Vlak voor kerst hangt er een bijzondere sfeer in ons kleine dorp. Gisterenavond was het lichtjesavond, een traditie waarbij kinderen met lampionnen door de dorpskern trekken. Hoewel het slechte weer ons op onze afgelegen plek vooral binnenhield, kon ik vandaag genieten van de kleine dingen om me heen. De kippen waagden zich tijdens de droge momenten naar buiten, op zoek naar de lange, dikke wormen die ze zo heerlijk vinden. En tussen de buien door, met natte sneeuwvlokken op mijn jas, lukte het me nog een fijne wandeling met de honden te maken.
De kerstvoorbereidingen zijn bijna rond. Om de lokale boeren te steunen, hebben we een grote zak aardappelen en appels rechtstreeks van de boerderij gekocht. Mijn schoonzoon maakte er vandaag de lekkerste chips van: dun gesneden plakjes, gekruid met olie, peper, zout, paprikapoeder en knoflookpoeder, en daarna knapperig gebakken in de oven. Geen chips uit de winkel kan hier meer tegenop!
Zelf heb ik de dag gevuld met het schilderen van kerstkaarten, een van mijn favoriete creatieve bezigheden, en het bakken van geurige zandkoekjes met extra vanillesmaak. Het huis voelt zalig warm en het ruikt er naar kerst—een echte traktatie op tafel en in ons hart. Vanavond staat er kip-groentensoep op het menu, gevolgd door een kop kamillethee met een lepeltje honing van bijen uit de Morvan.
In deze dagen voel ik me dankbaar. Voor de warmte, het eten, en de liefde die ons omringt. Tegelijkertijd besef ik dat niet iedereen dit geluk kent. Daarom proberen we een beetje te helpen: een zak voer doneren aan het asiel, wat extra boodschappen voor de voedselbank, of simpelweg aandacht schenken aan iemand die het moeilijk heeft. Misschien blijft het een droom dat er ooit genoeg is voor iedereen, zonder oorlog en leed. Maar in deze donkere dagen, durf ik toch te hopen. Hopen mag altijd, toch?
De Engelse vertaling van ons kookboek vol Franse familerecepten is klaar en ik ben inmiddels druk bezig met de Franse versie. Het gaat al lekker en ik kan nu al zien hoe het eindresultaat zich vormt. Als je, zoals ik, in drie talen werkt, is het belangrijk om goed overzicht te houden van wat er al af is. Een handige truc die ik gebruik, zijn mini-illustraties in mijn indexlijst. Zo kan ik in één oogopslag zien welke recepten klaar zijn. Een mini aquarel betekent dat het recept in alle drie de talen klaar is, een visueel feestje om mee te werken!
Afgelopen week mocht ik weer bestellingen versturen, en dat blijft altijd zo’n leuke bezigheid. Het is geweldig om te zien hoe de recepten, waar we zoveel liefde en zorg aan hebben besteed, nu in de handen van anderen belanden. De reacties die ik van klanten krijg, zijn hartverwarmend en inspirerend.
Maar naast het werk, maken we ook bewust tijd vrij om te genieten van het heerlijke najaarsweer. Gisteren bijvoorbeeld, genoten we van een lange wandeling onder de stralend blauwe lucht. Het frisse herfstweer doet zoveel goeds voor lichaam en geest. Na de wandeling hebben we heerlijk genoten van een gezonde salade als lunch, simpel, maar zo smaakvol.
Als de Franse vertaling van het kookboek klaar is, ga ik beginnen aan deel 2 van ons familie kookboek. De aquarellen voor dit deel zijn al gemaakt, en ik kijk er enorm naar uit om hiermee verder te gaan. Het proces is altijd een combinatie van hard werken en creatief plezier, en elke dag biedt nieuwe uitdagingen en momenten van voldoening.
Het fijne weer maakt alles net iets aangenamer, en zorgt ervoor dat het dagelijks werk ook een beetje meer voelt als een feestje. Zo blijft iedere dag een nieuwe uitdaging, maar eentje die we met enthousiasme en een glimlach tegemoet gaan.
