Een herfstdag in de Bourgogne: wandelen, havermoutkoekjes bakken, thee leuten en aquarelleren
Vandaag hebben Lies, de honden en ik weer een heerlijke wandeling gemaakt. Het is nog niet echt koud hier in de Bourgogne, en deze tijd van het jaar is eigenlijk perfect om te lopen – veel fijner dan in de hete zomer. Onderweg zagen we nog een enkele vlinder fladderen en wat blaadjes zachtjes van de bomen dwarrelen. Thuisgekomen, besloot ik havermoutkoekjes te bakken.
De koekjes zijn eenvoudig te maken, en hoewel ze niet echt onder de categorie ‘gezond’ vallen door de suiker, zijn ze toch een stuk beter dan de meeste fabriekskoekjes. Dankzij de relatief kleine hoeveelheid boter kun je ze gerust eens proberen. Ik maal de havermout vaak fijn voor een zachtere textuur, maar als je liever een grovere structuur hebt, is dat helemaal niet nodig. De ingrediënten zijn simpel: alles wordt gemengd, waarna je kleine balletjes ter grootte van een walnoot vormt. Deze leg je op een herbruikbare siliconenmat of gewoon bakpapier op een bakplaat.
De koekjes, ze zijn heel lekker!De koekjes voordat ze de oven in gaan, ik heb de noten er als laatste ingedruktHet deeg, het is nog wat plakkerig dat is geen probleem voor de koekjes
Je kunt de koekjes naar wens vullen met pure chocolade, grof gehakte noten, rozijnen of stukjes fruit. Vandaag heb ik gekozen voor grof gehakte pure chocolade en walnoten uit onze eigen tuin, samen met wat andere noten die ik nog had liggen. Ik bakte ze op 200 graden gedurende 15 minuten. In het begin zijn ze nog zacht, maar terwijl ze afkoelen, worden ze heerlijk krokant. Dit recept leverde me zo’n 15 koekjes op, perfect voor deze tijd van het jaar!
Nu genieten we van een kruidenthee met een versgebakken havermoutkoekje erbij. Ondertussen heb ik ook nog een aquarel geschilderd en het hele huis ruikt heerlijk, want in de slowcooker pruttelt de groente-kippensoep voor vanavond. Morgen maak ik een ovenschotel met pastinaak en pompoen, een combinatie van smaken die echt bij de herfst passen. Pastinaak is een vergeten groente, maar o zo lekker! Het recept zal ik morgen delen.
Warm jezelf op met de volle smaken van geroosterde pompoen en wortel – de perfecte herfstsoep voor kortere dagen
Lies en ik werken veel uren voor ons bedrijf CoukoeLifestyle, maar één Franse gewoonte hebben we graag overgenomen: we eten warm tussen de middag. Vandaag stond deze verrukkelijke pompoen-wortelsoep op het menu, gemaakt met groenten grotendeels uit onze eigen moestuin – hoe luxe en makkelijk is dat! De herfst in de Bourgogne brengt niet alleen een prachtige kleurenpracht, maar ook koelere dagen, perfect om te genieten van een verwarmende soep. Het roosteren van de groenten geeft de soep een extra diepe, zoete smaak en een zachte, fluweelachtige textuur. Door de karamelisatie komen de natuurlijke smaken van de pompoen en wortel nóg beter tot hun recht, en zo wordt elke lepel een pure traktatie van het seizoen.
Het recept: ingrediënten en bereidingswijze
Ingrediënten:
1 middelgrote pompoen, geschild en in blokjes gesneden
3 wortels, geschild en in stukjes gesneden
1 ui, grof gesneden
3 teentjes knoflook, ongepeld
1,5 liter groentebouillon
1 eetlepel olijfolie
1 theelepel komijnpoeder
1 theelepel paprikapoeder
Een snufje chilipoeder (optioneel)
Zout en peper naar smaak
100 ml room of kokosmelk
Verse kruiden, zoals peterselie of koriander, ter garnering
Bereiding:
Voorverwarmen: Verwarm de oven voor op 200°C.
Groenten roosteren: Leg de pompoen, wortels, ui en knoflookteentjes (in de schil) op een bakplaat. Besprenkel met olijfolie, komijnpoeder, paprikapoeder, zout en peper. Rooster de groenten in de oven voor ongeveer 25-30 minuten, tot ze zacht en licht gekarameliseerd zijn.
