommen en garneer met een beetje fijngeknipte bieslook. Bon appetit!
Persoonlijke noot: Na een heerlijke winterwandeling, waarbij de frisse kou ons wangen roze kleurde en de natuur prachtig verstild aanvoelde, genoten we thuis van een dampende kop gemberthee. Daarbij serveerden we een dikke plak zelfgebakken pain d’épices, vol warme kruiden en zoete honing. Wat een perfecte manier om weer op te warmen en na te genieten van zo’n fijne dag!
Pain d’épices: De smaken van winterse warmte
Pain d’épices, letterlijk vertaald als “kruidenbrood,” is een Franse klassieker die perfect past bij de koude wintermaanden. Oorspronkelijk geïnspireerd door de specerijenroutes en het geliefde Lebkuchen uit Duitsland, vond dit kruidige honingbrood al in de Middeleeuwen zijn weg naar Frankrijk. In de streek van Dijon, beroemd om zijn mosterd én pain d’épices, groeide het uit tot een onmisbaar element van de Franse culinaire traditie.
Wat pain d’épices zo bijzonder maakt, zijn de rijke specerijen zoals kaneel, gember, kruidnagel en anijs, die je direct in een feestelijke stemming brengen. Honing, een essentieel ingrediënt, zorgt niet alleen voor een natuurlijke zoetheid maar ook voor een zachte, houdbare textuur. Geen wonder dat dit brood zo geliefd is rond Kerst: het straalt nostalgie uit en vult je huis met de heerlijke geur van specerijen.
Of je het nu serveert met een plakje boter, bij een kaasplankje, of gewoon als zoete traktatie bij de thee, pain d’épices is een heerlijke manier om de winter te vieren. Een hap, en je voelt je meteen omringd door de warme smaken van het seizoen.
Recept voor Franse Pain d’Épices (Kruidige Honingkoek)
Ingrediënten
250 g honing (bij voorkeur bloemhoning)
250 g bloem (half tarwebloem, half roggebloem voor een authentiekere smaak)
10 g bakpoeder
1 theelepel kaneelpoeder
1 theelepel gemberpoeder
1 theelepel nootmuskaatpoeder
1/2 theelepel kruidnagelpoeder
1/2 theelepel anijszaad (optioneel)
1 snufje zout
100 ml melk
50 g boter
50 g bruine suiker
1 ei
Bereidingswijze
Voorverwarmen: Verwarm de oven voor op 160°C. Bekleed een cakevorm met bakpapier of vet deze in.
Honing en melk verwarmen: Verwarm de melk samen met de honing in een pan op laag vuur totdat de honing is opgelost. Laat dit mengsel iets afkoelen.
Droge ingrediënten mengen: Zeef de bloem, bakpoeder, kruiden en zout in een grote kom. Roer de bruine suiker erdoor.
Nat bij droog: Voeg het honing-melkmengsel en de gesmolten boter toe aan de droge ingrediënten. Meng goed met een spatel of garde.
Ei toevoegen: Klop het ei los en roer dit door het beslag tot alles goed gemengd is. Het beslag moet glad zijn, maar niet te dun.
In de vorm gieten: Giet het beslag in de voorbereide cakevorm en strijk de bovenkant glad.
Bakken: Bak de pain d’épices in ongeveer 50–60 minuten. Controleer met een satéprikker of de cake gaar is (de prikker moet er schoon uitkomen).
Afkoelen: Laat de cake afkoelen in de vorm voordat je hem voorzichtig uit de vorm haalt.
Tips:
Voor een extra feestelijke touch kun je fijngehakte gekonfijte sinaasappelschil of stukjes amandel toevoegen aan het beslag.
Serveer de pain d’épices met wat boter, jam of kaas, zoals een zachte geitenkaas.
CouKoe Lifestyle 