Vandaag was het weer tijd voor een van mijn favoriete keukenavonturen: jam maken. De Fransen noemen dit ‘confiture’, en met mijn overvloed aan fruit uit eigen tuin is het bijna een logische stap om dit heerlijke goedje zelf te bereiden. Hoewel de nectarines van vandaag niet uit mijn eigen tuin kwamen, waren ze onweerstaanbaar zoet, zij het een beetje overrijp – perfect voor jam!
Dit recept is eenvoudig, maar allesbehalve standaard. Ik voeg een beetje aleppopeper toe aan de mix, wat een verslavend lekkere kick geeft aan de zoetheid van de nectarines. Als je geen fan bent van pittig, kun je de peper natuurlijk weglaten.
Ingrediënten:
1 kilo rijpe nectarines
1 limoen (sap en rasp)
750 gram geleisuiker
2 theelepels aleppopeper
Bereidingswijze:
Bereid je fruit voor: was de nectarines, snijd ze in stukjes van 2 cm, verwijder de pit en rasp de schil van de limoen.
Doe de nectarinestukjes in een pan met dikke bodem, voeg limoensap, geleisuiker, limoenrasp en aleppopeper toe. Laat het mengsel 15 minuten staan, roer regelmatig.
Breng de jam aan de kook en laat het 10 minuten doorkoken, verwijder dan het schuim dat bovendrijft.
Pureer de jam naar gewenste consistentie, vul steriele potten tot aan de rand en sluit ze direct. Zet de potten op hun kop voor een optimale houdbaarheid.
Laat de potten 4 uur afkoelen. Na opening moet de jam in de koelkast bewaard worden.
Geniet van deze heerlijke toevoeging aan je ontbijttafel of als cadeau voor vrienden en familie!”
Aleppo peper, ook bekend als Halaby peper, is een matig pikante chilipeper afkomstig uit de Syrische stad Aleppo. Het is een variëteit van de Capsicum annuum. Traditioneel worden de pepers ontpit, in de zon gedroogd en grof gemalen tot vlokken. Vervolgens worden ze gemengd met zout en olijfolie, wat helpt bij het conserveren en de smaak versterkt.
Aleppo peper staat bekend om zijn helderrode kleur en een smaakprofiel dat aards en matig heet is. Het kenmerkt zich niet alleen door de hitte, maar ook door een unieke fruitige zurigheid, wat het enigszins vergelijkbaar maakt met zongedroogde tomaten. Deze specerij is populair in de Midden-Oosterse en Mediterrane keukens en kan in een verscheidenheid aan gerechten worden gebruikt om diepgang en een milde scherpte toe te voegen.
De “Croque Madame” is een variatie op de “Croque Monsieur”, een bekende Franse sandwich die oorspronkelijk bestaat uit ham en kaas tussen twee sneetjes brood, gegrild tot de kaas smelt en vaak overgoten met béchamel saus. De naam “Croque Monsieur” verscheen voor het eerst in Parijs rond 1910 en betekent letterlijk “bijtende meneer” als een verwijzing naar de knapperigheid van het brood.
De toevoeging van een gebakken of gepocheerd ei op de bovenkant van de sandwich transformeert een Croque Monsieur in een Croque Madame. Dit extra ingrediënt zou symbolisch zijn voor een dameshoed, wat de naam ‘Madame’ verklaart. De exacte oorsprong van deze toevoeging en de specifieke naamgeving is niet volledig gedocumenteerd, maar het wordt algemeen aangenomen dat de Croque Madame ergens in de jaren 1960 populair werd. Dit gerecht combineert de hartige smaken van de oorspronkelijke sandwich met de rijke textuur van het ei, wat een geliefde keuze is in vele Franse cafés en bistro’s.
Recept voor een “croque Madame” , ingrediënten:
2 sneetjes witbrood
2 plakjes ham
2 plakken Gruyère of andere smeltkaas
1 ei
Boter
Optioneel: een beetje mosterd of béchamelsaus
Bereidingswijze:
Voorbereiden: Besmeer één zijde van elk sneetje brood licht met boter. Dit is de buitenkant van je sandwich. Als je wilt, kun je de binnenkant van een sneetje insmeren met een beetje mosterd of béchamelsaus voor extra smaak.
Beleggen: Leg op het niet-besmeerde deel van een sneetje brood de plakjes ham en daarbovenop de plakken kaas. Dek af met het andere sneetje brood, boterkant naar buiten.
