🌻 Vanmorgen weer eens een brocante bezocht – in Tamnay-en-Bazois
De zon liet zich zien, maar er hing ook wat bewolking in de lucht – eigenlijk wel prettig, want het maakte de temperatuur net wat aangenamer. Samen met mijn dochter en schoonzoon zette ik koers naar Tamnay-en-Bazois, een klein dorp op de route tussen Nevers en Château-Chinon. In deze tijd van het jaar duikt er elk weekend wel ergens in de Bourgogne een brocante op — en ik blijf nieuwsgierig.

Tamnay is voor mij geen onbekende plek, maar toch is elke markt weer anders. Deze keer vond ik het rommelig. De brocante slingert zich aan weerszijden van een drukke doorgaande weg, met kraampjes die om je aandacht vragen terwijl auto’s rakelings langsrijden. Echt rustig rondkijken is lastig; je bent meer bezig met opletten op het verkeer dan met het bewonderen van servies. De leuke spullen lijken al vroeg te zijn weggekaapt door handelaren — wat overblijft, zijn kraampjes vol rommel of spullen voor overdreven hoge prijzen. Ik koop niets. Toch blijf ik me graag laten verrassen, altijd op zoek naar dat éne Franse olijvenbakje of stukje antiek dat me roept.

We vervolgen onze weg naar een pottenbakkerij met restaurant. De plek is onlangs overgenomen, dus ik was benieuwd. Maar helaas… het enthousiasme ontbrak bij het personeel, het terras ligt pal aan de weg, en de limonade is mierzoet en herkenbaar afkomstig uit een supermarktfles. Jammer. Als je ‘eco’ wilt uitstralen, is verse citronnade toch echt de kers op de taart. Gelukkig was de koffie wél goed.

Wat ik meeneem van deze ochtend? In elk geval ideeën. Niet zozeer over wat ik zelf wil doen, maar juist over hoe ik het níet wil. Authentiek zijn, aandacht hebben voor details, mensen het gevoel geven dat iets met zorg en liefde is gemaakt — dát is voor mij de kracht van een mooi moment, een goede plek, een fijne ervaring.

Toch blijft een bezoek aan een brocante of artisanale plek de moeite waard — zelfs als het even tegenvalt. Want wie weet wat er morgen opduikt in dat ene vergeten kraampje? En soms is het al genoeg om gewoon samen onderweg te zijn, met je familie of vrienden, dwars door het zomerse hart van de Bourgogne. 🌿

Thuis drinken we buiten in de tuin, onder de bomen, zelfgemaakte citronnade. We eten een Franse omelet, als dessert een zelfgebakken taart — en genieten van de rust. Dat is dan wel weer het fijne van zo’n ochtend: gewoon genieten van alles wat je al hebt.

En als er weer een brocante komt? Dan ga ik gewoon weer. Soms zijn ze heerlijk, met muziek en zalig eten… en soms wat minder.