Bouillon bereiden: Verwarm ondertussen de groentebouillon in een grote pan.
Knoflook schillen: Haal de geroosterde knoflook uit de schil en voeg toe aan de geroosterde groenten.
Soep maken: Doe de geroosterde groenten in de pan met de hete bouillon. Laat dit 5-10 minuten zachtjes koken om de smaken samen te laten komen.
Pureren: Pureer de soep met een staafmixer of blender tot een gladde soep. Voeg de room of kokosmelk toe en meng goed.
Op smaak brengen: Proef en breng op smaak met extra zout, peper of chilipoeder, afhankelijk van je smaak.
Serveren: Garneer met verse kruiden en eventueel een scheutje extra room. Serveer de soep met een stuk knapperig brood.
Tip: Deze soep is perfect voor een herfstige lunch of diner, en je kunt hem ook makkelijk van tevoren maken. Geniet van de diepe, warme smaken van de geroosterde pompoen en wortel!
De bereidingstijd voor de Herfstsoep van Geroosterde Pompoen en Wortel is ongeveer 45 minuten (inclusief roosteren).
Dit recept is voldoende voor 4 tot 6 personen, afhankelijk van de portiegrootte.
Persoonlijke noot: mijn wandeling door de Gorge de Narvau in Lormes – een onvergetelijke ervaring! Zorg wel voor een goed uithoudingsvermogen, stevige wandelschoenen en een vaste tred, want sommige stukken kunnen behoorlijk glad en uitdagend zijn. Het is zeker een klim, maar elke inspanning en zweetdruppel wordt beloond. Wat een prachtige plek! De grillige bomen en ruige natuur brengen de oude legende van de draak echt tot leven. Ik ben dol op dit soort verhalen, en hier voel je de geschiedenis bijna door de lucht zweven.
Mocht je ooit in de buurt van Lormes komen, dan kan ik je deze wandeling van harte aanbevelen. Het is een avontuur dat je niet snel zult vergeten!
Tijdens mijn wandeling door de prachtige Gorge de Narvau besefte ik opnieuw hoe ongelooflijk divers de natuur in de Bourgogne is. Deze wandeling, net buiten het charmante plaatsje Lormes, is een ware traktatie voor natuurliefhebbers. Je voelt je hier omringd door eeuwenoude bossen, ruige rotsformaties en het rustgevende geluid van kabbelende beekjes. De Gorge de Narvau is niet alleen een plek van ongekende schoonheid, maar ook een stukje historie, verweven met legendes en lokale verhalen. Het is hier echt prachtig!
Lormes: Het hart van de Bourgondische natuur
Lormes, gelegen in het departement Nièvre, is een klein maar levendig dorp midden in de regio Morvan. Dit gebied staat bekend om zijn uitgestrekte bossen, glooiende heuvels en talrijke meren, en Lormes is de ideale uitvalsbasis om deze natuurpracht te verkennen. Ondanks zijn bescheiden grootte, biedt Lormes een rijke geschiedenis en een warme, gastvrije sfeer. Hier vind je rust en ruimte, ver weg van de drukte van de stad.
Het dorp heeft alles wat je nodig hebt voor een ontspannen verblijf: een bakker voor verse croissants, een klein marktje waar lokale producten worden verkocht en gezellige terrasjes waar je kunt genieten van de zon. Maar de echte aantrekkingskracht van Lormes is de natuur die het omringt.
De betoverende Gorge de Narvau
De Gorge de Narvau, gelegen op slechts een steenworp afstand van Lormes, is een diepe kloof die is uitgesleten door de rivier die door het hart van het Morvan-gebergte stroomt. De wandeling door de kloof voert je langs ruige rotswanden en dichte bossen, met af en toe adembenemende uitzichten over de vallei.
Wat deze plek zo bijzonder maakt, is de combinatie van natuurlijke schoonheid en rust. Je loopt over slingerende paden die je langs watervallen en beekjes leiden. De Cascade de Narvau, een kleine waterval in de kloof, is een van de hoogtepunten van de wandeling. Vooral na een regenbui is het water krachtig en indrukwekkend. De frisse geur van mos en dennen, het geluid van het stromende water en het gevoel van de schone, koele lucht maken de ervaring compleet.
Legendes en mysterie
De Gorge de Narvau is niet alleen een plek van adembenemende natuur, maar het is ook doordrenkt met mysterie en oude verhalen. Een van de bekendste legendes die deze kloof omringt, gaat over een angstaanjagende draak die de bewoners van het nabijgelegen Lormes zou hebben geterroriseerd.