Grillen: Verhit een koekenpan op middelhoog vuur en leg de sandwich in de pan. Bak tot de onderkant goudbruin en krokant is, ongeveer 3-4 minuten, en draai hem dan voorzichtig om om de andere kant te bakken.
Ei bakken: Terwijl de tweede kant van de sandwich bakt, bak je in een andere pan het ei. Het doel is om het ei te bakken tot het wit gestold is maar de dooier nog vloeibaar.
Serveren: Leg de gebakken sandwich op een bord en schuif het gebakken ei voorzichtig bovenop. Serveer direct.
De Croque Madame is een heerlijk hartig gerecht dat perfect is voor een brunch of als luxueus ontbijt. Geniet ervan!
Mijn acht kipjes zijn ware meesterleggers en zorgen dagelijks voor een overvloed aan heerlijke eieren, waardoor het bereiden van een smakelijke Croque Madame een fluitje van een cent is. Een leuk detail is dat elk kippenras bij mij thuis eieren legt in unieke kleuren; naast de gebruikelijke witte en bruine eieren, vind je bij ons ook groene en roze eieren. Zo wordt elke maaltijd een feestje!
Vorige week liep de temperatuur op tot ongeveer dertig graden in de Bourgogne, wat voor mij persoonlijk te warm is. Gelukkig blijft het binnen koel dankzij de dikke muren van 60 cm van ons huis. Franse huizen in warme gebieden hebben vaak ook kleinere ramen, en als het echt te warm wordt, sluit ik de luiken aan de zonkant van het huis. Gistermiddag wandelde ik in het hart van het Parc du Morvan onder een helderblauwe hemel, toen er plotseling pikzwarte wolken opdoemden. Ik droeg een zomerjurkje en had geen regenjas bij me. Gelukkig ben ik goed in conditie en kon ik snel naar mijn auto rennen; maar het avontuur was nog niet voorbij. Samen met mijn dochter en schoonzoon hadden we ook de paardentrailer nodig. Paardentrailer achter de jeep geplaatst. In de Morvan zijn er smalle, bochtige padjes die door het landschap slingeren. Het was inmiddels noodweer geworden, en vlak voor de auto brak een boom af. Wat nu? Gelukkig kon mijn schoonzoon de jeep met de grote paardentrailer behendig honderden meters achteruit manoeuvreren tot we bij een splitsing kwamen waar we konden keren. Naderhand heb ik een van mijn favoriete gerechten gemaakt: een groentepizza. Vandaag is het weer gelukkig iets afgekoeld, wat heel prettig is.
Het recept is verrassend eenvoudig. Begin met een pizzabodem naar keuze, die je licht inprikt met een vork. Meng crème fraîche, mosterd en een beetje honing tot een gladde saus. Smeer dit mengsel over de bodem uit. Dan komt het creatieve gedeelte: het versieren van de pizza. Gebruik hiervoor paprika’s in drie kleuren, wat tomaten, courgette of wat je maar lekker vindt en wat kleur geeft. Ik versierde mijn pizza in het thema van een vrolijke zon en kleurrijke bloemen. Strooi er wat geraspte kaas over en bak de pizza ongeveer een half uur in de oven. Serveer met een frisse groene salade voor een heerlijk en oogstrelend gerecht.
In de Franse keuken verwijzen de termen “cake,” “tarte,” en “gâteau” naar verschillende soorten desserts die elk duidelijke kenmerken en bereidingswijzen hebben:
Cake: In Frankrijk verwijst “cake” specifiek naar een dessert in de vorm van een brood, vergelijkbaar met wat in Engelssprekende landen bekend staat als ‘pound cake’ of ‘fruitcake’. Deze zijn doorgaans dichter en minder zoet dan een “gâteau” en bevatten vaak ingrediënten zoals noten, fruit of chocoladestukjes. Ze zijn eenvoudig, makkelijk te snijden, en worden vaak geserveerd als snack of bij de thee.
Tarte: Een “tarte” is een soort Franse taart bestaande uit een deegbodem gevuld met fruit, custard, of andere vullingen. Het deeg is meestal een kruimeldeeg, dat knapperig en kruimelig is. Tartes kunnen zoet of hartig zijn, met enkele van de bekendste zoete varianten zoals de “tarte aux pommes” (appeltaart) en “tarte au citron” (citroentaart). Tartes zijn meestal open aan de bovenkant en hebben geen bovendeksel zoals veel Amerikaanse taarten.