Binnenkort zijn in onze webwinkel de e-books van de Engelse en Franse vertalingen verkrijgbaar. Daarnaast bieden we ook de mogelijkheid om een Print-On-Demand (POD) exemplaar te bestellen. Onze kookboeken, verrijkt met prachtige handgemaakte aquarellen, staan boordevol authentieke Franse familierecepten en zijn een echte aanwinst voor iedere liefhebber van culinaire tradities.
Ik kijk uit naar de komende weken, vol nieuwe recepten, verhalen, en natuurlijk nog veel meer aquarellen!
In Nederland hield ik altijd van wandelen in het “bos” met Lies en de honden, maar nu moet ik er eigenlijk een beetje om lachen. Achteraf gezien waren het geen echte bossen maar grote parken, aangelegd om op een bos te lijken. Hier in de Bourgogne kom je pas in bossen waar je echt kunt verdwalen. Dat merkten we laatst maar al te goed—en eerlijk gezegd, echt leuk is het niet.
Het begon als een gewone boswandeling, zelfs met mooi novemberweer, rond de 16 tot 18 graden. Perfect wandelweer, zou je zeggen. Maar in deze bossen, met dikke begroeiing en amper een duidelijk pad, werd het al snel een stuk spannender. Natuurlijk hadden we een kompas en af en toe wat bereik op de smartphone, dus de stemming zat er nog in—maar dat veranderde naarmate de uren verstreken.
Van grappig naar griezelig
In het begin was het best grappig om te bedenken dat we misschien verdwaald waren, maar drie uur later en bijna 20 kilometer verder, was de lol er wel vanaf. De bodem lag bezaaid met lange slierten bramen, die ons keer op keer lieten struikelen. Lies en de honden hielden zich beter; de honden sprongen behendig over boomstammen, en Lies deed het ogenschijnlijk moeiteloos. De echte fout? We waren van het pad afgegaan, iets wat in zo’n dichtbegroeid bos een no-go blijkt te zijn.
Obstakels, kreekjes en natte voeten
Gelukkig vond ons kompas ons uiteindelijk een riviertje, en dat was de eerste houvast richting de juiste route. Lies en de honden sprongen het riviertje over als ware gazellen. Maar voor mij? Veel te breed. Inmiddels waren mijn zomerwandelschoenen al doorweekt door de modderige poelen die we onderweg hadden doorkruist, dus ik besloot gewoon door het water te lopen. De schoenen konden toch niet natter worden!
Een mooi einde met een wijze les
Achteraf gezien had het ook z’n charme. We zagen prachtige kraanvogels, paddenstoelen, en werden getrakteerd op een prachtig herfstlandschap. En gelukkig heb ik onderweg wat foto’s kunnen maken. Maar de moraal van dit avontuur? In de Bourgogne is het verstandig op de paden te blijven en winterwandelschoenen aan te trekken, want verdwalen in een écht bos is een ervaring die ik niet snel wil herhalen!
En zo is er altijd wel iets te beleven hier in de Bourgogne. Saai? Zeker niet. Verdwalen? Liever niet nog een keer!
Is jou dit ooit overkomen, of lijkt het je juist spannend? Ik ben benieuwd naar je ervaring of gedachten!
Toen we aankondigden dat we van Haarlem, aan de rand van Amsterdam, zouden emigreren naar het platteland van de Bourgogne, vlakbij het Parc du Morvan, kregen we veel reacties. Vrienden, familie en bekenden waarschuwden: “Dat moet je niet doen, jullie gaan je vervelen, vereenzamen, jullie zullen het bruisende stedelijke leven missen.” Maar geloof me, er gebeurt hier genoeg. Juist omdat je met minder mensen om je heen leeft, lijken de contacten zoveel intenser. De ontmoetingen zijn zeldzamer, maar de relaties die je opbouwt, zijn zoveel dieper en echter. Mensen op het platteland staan altijd voor elkaar klaar – dat is althans onze ervaring.