Volgens de overlevering leefde deze draak diep in de kloof, waar hij de bevolking angst inboezemde met zijn dreigende aanwezigheid. Het beest zou zich in de schaduwrijke, rotsachtige diepten van de Gorge hebben verscholen, wachtend op het juiste moment om het land en de mensen in de omgeving te teisteren. De draak vernietigde oogsten, verwoestte huizen, en hield de bevolking in zijn greep. Geen mens durfde de kloof te betreden, uit angst voor het woeste monster.
De legende vertelt dat op een dag een moedige ridder, gestuurd door de koning, naar Lormes kwam om de draak te verslaan. Bewapend met een zwaard en een sterk geloof, daalde hij af in de donkere diepten van de kloof. Na een hevige strijd, waarbij de aarde beefde en de rotsen scheurden, slaagde de ridder erin om de draak te doden en de kloof te bevrijden van zijn kwade invloed. De vreugde onder de bevolking was groot, en de kloof werd opnieuw een plek van rust en vrede.
Hoewel dit verhaal in de loop der eeuwen waarschijnlijk is aangedikt, zorgt het voor een mysterieuze sfeer rond de Gorge de Narvau. Het is niet moeilijk om je voor te stellen hoe deze legendes zijn ontstaan wanneer je door de diepe, met bomen omzoomde paden van de kloof wandelt. De hoge rotsformaties en het donker stromende water kunnen de fantasie van iedere wandelaar prikkelen en doen denken aan tijden van weleer, toen verhalen als deze de wereld verklaarden.
De Betekenis van de Legende Vandaag
Zoals veel legendes in Frankrijk, biedt het verhaal van de draak niet alleen een spannend stukje folklore, maar het laat ook zien hoe het landschap de verbeelding van mensen door de eeuwen heen heeft beïnvloed. Tegenwoordig is de Gorge de Narvau een vredige, schilderachtige plek waar wandelaars van over de hele wereld komen genieten van de ongerepte natuur. Maar als je goed luistert naar het ruisen van de bomen en het kabbelen van het water, kun je misschien nog een glimp opvangen van de oude verhalen die deze plek zo bijzonder maken.
Wandeltips voor de Gorge de Narvau
Moeilijkheidsgraad: De wandeling door de kloof is geschikt voor de meeste wandelaars, maar houd er rekening mee dat het terrein op sommige plekken wat ruiger kan zijn. Goede wandelschoenen zijn aan te raden.
Duur: De wandeling zelf duurt ongeveer 2 uur, afhankelijk van je tempo en hoe lang je de tijd neemt om van het uitzicht te genieten.
Seizoenen: Elk seizoen heeft zijn eigen charme in de Gorge de Narvau. In de lente en zomer bloeit de natuur volop, terwijl de herfst de kloof omtovert tot een schilderachtig kleurenpalet van goud, rood en oranje. Zelfs in de winter, wanneer het water in de rivier ijzig koud is, heeft de kloof een stille, serene schoonheid.
Lormes en de Bourgondische omgeving
Na je wandeling door de Gorge de Narvau is het de moeite waard om de omgeving van Lormes verder te verkennen. Het dorp ligt dicht bij het Lac de Chaumeçon, een idyllisch meer dat perfect is voor een picknick of een verfrissende duik in de zomermaanden. Ook kun je hier kajakken of gewoon genieten van de rust langs de waterkant.
De Morvan, waar Lormes deel van uitmaakt, is een paradijs voor wandelaars en natuurliefhebbers. Het regionale natuurpark Morvan biedt talloze wandelpaden, meren en charmante dorpjes. De uitgestrekte bossen en glooiende heuvels maken dit gebied ideaal voor iedereen die even wil ontsnappen aan het hectische leven en zich wil onderdompelen in de schoonheid van de natuur.
Conclusie De Gorge de Narvau en het omliggende landschap van Lormes bieden een onvergetelijke wandelervaring in het hart van de Bourgogne. Of je nu op zoek bent naar avontuur, rust of gewoon een mooie plek om te wandelen, deze kloof heeft het allemaal. Het is een plek waar natuur, geschiedenis en mysterie samenkomen, en waar je je verbonden voelt met de tijdloze schoonheid van de Bourgondische natuur.