Gâteau: Deze term wordt over het algemeen gebruikt om taarten te beschrijven die uitgebreider zijn dan de eenvoudige “cake”. “Gâteau” verwijst naar gelaagde taarten of taarten die zijn versierd met glazuur en versieringen. Ze kunnen vrij uitgebreid zijn en worden vaak geserveerd bij speciale gelegenheden zoals verjaardagen of bruiloften. Voorbeelden zijn “gâteau au chocolat” (chocoladetaart) en “gâteau de crêpes” (een taart gemaakt van lagen pannenkoeken met vulling tussen elke laag).
Elk van deze desserts heeft een unieke plaats in de Franse banketbakkerij en vertegenwoordigt een andere benadering van zoete lekkernijen, wat de variëteit en rijkdom van de Franse patisseriecultuur laat zien.
Vandaag mijn recept, tips en ingrediënten voor een verrukkelijke glutenvrije cake.
scheid de eigelen van de eiwitten.
klop de eiwitten stijf met de helft van de suiker en een snuf zout.
meng de andere ingrediënten in een andere kom.
spatel de stijve eiwitten door het mengsel.
giet in een cakevorm en bak in een voorverwarmde oven op 180° ongeveer 55 min.
110 gr. glutenvrij witmeel
110 gr. amandelmeel
200 gr. suiker
125 gr. roomboter
5 scharrel eieren (M)
10 gr. bakpoeder
1 tl. maïzena
125 ml. melk
1,5 tl. vanille extract
goede snuf zout
1 tl. mix gom (xanthaangom)
Ik baseer al mijn cakes op mijn klassieke vanillerecept, dat ik telkens met nieuwe ingrediënten verrijk. Vandaag heb ik een glazuur gemaakt van poedersuiker en een beetje citroensap, waarmee ik mijn cake royaal heb bedekt. Daarna heb ik er een artistieke bloementekening op gecreëerd, met een blaadje goudsbloem en enkele tijmtakjes uit mijn eigen kruidentuin. Ik zorg ervoor dat ik mijn kruiden en eetbare bloemen altijd goed was, je weet immers nooit welk dier er ’s nachts een bezoekje heeft gebracht. Aan het beslag voegde ik citroensap en -rasp toe, samen met verse tijmblaadjes en bloemen, waardoor de frisse citroen perfect harmonieert met de aromatische tijm.
De kunst van het perfecte glutenvrije gebak
Bij het bakken van glutenvrije lekkernijen is het vinden van het juiste volume vaak een uitdaging, aangezien je de natuurlijke elasticiteit van gluten mist. Gelukkig heb ik een paar cruciale tips die je zullen helpen om toch luchtige en smakelijke resultaten te behalen.
1. Scheid de eiwitten van de eidooiers Een gouden regel die ik altijd volg, zowel bij glutenvrije als gewone baksels, is het scheiden van de eiwitten en eidooiers. Door de eiwitten apart stijf te kloppen, creëer je een schuimige basis die essentieel is voor dat gewenste luchtige effect in je gebak. Dit proces is cruciaal om het gebrek aan gluten te compenseren.
2. Ingrediënten op kamertemperatuur Zorg ervoor dat al je ingrediënten, vooral de eieren, op kamertemperatuur zijn voordat je begint met bakken. Dit bevordert een gelijkmatige vermenging, wat bijdraagt aan een consistentere textuur in je cake.
3. Ontvet je beslagkom en kloppers Voordat je begint, ontvet je beslagkom en de kloppers van je mixer grondig. Vetresten kunnen namelijk voorkomen dat je eiwitten goed stijf worden. Om elk risico op vetresten te vermijden, gebruik ik drie kommetjes tijdens het scheiden van mijn eieren: één voor de eiwitten, één voor de eidooiers, en één extra als tussenstation tijdens het scheiden. Zo voorkom je dat er per ongeluk eigeel in je eiwitten terechtkomt.
4. Xanthaangom: Een geheim ingrediënt Xanthaangom is mijn geheime wapen voor glutenvrije baksels. Het helpt de structuur van de cake te verbeteren en zorgt voor een smeuïge consistentie die vaak ontbreekt bij glutenvrije alternatieven.