Afgelopen weekend reden we naar de hooiboer voor wat stro voor het kippenhok. Het was een prachtige nazomerdag, al hing de herfst al in de lucht. Terwijl we langs de kerk reden, zagen we een bijzonder tafereel: koeien die in cirkels rondom de kerk liepen. Sommige graasden rustig, terwijl andere duidelijk wat onrustig waren. Verderop zagen we drie koeien in een kleine wei waarvan het hek openstond. Hoewel het hier rustig is, ligt er verderop een route nationale waar auto’s met 90 km/u rijden. Dat was een zorg.
Mijn dochter belde de hooiboer en vertelde hem: “Er lopen hier zo’n vijftien koeien rond de kerk, dat kan niet de bedoeling zijn.” De hooiboer, die ook voorzitter van de boerenbond is, was druk bezig met het organiseren van een feest, maar kwam meteen in actie. Gelukkig kwam hij met een paar helpers, en mijn dochter sprong ook bij. De koeien werden relatief eenvoudig teruggeleid naar hun eigen wei, alsof we een trechter vormden. We gebruikten strotouwtjes om de vluchtwegen af te zetten en joegen ze zachtjes op. Het ging soepel, op één koe na. Die bleef achter. Maar koeien zijn kuddedieren, en uiteindelijk zette ze de vaart erin en… sprong over een hek!
En zo zie je maar: het leven op het platteland in Frankrijk is allesbehalve saai. Het is misschien anders dan het stadse leven, maar dat maakt het juist zo mooi en vol verrassingen!
Onze eerste publicatie in tijdschrift “Bourgondische Zaken” een trotse mijlpaal
Voor het tijdschrift mocht ik een menukaart illustreren, en ik moet toegeven: toen ik mijn werk in het magazine zag staan, was ik stiekem best trots. Even trots als op de foto van Lies en mij, beiden in onze Coukoe Lifestyle-schorten. Het is zo bijzonder om samen met je dochter een bedrijf te runnen. Lies is snel, handig met de laptop en een expert in grafisch ontwerp. Ze kan moeiteloos werken met de meest ingewikkelde programma’s. Ik daarentegen, ben nog de ‘ouderwetse’ creatieveling achter de tekentafel en in de keuken. Toch moet ik eerlijk toegeven dat Lies ook steeds vaker heerlijke maaltijden kookt, terwijl ik me tegenwoordig vaker achter de laptop of zelfs de lasertafel bevind. Je bent immers nooit te oud om iets nieuws te leren, toch?
Samen vullen we elkaar perfect aan. We genieten van het bedenken van blogs, illustraties maken, foto’s schieten en brainstormen over hoe we onze activiteiten verder kunnen uitbreiden. En dat gaan we zeker doen! Momenteel werken we aan een tapasplank met gegraveerde Amsterdamse grachtenhuisjes. Daarnaast hebben we ook houten onderzetters in gedachten met thema’s als Franse gebakjes, kippen, spiritualiteit en Franse kazen. Workshops geven staat ook op onze agenda. De workshops in acrylverf organiseren we buiten, maar het tekenen en schilderen van recepten doen we binnen, met een kopje thee of koffie en een Franse delicatesse erbij.
We blijven vrolijk en optimistisch doorgaan, en de ideeën blijven stromen. Inspiratie halen we uit onze buren – de koeien, onze wandelmaatjes – de honden, onze vier paarden, en de prachtige ongerepte natuur om ons heen. De nachten hier zijn pikzwart en bij helder weer zie je duizenden sterren. Het is stil, afgezien van het zachte geluid van een uil of ander nachtdier. Heel anders dan in Nederland, waar ik altijd licht en geluid om me heen had. Het contrast tussen de drukke Randstad en het rustige platteland van de Bourgogne is enorm, maar juist in die stilte vind ik de rust, de ideeën en het geluk.