Geniet van de rijke smaak van schapenkaas in een Bourgondisch gerecht vol traditie
Schapenkaas in de Bourgogne
Ons geliefde Bourgogne – waar de zonnebloemen hun laatste bloei beleven, de koeien nog vredig genieten van het gras en het warme zonnetje, en de boeren druk bezig zijn met het binnenhalen van hun hooi en stro.
In dit prachtige landschap, waar de tijd soms lijkt stil te staan, genieten wij vaak van een lokale delicatesse: schapenkaas.
In de Bourgogne is schapenkaas een geliefd product, bereid van de melk van bijzondere schapenrassen zoals de Lacaune en Basco-Béarnaise. Hoewel deze rassen oorspronkelijk uit andere delen van Frankrijk komen, hebben ze hier hun thuis gevonden, en leveren ze melk van uitzonderlijke kwaliteit. De schapenkaas staat bekend om zijn romige, rijke smaak en kan zowel vers als gerijpt worden gegeten.
Denk aan iconische Franse schapenkazen zoals Roquefort en Ossau-Iraty, maar ook de Bourgogne kent haar eigen varianten, die vaak op de lokale markten te vinden zijn. Vandaag delen wij een van onze favoriete recepten met schapenkaas – een eenvoudige en heerlijke manier om van deze regionale schat te genieten.
Recept: Herfst salade met gebakken schapenkaas
Ingrediënten:
150g zachte schapenkaas (bijv. Ossau-Iraty of een lokale variant)
200g gemengde sla (bijv. veldsla, rucola)
1 peer, in dunne schijfjes gesneden
50g walnoten
1 eetlepel honing
2 eetlepels olijfolie
1 eetlepel balsamicoazijn
Zout en peper naar smaak
Bereidingswijze:
Verhit een koekenpan op middelhoog vuur en voeg de walnoten toe. Rooster ze lichtjes en zet ze opzij.
Snijd de schapenkaas in plakjes van ongeveer 1 cm dik.
Verhit in dezelfde pan een beetje olijfolie en bak de plakjes schapenkaas kort, totdat ze goudbruin zijn aan beide kanten.
Meng in een kom de sla, peer en geroosterde walnoten.
Maak een dressing van de olijfolie, balsamicoazijn, honing, zout en peper. Giet dit over de salade en meng goed.
Serveer de salade op borden en leg de gebakken schapenkaas er bovenop.
Tip: Voeg eventueel wat verse kruiden toe zoals tijm of rozemarijn voor extra smaak.
Bij deze herfstsalade heb ik weer enkele sfeervolle aquarellen geschilderd om het moment volledig vast te leggen. De salade doet denken aan de klassieke warme geitenkaassalade, maar de smaakbeleving is uniek door de toevoeging van schapenkaas.
Om te beginnen: ik ben helemaal gek op écht Frans stokbrood. Knapperig aan de buitenkant, zacht en vol van smaak aan de binnenkant – een ware traktatie. Mijn favoriet? Dopen in heerlijke olijfolie met een snufje fleur de sel, simpelweg genieten. Een verse baguette met een dun laagje gezouten boter en mijn zelfgemaakte confituur erop, dat is puur geluk. In Parijs neem ik vaak een vers stokbrood van de bakker, besmeer het met boter en leg er een plak ham op. Maar zelfs zonder iets erop, vers van de bakker, is het al hemels. Het moet echter écht Frans stokbrood zijn. In Nederland moet ik altijd glimlachen wanneer er ‘het echte Franse stokbrood’ op de verpakking staat. Zelfs met een blinddoek om zou ik het verschil proeven, en zonder blinddoek zou ik het ook meteen zien – het is de totale ervaring.
Hier in ons dorpje zie je auto’s stoppen bij de bakker, iedereen loopt naar binnen voor een stokbrood met een wit papiertje eromheen. En dan hup, weer aan het werk. Toch heb ik ook een zwak voor écht Nederlands meerzadenbrood, iets wat je hier bijna niet ziet. Gelukkig bak ik tegenwoordig zelf mijn brood weer met de hand, na een periode met de broodmachine. Het voelt nét even lekkerder. Uit Nederland neem ik altijd een stuk belegen Hollandse kaas mee, vacuüm verpakt – heerlijk op mijn bruine brood. Kiezen tussen de twee hoeft niet; ik eet ze allebei en geniet elke keer weermeeste traditionele Franse stokbroden zoals baguette, flûte, ficelle, en bâtard worden doorgaans gemaakt van wit tarwemeel. Het specifieke type meel dat vaak wordt gebruikt voor deze broden in Frankrijk is Type 55 (T55), een wit bloemsoort met een relatief laag asgehalte in vergelijking met volkorenmeel. Dit zorgt voor een lichtere, fijnere structuur, die kenmerkend is voor de klassieke Franse stokbroden.