5. Bewaar je cake goed Zodra je cake afgekoeld is, is het belangrijk om deze goed te verpakken. Glutenvrije cakes koelen namelijk snel af en kunnen daardoor uitdrogen als ze niet goed bewaard worden.
Door deze tips toe te passen, kun je zelfs zonder gluten heerlijke, luchtige baksels creëren. Veel bakplezier en succes met het experimenteren!
Gâteau sans gluten au citron et au thym, maar wat is het verschil tussen “gâteau, tarte en cake” in Frankrijk?
De lente was dit jaar voor Franse begrippen ongewoon nat, met temperaturen die merkbaar lager lagen dan vorig jaar. Gelukkig zijn de dagen nu aangenamer geworden. Persoonlijk geef ik de voorkeur aan dit weer, vooral omdat ik graag wandel en hoge temperaturen dat minder aangenaam maken. Elke ochtend genieten Lies en ik van ons ontbijt buiten, waar we heerlijke en gezonde havermouttaartjes eten. Dit recept is de perfecte mix van smaak, gezondheid en gemak, snel klaar te maken met ingrediënten zoals banaan, glutenvrije havermout, en verse aardbeien. Het is ideaal voor een actieve levenssijl, het voedt je lichaam terwijl het ook je smaakpapillen verwent!
Ingrediënten:
1 rijpe banaan, geprakt
1 kopje havermout (ongeveer 90 gram)
1 kopje melk (ongeveer 240 ml)
1 eetlepel honing
1 groot ei, geklutst
Een klein handje rozijnen
Wat grof gehakte noten
Ongeveer 3 blokjes grof gehakte chocolade
Ter decoratie: eetbare blauwe viooltjes, muntblaadjes en aardbeien
Bereiding:
Meng de geprakte banaan, havermout, melk, honing, het ei, rozijnen, noten en chocolade in een kom tot een goed gemengd beslag.
Schep het beslag in een kleine, magnetronbestendige taartvorm.
Plaats de vorm in de magnetron en verwarm 2 minuten op 800 watt.
Laat het taartje nog 1 minuut in de magnetron staan na het verwarmen om door te garen.
Keer het taartje om op een bord en laat het afkoelen.
Versier de bovenkant met blauwe viooltjes, muntblaadjes en vers gesneden aardbeien.
Het allerleukste kookboek voor de lente en zomer. 20 Franse recepten met aquarellen, Frankrijk weetjes en nog veel meer. De eerste 200 stuks signeren we.
Vandaag heb ik weer genoten van de overvloed in mijn eigen achtertuin. Wilde asperges, een seizoensdelicatesse, ook bekend als korenaar asperge, staan overal in mijn voedselbos-tuin. Ze zijn maar enkele weken beschikbaar en ik voel me gezegend met een tuin vol van deze ‘asperges des bois’, zoals ze in de Bourgogne liefkozend worden genoemd. Deze ‘wilde asperges’ zijn technisch gezien geen echte asperges maar jonge bloemstelen van de Ornithogalum pyrenaicum, een knolgewas afkomstig uit Engeland en Zuid-Europa, bekend om zijn sierlijke wit-groene bloemen en heerlijke smaak.
Het opsporen van deze plant kan lastig zijn; ze zijn makkelijk over het hoofd te zien. Mijn dag bestond uit het zorgvuldig plukken van deze schatten om er vervolgens een voedzame omelet mee te bereiden. Voor elk groot omelet gebruik ik een royale handvol asperges en klop ik drie middelgrote scharreleieren los met een scheutje room, zout en peper. Na een korte blancheersessie van vijf minuten koel ik de asperges af onder koud water om het kookproces te stoppen, snijd ze in stukken van ongeveer 3 cm, en laat ik de bloemen intact.
In een hete koekenpan met een beetje olijfolie bak ik de aspergestukjes kort aan, voordat ik het eiermengsel toevoeg en het geheel zachtjes laat stollen tot een smeuïge Franse omelet. Een vleugje kaas en wat verse kruiden maken het geheel af. Geserveerd met vers brood en een frisse tomatensalade, vormt dit een heerlijke maaltijd, rechtstreeks van tuin naar tafel. Pluk, maak en eet de wilde asperges dezelfde dag dan zijn ze op z’n lekkerst.
Wilde asperges uit de achtertuin, verwerkt in een omelet Franse stijl!