En nu, onze eerste publicatie in Bourgondische Zaken… wat een mijlpaal! We kunnen alleen maar uitkijken naar wat er nog meer op ons pad komt. Jippie voor ons!
Gisteren zaten we een dagje zonder internet, iets wat hier op het platteland van de Bourgogne zomaar kan gebeuren. Eerder hebben we zelfs al eens twee dagen zonder stroom gezeten. Op zulke momenten realiseer je je echt hoe afhankelijk je bent van stroom en internet. Hoewel we zoveel mogelijk zelfvoorzienend leven en een stappenplan hebben voor noodgevallen, werd toch duidelijk hoe uitdagend het kan zijn.
Gelukkig was het een prachtige dag, waardoor we van de gelegenheid gebruik konden maken om extra lange wandelingen te maken. Af en toe hielden we even een tussenstop op een bankje om te genieten van het schitterende uitzicht. Zo werd de dag, ondanks de uitdagingen, een onverwacht waardevolle ervaring.
Inmiddels doet het internet het weer, maar die onverwachte dag zonder heeft ons een waardevol inzicht gegeven: soms is het fijn om even écht offline te zijn en te genieten van alles om je heen. Een beetje rust, frisse lucht en het prachtige landschap van de Bourgogne – daar kan geen wifi tegenop!
Het is prachtig weer in de Bourgogne, momenteel veel beter wandelweer dan in de zomer. Franse herfstrecepten zijn ook heerlijk, dus er komen binnenkort weer nieuwe recepten aan! Terwijl ik mijn ronde loop met een van de honden, geniet ik ervan om te mijmeren. Sommigen noemen het dagdromen of manifesteren, maar ik droom over mijn nieuwe houten huis. Ik hou van natuurlijke materialen zoals hout, en ik stel me mijn nieuwe atelier voor in een oude, grote schuur die al meer dan 200 jaar bestaat. Wat zal daar in de stal al veel gebeurd zijn.
Ik droom ook over de groei van ons “coukoelifestyle”-bedrijf en het geven van workshops om anderen uit te nodigen creatief te zijn. Lange wandeltochten maken in de ongerepte natuur. Al deze plannen zullen volgend jaar werkelijkheid worden in het “Parc du Morvan”, en als er iets ongerept is, dan is het daar wel.
Ook vandaag tik ik weer de 10 kilometer aan en werp een laatste blik op mijn toekomstige woonplek, waar ik volgend jaar zal gaan wonen. Dankbaar, moe, voldaan en gelukkig denk ik stilletjes: “Misschien helpt dat visualiseren toch wel, want ik zie het echt voor me”. Ik ben er al (in mijn hoofd en gevoel). Tot die tijd geniet ik van mijn woonplaats net op de rand van het “parc du Morvan”
Het is echt heerlijk weer in de Bourgogne. Eigenlijk zou iedereen die in drukke steden of plaatsen woont zichzelf zulke wandelingen moeten gunnen: even stilte, de ruimte om te mogen dagdromen en om nieuwe ideeën te ontdekken. Wordt vervolgd, en tot die tijd blijf ik visualiseren in de ongerepte natuur van het “Parc du Morvan.”
Persoonlijke noot: De komst van de “tsuru”, de kraanvogels, in de Bourgogne in oktober markeert voor mij het begin van de herfst. Deze gracieuze vogels brengen altijd een gevoel van rust en vreugde, en inspireren me om hun schoonheid vast te leggen in mijn schilderijen. Het is ook de tijd waarin de eerste verrukkelijke herfstschotels hun opwachting maken, vaak bereid met vergeten groenten zoals pastinaak en winterpostelein.
In de komende maanden zal ik heerlijke herfstgerechten delen: stampotten, langzaam gestoofde schotels, en verrukkelijke herfsttaarten met appels en peren. De herfst is voor mij een seizoen vol inspiratie – van de gekleurde bladeren en paddenstoelen tot de koele, perfecte temperaturen voor lange wandelingen. Binnen geniet ik van een warme plaid en een kopje kruidenthee, terwijl de geur van stoofperen en kaneel de keuken vult, een geur die nooit verveelt.