Hoewel de meeste stokbroden van wit meel worden gemaakt, zijn er ook varianten die gebruik maken van volkorenmeel, roggebloem of andere soorten, maar de typische witte stokbroden zoals de baguette gebruiken doorgaans T55.
Dit meel wordt speciaal gemalen voor het maken van deze luchtige en knapperige broden, en hoewel het tarwemeel is, verschilt het in kwaliteit en consistentie van standaard bloem. Het zorgt ervoor dat het brood de juiste textuur en korst krijgt, die zo typerend is voor Franse stokbroden. Hieronder vind je mijn recept voor mijn bruine brood, aan het Franse stokbrood heb ik me niet gewaagd en waarom zou ik ook, de echte Franse bakker is vlakbij.
Ingrediënten:
300 g volkorenmeel
100 g tarwebloem (bijv. T65 of patentbloem)
50 g gemengde zaden (bijv. zonnebloempitten, pompoenpitten, lijnzaad, sesamzaad)
7 g droge gist (of 21 g verse gist)
8 g zout (ongeveer 1 theelepel)
300 ml lauwwarm water
1 eetlepel olijfolie (optioneel)
1 eetlepel honing (optioneel, voor een subtiel zoete smaak)
Extra zaden voor de bovenkant van het brood
Bereidingswijze:
Meng de droge ingrediënten: Meng het volkorenmeel, tarwebloem, zout, gist en de gemengde zaden in een grote kom.
Voeg het water toe: Maak een kuiltje in het midden van het meel en giet hier langzaam het lauwwarme water in. Voeg ook de olijfolie en honing toe (optioneel). Meng alles tot een samenhangend deeg.
Kneed het deeg: Kneed het deeg ongeveer 10 minuten met de hand op een licht met bloem bestoven werkblad, of 5 minuten in een keukenmachine met deeghaak, totdat het soepel en elastisch is.
Eerste rijs: Plaats het deeg in een licht ingevette kom, dek af met een vochtige theedoek of plastic folie, en laat het ongeveer 1 tot 1,5 uur rijzen op een warme plek, tot het in volume verdubbeld is.
Vorm het brood: Kneed het deeg na het rijzen kort door om de lucht eruit te slaan. Vorm het vervolgens tot een brood (bijv. een bol of langwerpig). Leg het in een ingevette broodvorm of op een met bakpapier beklede bakplaat.
Tweede rijs: Dek het gevormde brood af en laat het nog eens 30-45 minuten rijzen. Verwarm ondertussen de oven voor op 220°C.
Bestrooi met zaden: Bestrijk het brood licht met water en bestrooi de bovenkant met extra zaden voor een decoratieve afwerking. Ik snij mijn broden in aan de bovenkant.
Bak het brood: Plaats het brood in de voorverwarmde oven en bak het gedurende 25-30 minuten, tot het goudbruin is en hol klinkt als je op de onderkant klopt. Voor een knapperige buitenkant zet ik onderaan de oven een klein ovenvast bakje met kokend water.
Afkoelen: Laat het brood volledig afkoelen op een rooster voordat je het aansnijdt. Omdat ik altijd 2 broden bak, vries ik 1 brood in nadat het brood is afgekoeld.
Geniet van je zelfgemaakte meerzadenbrood – heerlijk met kaas, beleg of gewoon zo!
Vandaag maakten Lies en ik opnieuw een lange wandeling, waarbij ons bezoek aan de Temple de Janus in Autun een absoluut hoogtepunt was. Na het verkennen van deze bijzondere historische plek, trakteerden we onszelf op een eenvoudig maar verrukkelijk Romeins gerecht: Alita Dolcia. Deze dunne pannenkoekjes, vergelijkbaar met flensjes, bereidden we op traditionele wijze en aten we met honing. Dit gerecht bracht een vleugje Romeinse geschiedenis aan onze tafel en maakte onze dag in Autun nog specialer.
De combinatie van geschiedenis en culinaire ontdekkingen maakt onze moeder-dochter dag echt onvergetelijk.