Deze Koningsdag brachten mijn dochter Lies en ik de ochtend door in de keuken, waar we ons toelegden op het bakken van mille-feuille, een Franse delicatesse die veel weg heeft van de Nederlandse tompouce. We experimenteerden met twee varianten: één met gluten en één zonder, waarbij het verschil in het type bladerdeeg zit. Voor een feestelijke touch kleurden we zowel het banketbakkersroom als het glazuur in een stralend oranje, en het margrietje bovenop diende als onze Hollandse knipoog. Het resultaat was niet alleen een lust voor het oog, maar ook verrukkelijk van smaak! In de pauzes heb ik 2 aquarellen gemaakt van de mille feuille en van de Hollandse grachten en huisjes.
En waarom heet een “mille feuille” een “mille feuille”? De mille-feuille, ook bekend als ‘duizend blaadjes’, is een iconische Franse patisserie die zijn naam dankt aan de vele lagen flinterdun bladerdeeg waaruit het bestaat. Traditioneel wordt de mille-feuille gemaakt met drie lagen bladerdeeg en twee lagen banketbakkersroom, afgewerkt met een glanzende laag glazuur bovenop. Ondanks dat het dessert in werkelijkheid niet uit duizend lagen bestaat, geeft de naam wel de delicate en complexe structuur weer die kenmerkend is voor dit gebak.
Elk laagje bladerdeeg wordt zorgvuldig gebakken tot het goudbruin en krokant is, wat resulteert in een textuur die bij elke hap afbrokkelt. Het kunstig opbouwen van de lagen vraagt precisie en geduld, waarbij elke laag bijdraagt aan de rijke textuur en smaak van het eindproduct. Mille-feuille is niet alleen een toonbeeld van patisserie vakmanschap maar ook een feest voor de zintuigen, waarbij het contrast tussen het romige van de vulling en het knapperige van het deeg zorgt voor een onvergetelijke eetervaring.
Hieronder het recept:
Ingrediënten:
Voor het bladerdeeg:
500 gram kant-en-klaar bladerdeeg (zorg voor een glutenvrije variant als je een glutenvrije mille-feuille maakt)
Voor de banketbakkersroom:
500 ml melk
1 vanillestokje, opengesneden en merg eruit geschraapt
100 gram suiker
4 eidooiers
40 gram maïzena
Oranje voedselkleurstof
Voor het glazuur:
150 gram poedersuiker
2 tot 3 eetlepels water of melk
Oranje voedselkleurstof
Decoratie:
Eetbare margrietjes of andere eetbare bloemen voor decoratie
Bereidingswijze:
Bladerdeeg voorbereiden:
Verwarm de oven voor op 200°C.
Rol het bladerdeeg uit en snijd in drie gelijke rechthoeken.
Prik met een vork gaatjes in het deeg om luchtbellen te voorkomen.
Bak het deeg tussen twee bakplaten (om het plat te houden) gedurende 15-20 minuten of tot goudbruin en knapperig. Laat afkoelen.
Banketbakkersroom maken:
Breng de melk met het vanillestokje en -merg aan de kook.
Klop in een aparte kom de eidooiers met suiker luchtig, en voeg dan de maïzena toe.
Verwijder het vanillestokje uit de melk en giet de melk langzaam bij het eimengsel terwijl je continu roert.
Giet het mengsel terug in de pan en verwarm op laag vuur. Blijf roeren tot de room dik wordt.
Haal van het vuur en roer de oranje voedselkleurstof erdoor tot de gewenste kleur bereikt is.
Bedek met plasticfolie direct op de room om een vel te voorkomen en laat afkoelen.
Glazuur bereiden:
Voor de chocoladestreepjes:
50 gram pure chocolade, gesmolten
Aangepaste stap voor het aanbrengen van het glazuur:
Glazuur en chocoladestreepjes aanbrengen:
Smeer het oranje glazuur over de bovenste laag bladerdeeg.
Giet de gesmolten chocolade in een klein spuitzakje of gebruik een lepel om dunne lijnen chocolade over het oranje glazuur te trekken.
Gebruik een tandenstoker of het puntje van een mes om door de chocoladestrepen te trekken, haaks op de lijnen, om een mooi marmer- of veereffect te creëren.
Volledige stap voor stap:
Mille-feuille samenstellen:
Leg een laag bladerdeeg op een serveerschaal.