En dan is er natuurlijk de glühwein, doordrenkt met specerijen, die de donkere avonden oplicht. Leve de prachtige herfst en alles wat het seizoen te bieden heeft: de natuur, de wandelingen, de smaken en de warmte van binnen!
Met de komst van de eerste kraanvogels in de Bourgogne, weten we dat de herfst en winter voor de deur staan. Deze prachtige vogels luiden niet alleen de verandering van seizoenen in, maar ze brengen ook een gevoel van mystiek en spiritualiteit met zich mee. De kraanvogel wordt wereldwijd bewonderd om zijn schoonheid, elegantie en betekenisvolle symboliek.
De betekenis en spirituele symboliek van de kraanvogel
In veel culturen, vooral in Azië, wordt de kraanvogel gezien als een symbool van geluk, lang leven en vrede. In Japan staat de “tsuru” (鶴), zoals de kraanvogel daar wordt genoemd, bekend om zijn elegantie en wordt hij gezien als de drager van goede gezondheid en eeuwige jeugd. Er bestaat een legende dat als je duizend origami-kraanvogels vouwt, je wens zal worden vervuld. Deze traditie, genaamd Senbazuru, wordt vaak uitgevoerd door mensen die genezing of vrede wensen voor zichzelf of anderen.
Ook in andere culturen symboliseert de kraanvogel iets krachtigs. In het oude Griekenland werd de vogel geassocieerd met waakzaamheid en het brengen van nieuw leven. In de Keltische mythologie werd de kraanvogel gezien als een boodschapper tussen de wereld van de levenden en de wereld van de doden, wat zijn spirituele betekenis alleen maar vergroot.
De reis van de kraanvogel: trektochten door europa
De kraanvogels die je in de Bourgogne ziet, zijn waarschijnlijk op weg van hun broedgebieden in het noorden van Europa, zoals Scandinavië, Duitsland en Polen, naar hun overwinteringsgebieden in het zuiden, voornamelijk in Spanje en Noord-Afrika. In de lente maken ze de omgekeerde tocht, waarbij ze terugkeren naar hun broedplaatsen om te nestelen en hun jongen groot te brengen.
Hun jaarlijkse migratie is een van de meest indrukwekkende natuurverschijnselen. Kraanvogels vliegen vaak in grote groepen in de karakteristieke V-formatie, waarbij ze elkaar helpen door energie te besparen tijdens hun lange tocht. Het is een wonderlijk gezicht als deze majestueuze vogels de lucht vullen met hun kenmerkende roep, een geluid dat in de herfst de stilte van het landschap doorbreekt.
Waarom zijn mensen gefascineerd door kraanvogels?
Er zijn vele redenen waarom mensen zo gefascineerd zijn door kraanvogels. Hun sierlijke vlucht, het mysterieuze karakter van hun trektochten, en hun diepe symbolische waarde dragen allemaal bij aan hun aantrekkingskracht. Kraanvogels zijn vogels van traditie en mythologie. Hun lange levensduur, trouw aan hun partner (ze blijven vaak hun hele leven bij één partner), en het feit dat ze ieder jaar dezelfde routes volgen, geven ze een bijna tijdloze, mythische kwaliteit.
Daarnaast is het altijd een indrukwekkend moment wanneer ze aankomen in de Bourgogne, alsof de natuur zelf aankondigt dat de koude maanden eraan komen. Hun terugkeer naar het noorden in de lente geeft juist een gevoel van hoop en hergeboorte, alsof ze de komst van de warme, vruchtbare maanden inluiden.
De kraanvogel in de Bourgogne: een spirituele boodschap
Voor veel mensen in de Bourgogne is de aankomst van de kraanvogels niet zomaar een natuurevenement; het is een spirituele ervaring. Hun verschijning markeert de overgang van seizoenen en herinnert ons aan de voortdurende cyclus van het leven, verandering en beweging. Terwijl ze door de lucht zweven en hun roep door de mistige valleien weerklinkt, brengen ze een gevoel van rust en bezinning.
In de Bourgogne, met zijn ongerepte natuur en rustige platteland, zijn de kraanvogels een symbool van verbondenheid met de natuur. Ze brengen een diep gevoel van harmonie en balans, een gevoel dat ons eraan herinnert om in het moment te leven en de schoonheid van de natuur te waarderen.
Een seizoen van verandering
Dus, als je de eerste kraanvogels van het seizoen boven de heuvels van de Bourgogne ziet vliegen, weet je dat de herfst in volle gang is en de winter voor de deur staat. Het is een magisch moment dat uitnodigt tot bezinning en bewustzijn. De kraanvogels brengen niet alleen een visueel spektakel, maar ook een diepere boodschap van verandering, vernieuwing en de schoonheid van de natuur.
Laat je betoveren door hun gracieuze vlucht en herinner jezelf eraan dat de natuur ons altijd iets te bieden heeft – we hoeven alleen maar te kijken en te luisteren.
Serveerplank van de Bourgogne, kan gepersonailiseerd worden, uit onze eigen online winkel!
Warm jezelf op met de volle smaken van geroosterde pompoen en wortel – de perfecte herfstsoep voor kortere dagen
Lies en ik werken veel uren voor ons bedrijf CoukoeLifestyle, maar één Franse gewoonte hebben we graag overgenomen: we eten warm tussen de middag. Vandaag stond deze verrukkelijke pompoen-wortelsoep op het menu, gemaakt met groenten grotendeels uit onze eigen moestuin – hoe luxe en makkelijk is dat! De herfst in de Bourgogne brengt niet alleen een prachtige kleurenpracht, maar ook koelere dagen, perfect om te genieten van een verwarmende soep. Het roosteren van de groenten geeft de soep een extra diepe, zoete smaak en een zachte, fluweelachtige textuur. Door de karamelisatie komen de natuurlijke smaken van de pompoen en wortel nóg beter tot hun recht, en zo wordt elke lepel een pure traktatie van het seizoen.
Het recept: ingrediënten en bereidingswijze
Ingrediënten:
1 middelgrote pompoen, geschild en in blokjes gesneden
3 wortels, geschild en in stukjes gesneden
1 ui, grof gesneden
3 teentjes knoflook, ongepeld
1,5 liter groentebouillon
1 eetlepel olijfolie
1 theelepel komijnpoeder
1 theelepel paprikapoeder
Een snufje chilipoeder (optioneel)
Zout en peper naar smaak
100 ml room of kokosmelk
Verse kruiden, zoals peterselie of koriander, ter garnering
Bereiding:
Voorverwarmen: Verwarm de oven voor op 200°C.
Groenten roosteren: Leg de pompoen, wortels, ui en knoflookteentjes (in de schil) op een bakplaat. Besprenkel met olijfolie, komijnpoeder, paprikapoeder, zout en peper. Rooster de groenten in de oven voor ongeveer 25-30 minuten, tot ze zacht en licht gekarameliseerd zijn.
Bouillon bereiden: Verwarm ondertussen de groentebouillon in een grote pan.
Knoflook schillen: Haal de geroosterde knoflook uit de schil en voeg toe aan de geroosterde groenten.
Soep maken: Doe de geroosterde groenten in de pan met de hete bouillon. Laat dit 5-10 minuten zachtjes koken om de smaken samen te laten komen.
Pureren: Pureer de soep met een staafmixer of blender tot een gladde soep. Voeg de room of kokosmelk toe en meng goed.
Op smaak brengen: Proef en breng op smaak met extra zout, peper of chilipoeder, afhankelijk van je smaak.
Serveren: Garneer met verse kruiden en eventueel een scheutje extra room. Serveer de soep met een stuk knapperig brood.
Tip: Deze soep is perfect voor een herfstige lunch of diner, en je kunt hem ook makkelijk van tevoren maken. Geniet van de diepe, warme smaken van de geroosterde pompoen en wortel!