Spreid een dikke laag banketbakkersroom uit over het bladerdeeg.
Herhaal met nog een laag bladerdeeg en room, en dek af met de laatste laag bladerdeeg.
Breng het oranje glazuur aan op de bovenste laag bladerdeeg en voeg vervolgens de chocoladestreepjes toe zoals hierboven beschreven.
Deze toevoeging van chocoladestreepjes zal niet alleen visueel aantrekkelijk zijn, maar ook een heerlijke smaakdimensie toevoegen aan je mille-feuille. Geniet van het maken en serveren van dit prachtig gedecoreerde dessert!
Vier de dag met deze schitterende oranje mille-feuille, een feestelijke twist op de klassieke Franse lekkernij. Elk laagje is doordrenkt met de levendige kleur en smaak van oranje.
Ontdek de speelse charme van Amsterdam door deze kleurrijke en naïeve aquarel van de iconische grachtenhuisjes. Een levendig kunstwerk dat de unieke sfeer van de stad vangt en elke ruimte opfleurt.
Oranje was, lekker buiten in de wind!
Banketbakkersroom is niet moeilijk om te maken. Met een paar druppels kleurstof kan je de kleur veranderen, ik koos voor oranje.
Snijd je bladerdeeg in langwerpige stroken, op bakpapier. Prik gaatjes met een vork in het bladerdeeg. Leg een tweede bakpapier op het bladerdeeg, verzwaar het zodat het bladerdeeg plat blijft.
Glazuur maak je met poedersuiker en een paar druppels citroensap en:of water. Je kunt wat druppels kleurstof toevoegen voor een gewenste kleur. Roer goed tot het glazuur de juiste dikte heeft, gebruik het meteen.
Ik doe de banketbakkersroom in een grote spuitzak zonder spuitmondje. Op deze manier kan ik de room goed over de twee lagen bladerdeeg van de mille feuille verdelen. Tompoezen hebben maar één laag, mille feuille hebben twee lagen.
Een echte mille feuille heeft oranje streepjes, die maak je van gesmolten chocolade. Pure chocolade werkt het beste, vind ik. Verwarm de chocolade au bain-marie of in de magnetron. Chocolade kan snel verbranden dus wees voorzichtig.
Knip van bakpapier een vierkant, vouw een driehoek hiervan door de vierkant te vouwen. Rol het cornetje op zodat je een punt aan de onderkant krijgt. In het cornetje kan je de gesmolten chocolade doen. Op deze manier kan je makkelijk streepjes op de bovenkant op het glazuur spuiten.
Eerst verdeel je het glazuur op de bovenkant van de mille feuille. Daarna spuit je met het cornetje de chocolade erop. Met een tandenstoker of de punt van een mes ga je nu dwars sptrepen trekken daardoor ontstaat er een patroon.
Het eind resultaat! Een verrukkelijke mille feuille.
In mijn uitgestrekte achtertuin, een halve hectare groot, groeit wilde daslook, of ‘ail des ours’ zoals het in het Frans heet. Ail des ours” wordt letterlijk vertaald uit het Frans als “berenknoflook”. Dit is een verwijzing naar de oude Europese volksgeloof dat beren, na hun winterslaap, daslook zouden eten om hun spijsvertering te reinigen en kracht te herwinnen. Deze prachtige wilde plant, bekend om zijn delicate witte bloemen en knoflookachtige smaak, inspireert elk voorjaar weer tot culinaire creaties. Na een heerlijke lange wandeling met mijn dochter Lies en onze twee honden, besloot ik de daslook te gebruiken voor een voedzame soep. Het verzamelen van daslook is zo leuk, gewoon het idee om direct van het land te eten. De soep die ik bereidde was simpel maar overheerlijk, waarbij de subtiele smaken van daslook perfect tot hun recht kwamen. Zo’n maaltijd, vers uit de natuur, smaakt extra goed na een dag buiten zijn met dierbaren. Dit soort momenten maken de lente in onze tuin elk jaar weer speciaal.
Enkele leuke weetjes over de daslook of “ail des ours”
Daslook (Allium ursinum), ook bekend als wilde knoflook, is een boeiende plant die in het voorjaar veel te bieden heeft. Hier zijn enkele interessante weetjes over daslook:
Rijke Geschiedenis: Daslook wordt al eeuwen gebruikt in Europa voor culinaire en medicinale doeleinden. Het was al bekend bij de Romeinen en wordt in veel traditionele Europese keukens gebruikt.
Gezondheidsvoordelen: Daslook staat bekend om zijn gezondheidsbevorderende eigenschappen. Het bevat vitamine C, ijzer en magnesium, en is goed voor de spijsvertering. Net als knoflook heeft daslook antibacteriële, antioxidant en mogelijk bloeddrukverlagende effecten.
Voorzichtig met Verzamelen: Daslook kan gemakkelijk worden verward met lelietje-van-dalen of herfsttijloos, die beide giftig zijn. Het onderscheidend kenmerk van daslook is de sterke knoflookgeur die vrijkomt wanneer de bladeren worden gekneusd.
Beschermd in sommige landen: In sommige delen van Europa, zoals Duitsland en Oostenrijk, is daslook beschermd en mag het niet worden geplukt in het wild. Dit is vanwege de afname van zijn natuurlijke habitats en de populariteit van het verzamelen van daslook.
Culinair Veelzijdig: Daslook kan vers worden gebruikt in salades, pesto’s, soepen en sauzen. Het is een geweldige vervanger voor knoflook in recepten en biedt een zachtere, minder overheersende smaak.
Beste Oogsttijd: De beste tijd om daslook te oogsten is in het vroege voorjaar, net voordat of wanneer het begint te bloeien. Na de bloei neemt de smaak af en worden de bladeren stugger.
Daslook is dus niet alleen een smakelijk wild kruid, maar ook een plant met een rijke historie en diverse gezondheidsvoordelen, wat het een fascinerende toevoeging maakt aan elke voorjaarstuin of keuken.
Een weekje geleden heb ik al daslook pesto gemaakt, heel simpel.
Ingrediënten
100 gram daslookbladeren, goed gewassen en gedroogd
50 gram Parmezaanse kaas, geraspt
50 gram pijnboompitten of walnoten
100 ml olijfolie
Zout en peper naar smaak
Optioneel: sap van een halve citroen voor wat extra frisheid
Bereidingswijze:
Roosteren van de noten: Rooster de pijnboompitten of walnoten in een droge koekenpan op middelhoog vuur tot ze goudbruin zijn. Dit versterkt hun smaak en geeft een extra dimensie aan de pesto.
Daslook voorbereiden: Zorg ervoor dat de daslookbladeren goed gewassen en gedroogd zijn. Te veel vocht kan de pesto waterig maken.
Mengen: Doe de daslookbladeren, geroosterde noten, geraspte Parmezaanse kaas, en wat zout en peper in een keukenmachine of blender.
Pureren: Pulseer of mix het geheel terwijl je langzaam de olijfolie toevoegt tot het mengsel een grove maar enigszins gladde textuur heeft. Je kunt meer of minder olie toevoegen afhankelijk van de gewenste consistentie.
Op smaak brengen: Proef de pesto en voeg indien gewenst meer zout, peper of citroensap toe. De citroen is niet alleen voor de smaak, maar helpt ook de heldergroene kleur van de daslook te behouden.
Bewaren: Je kunt de daslookpesto in een luchtdichte pot doen en deze in de koelkast bewaren. De pesto blijft zo’n week goed. Voor langere bewaring kun je de pesto ook invriezen in een ijsblokjesvorm en daarna de bevroren blokjes bewaren in een diepvrieszak.
Ingrediënten:
Een flinke handvol daslookbladeren, goed gewassen en grof gesneden
1 ui, fijngesneden
1 aardappel, geschild en in blokjes gesneden
1 liter groentebouillon
2 eetlepels olijfolie
Zout en peper naar smaak
Room of crème fraîche voor het serveren (optioneel)
Bereidingswijze:
Ui fruiten: Verhit de olijfolie in een grote soeppan op middelhoog vuur. Voeg de gesneden ui toe en fruit deze tot hij glazig is.
Aardappel toevoegen: Voeg de blokjes aardappel toe aan de pan en bak kort mee.
Bouillon toevoegen: Voeg de groentebouillon toe en breng aan de kook. Laat het ongeveer 15 minuten sudderen, of totdat de aardappelen zacht zijn.
Daslook toevoegen: Voeg de gesneden daslookbladeren toe aan de soep. Laat de soep nog ongeveer 5 minuten zachtjes koken, zodat de daslook zijn smaak kan afgeven maar niet te veel aan kracht verliest.