De bereidingstijd voor de Herfstsoep van Geroosterde Pompoen en Wortel is ongeveer 45 minuten (inclusief roosteren).
Dit recept is voldoende voor 4 tot 6 personen, afhankelijk van de portiegrootte.
Persoonlijke noot: mijn wandeling door de Gorge de Narvau in Lormes – een onvergetelijke ervaring! Zorg wel voor een goed uithoudingsvermogen, stevige wandelschoenen en een vaste tred, want sommige stukken kunnen behoorlijk glad en uitdagend zijn. Het is zeker een klim, maar elke inspanning en zweetdruppel wordt beloond. Wat een prachtige plek! De grillige bomen en ruige natuur brengen de oude legende van de draak echt tot leven. Ik ben dol op dit soort verhalen, en hier voel je de geschiedenis bijna door de lucht zweven.
Mocht je ooit in de buurt van Lormes komen, dan kan ik je deze wandeling van harte aanbevelen. Het is een avontuur dat je niet snel zult vergeten!
Tijdens mijn wandeling door de prachtige Gorge de Narvau besefte ik opnieuw hoe ongelooflijk divers de natuur in de Bourgogne is. Deze wandeling, net buiten het charmante plaatsje Lormes, is een ware traktatie voor natuurliefhebbers. Je voelt je hier omringd door eeuwenoude bossen, ruige rotsformaties en het rustgevende geluid van kabbelende beekjes. De Gorge de Narvau is niet alleen een plek van ongekende schoonheid, maar ook een stukje historie, verweven met legendes en lokale verhalen. Het is hier echt prachtig!
Lormes: Het hart van de Bourgondische natuur
Lormes, gelegen in het departement Nièvre, is een klein maar levendig dorp midden in de regio Morvan. Dit gebied staat bekend om zijn uitgestrekte bossen, glooiende heuvels en talrijke meren, en Lormes is de ideale uitvalsbasis om deze natuurpracht te verkennen. Ondanks zijn bescheiden grootte, biedt Lormes een rijke geschiedenis en een warme, gastvrije sfeer. Hier vind je rust en ruimte, ver weg van de drukte van de stad.
Het dorp heeft alles wat je nodig hebt voor een ontspannen verblijf: een bakker voor verse croissants, een klein marktje waar lokale producten worden verkocht en gezellige terrasjes waar je kunt genieten van de zon. Maar de echte aantrekkingskracht van Lormes is de natuur die het omringt.
De betoverende Gorge de Narvau
De Gorge de Narvau, gelegen op slechts een steenworp afstand van Lormes, is een diepe kloof die is uitgesleten door de rivier die door het hart van het Morvan-gebergte stroomt. De wandeling door de kloof voert je langs ruige rotswanden en dichte bossen, met af en toe adembenemende uitzichten over de vallei.
Wat deze plek zo bijzonder maakt, is de combinatie van natuurlijke schoonheid en rust. Je loopt over slingerende paden die je langs watervallen en beekjes leiden. De Cascade de Narvau, een kleine waterval in de kloof, is een van de hoogtepunten van de wandeling. Vooral na een regenbui is het water krachtig en indrukwekkend. De frisse geur van mos en dennen, het geluid van het stromende water en het gevoel van de schone, koele lucht maken de ervaring compleet.
Legendes en mysterie
De Gorge de Narvau is niet alleen een plek van adembenemende natuur, maar het is ook doordrenkt met mysterie en oude verhalen. Een van de bekendste legendes die deze kloof omringt, gaat over een angstaanjagende draak die de bewoners van het nabijgelegen Lormes zou hebben geterroriseerd.
Volgens de overlevering leefde deze draak diep in de kloof, waar hij de bevolking angst inboezemde met zijn dreigende aanwezigheid. Het beest zou zich in de schaduwrijke, rotsachtige diepten van de Gorge hebben verscholen, wachtend op het juiste moment om het land en de mensen in de omgeving te teisteren. De draak vernietigde oogsten, verwoestte huizen, en hield de bevolking in zijn greep. Geen mens durfde de kloof te betreden, uit angst voor het woeste monster.
De legende vertelt dat op een dag een moedige ridder, gestuurd door de koning, naar Lormes kwam om de draak te verslaan. Bewapend met een zwaard en een sterk geloof, daalde hij af in de donkere diepten van de kloof. Na een hevige strijd, waarbij de aarde beefde en de rotsen scheurden, slaagde de ridder erin om de draak te doden en de kloof te bevrijden van zijn kwade invloed. De vreugde onder de bevolking was groot, en de kloof werd opnieuw een plek van rust en vrede.
Hoewel dit verhaal in de loop der eeuwen waarschijnlijk is aangedikt, zorgt het voor een mysterieuze sfeer rond de Gorge de Narvau. Het is niet moeilijk om je voor te stellen hoe deze legendes zijn ontstaan wanneer je door de diepe, met bomen omzoomde paden van de kloof wandelt. De hoge rotsformaties en het donker stromende water kunnen de fantasie van iedere wandelaar prikkelen en doen denken aan tijden van weleer, toen verhalen als deze de wereld verklaarden.
De Betekenis van de Legende Vandaag
Zoals veel legendes in Frankrijk, biedt het verhaal van de draak niet alleen een spannend stukje folklore, maar het laat ook zien hoe het landschap de verbeelding van mensen door de eeuwen heen heeft beïnvloed. Tegenwoordig is de Gorge de Narvau een vredige, schilderachtige plek waar wandelaars van over de hele wereld komen genieten van de ongerepte natuur. Maar als je goed luistert naar het ruisen van de bomen en het kabbelen van het water, kun je misschien nog een glimp opvangen van de oude verhalen die deze plek zo bijzonder maken.
Wandeltips voor de Gorge de Narvau
Moeilijkheidsgraad: De wandeling door de kloof is geschikt voor de meeste wandelaars, maar houd er rekening mee dat het terrein op sommige plekken wat ruiger kan zijn. Goede wandelschoenen zijn aan te raden.
Duur: De wandeling zelf duurt ongeveer 2 uur, afhankelijk van je tempo en hoe lang je de tijd neemt om van het uitzicht te genieten.
Seizoenen: Elk seizoen heeft zijn eigen charme in de Gorge de Narvau. In de lente en zomer bloeit de natuur volop, terwijl de herfst de kloof omtovert tot een schilderachtig kleurenpalet van goud, rood en oranje. Zelfs in de winter, wanneer het water in de rivier ijzig koud is, heeft de kloof een stille, serene schoonheid.
Lormes en de Bourgondische omgeving
Na je wandeling door de Gorge de Narvau is het de moeite waard om de omgeving van Lormes verder te verkennen. Het dorp ligt dicht bij het Lac de Chaumeçon, een idyllisch meer dat perfect is voor een picknick of een verfrissende duik in de zomermaanden. Ook kun je hier kajakken of gewoon genieten van de rust langs de waterkant.
De Morvan, waar Lormes deel van uitmaakt, is een paradijs voor wandelaars en natuurliefhebbers. Het regionale natuurpark Morvan biedt talloze wandelpaden, meren en charmante dorpjes. De uitgestrekte bossen en glooiende heuvels maken dit gebied ideaal voor iedereen die even wil ontsnappen aan het hectische leven en zich wil onderdompelen in de schoonheid van de natuur.
Conclusie De Gorge de Narvau en het omliggende landschap van Lormes bieden een onvergetelijke wandelervaring in het hart van de Bourgogne. Of je nu op zoek bent naar avontuur, rust of gewoon een mooie plek om te wandelen, deze kloof heeft het allemaal. Het is een plek waar natuur, geschiedenis en mysterie samenkomen, en waar je je verbonden voelt met de tijdloze schoonheid van de Bourgondische natuur.
CouKoe Lifestyle 