Pureren: Haal de pan van het vuur. Gebruik een staafmixer om de soep glad te pureren.
Op smaak brengen: Breng de soep op smaak met zout en peper.
Serveren: Serveer de daslooksoep warm. Voeg naar wens een scheutje room of een lepel crème fraîche toe voor extra romigheid.
Daslooksoep is licht en verfrissend, ideaal voor een lente-lunch of als voorgerecht bij een diner. De unieke smaak van daslook geeft een bijzondere twist aan deze eenvoudige soep.
Het is nog niet eens half april, maar de temperaturen in de Bourgogne naderen al de 25 graden. In mijn moestuin zie ik elke dag nieuwe groei. De geur van seringen vult de lucht. Op de fruitschaal liggen vier prachtige peren die ik wil transformeren tot een klassieker met een lente-twist. Ik serveer de “Belle Hélène peren” met aardbeien en een blaadje munt. Dit klassieke Franse dessert bestaat uit gepocheerde peren met warme chocoladesaus en wordt vaak geserveerd met vanille-ijs, een perfecte afsluiter van een lentedag.
Wat heb je nodig en hoe maak je het:
4 rijpe peren (Conference of Bosc werken goed)
1 liter water
250 gram suiker
1 vanillestokje, opengesneden en het merg eruit geschraapt
het sap van 1 citroen
150 gram pure chocolade, in stukjes gebroken
150 ml slagroom
2 eetlepels suiker (optioneel, afhankelijk van je voorkeur voor zoetheid)
vanille-ijs
geroosterde amandel-schilfers
slagroom
aardbeien
wat blaadjes munt
Peren pocheren:
Schil de peren, halveer de peren, verwijder het klokhuis. Het klokhuis kan je makkelijk verwijderen met een meloenbolletjeslepel. Heb je die niet gebruik dan een kleine lepel. Aan één van de helften laat ik het steeltje zitten, dat vind ik leuk staan.
Breng in een grote pan het water, suiker, vanillestokje en -merg, en citroensap aan de kook. Roer tot de suiker is opgelost.
Zet het vuur lager en voeg de peren toe. Pocheer ze op laag vuur ongeveer 15-25 minuten, afhankelijk van de rijpheid, tot ze zacht zijn maar niet uit elkaar vallen. Soms, als de peren heel rijp zijn kan het snel gaan ongeveer 5 minuten maar meestal is het zo’n 15 minuten.
Haal de peren uit de siroop en laat ze afkoelen. De siroop kan verder ingekookt worden tot een dikkere saus als je dat lekker vindt.
Chocoladesaus maken:
Verwarm de slagroom in een kleine pan op laag vuur tot het bijna kookt.
Haal de pan van het vuur en voeg de chocoladestukjes toe. Laat ze een minuut staan en roer dan tot de chocolade volledig is gesmolten en de saus glad is. Voeg suiker toe naar smaak als je wilt.
Serveren:
Plaats halve peren op een dessertbord.
Schep een bolletje vanille-ijs naast de peer.
Giet de warme chocoladesaus royaal over de peren (en ijs).
Garneer met geroosterde amandelen of slagroom naar wens.
Omdat het momenteel lente is en de temperaturen al goed genoeg zijn om buiten te eten heb ik mijn “Poire Belle Hélène” ook wat aardbeien gegeven en een blaadje munt. Op deze manier maak ik van deze klassieker een verrukkelijke lente variant.
En daar heb je het, een prachtig en verrukkelijk dessert dat de elegantie en eenvoud van de Franse keuken belichaamt. Geniet ervan!
Wijnen: Bij “Poire Belle Hélène”, een dessert met zoete en rijke smaken, passen dessertwijnen uitstekend. Een goede keuze is een licht mousserende Moscato d’Asti, wiens zoetheid en bubbels mooi contrasteren met de rijke chocolade. Een Sauternes of vergelijkbare zoete witte wijn zou ook goed werken, vooral vanwege zijn vermogen om de zoetheid van de peer en chocolade te complementeren.
Bieren: Voor bierliefhebbers kan een fruitig en enigszins zoet bier, zoals een Kriek of Framboise Lambic, een interessante match zijn. Deze bieren hebben vaak een aangename zurigheid die het zoete van de chocolade en peer kan balanceren.
CouKoe Lifestyle 