Geschiedenis van de Tempel van Janus
De “Tempel van Janus” dateert uit de 1e eeuw na Christus, tijdens de hoogtijdagen van het Romeinse Rijk. Autun, toen Augustodunum genoemd, was een belangrijke stad in Gallia, de Romeinse provincie die het grootste deel van het huidige Frankrijk besloeg. De stad was een centrum van cultuur en onderwijs en speelde een cruciale rol in het Romeinse bestuur van de regio.
De tempel zelf was waarschijnlijk gewijd aan een Gallo-Romeinse godheid, hoewel de exacte toewijding onzeker is. De naam “Janus” is een latere toewijzing en heeft mogelijk weinig te maken met de werkelijke functie van de tempel in de Romeinse tijd. Janus was de Romeinse god van poorten, overgangen, en tweezijdigheid, maar er is geen direct bewijs dat deze tempel specifiek aan hem was gewijd.
De tempel werd gebouwd op een strategische locatie net buiten de stadsmuren van Augustodunum, wat erop wijst dat het waarschijnlijk een belangrijke religieuze of ceremoniële functie had. Het gebouw was waarschijnlijk oorspronkelijk een vierkant of rechthoekig bouwwerk met een centrale ruimte die werd gebruikt voor offers en rituelen.
Bijzonderheden van de Tempel van Janus
Wat deze tempel bijzonder maakt, is het feit dat het een van de best bewaarde Romeinse monumenten in de regio is. Hoewel het grootste deel van de tempel verloren is gegaan door de eeuwen heen, blijven de imposante muren staan, die een idee geven van de omvang en grandeur van het oorspronkelijke bouwwerk.
Een ander opvallend kenmerk is de constructie van de muren, die zijn opgebouwd uit afwisselende lagen stenen en bakstenen, een typische bouwtechniek uit de Romeinse tijd. Dit type constructie bood zowel duurzaamheid als esthetische waarde en is typerend voor Romeinse architectuur.
De ligging van de tempel, in een open veld net buiten de stad, draagt bij aan de mysterieuze sfeer van de plek. Het is een populaire bestemming voor zowel geschiedenisliefhebbers als toeristen die geïnteresseerd zijn in de “oude” wereld.
Persoonlijke noot: Dit eenvoudige en heerlijke recept is perfect voor een warme dag in de Bourgogne, waar je niet te lang in de keuken wilt staan. De combinatie van frisse biologische tomaten en de rijke smaak van Cantal kaas maakt dit gerecht tot één van mijn zomerse favorieten. Momenteel is het in de middag meer dan 30 graden en dan zijn dit soort taartjes verrukkelijk, ik doe altijd bij de mosterd een beetje honing, dat is een persoonlijk dingetje. Voor mij maakt dat de taart net even lekkerder, deze taart lijkt een beetje op het tomaten taartje uit mijn kookboek maar de “Cantal kaas” maakt het toch net even anders.
Cantal kaas, een van de oudste kazen in Frankrijk, is vernoemd naar de bergen van de Auvergne in het centrale deel van het land. Deze harde kaas wordt gemaakt van rauwe koemelk en heeft een rijke, licht pittige smaak die goed samengaat met de zoetheid van tomaten. De productie van Cantal is een zorgvuldig proces waarbij de kaas lange tijd moet rijpen, wat bijdraagt aan zijn diepe smaak en complexiteit.
Ingrediënten:
Kant-en-klare of zelfgemaakte pizzadeeg of bladerdeeg
Mosterd
Een beetje honing
Biologische tomaten, in plakjes gesneden
Verse Cantal kaas, geraspt of in dunne plakjes
Zout en peper naar smaak
Optioneel: verse kruiden zoals basilicum of tijm
Bereidingswijze:
Verwarm de oven voor op 200 graden Celsius.
Rol het deeg uit en leg het op een ingevette bakplaat of in een taartvorm.
Smeer een dunne laag mosterd over de bodem van het deeg.
Leg de plakjes tomaat gelijkmatig over de mosterd.
Bestrooi de tomaten met zout en peper.
Verdeel de Cantal kaas over de tomaten.
Bak de tarte in de oven voor ongeveer 20-25 minuten, of totdat de kaas gesmolten en goudbruin is en de korst knapperig.
Garneer met verse kruiden naar keuze voor het serveren.
Serveer deze heerlijke tarte met een frisse groene salade en een glas koude rosé voor de perfecte zomermaaltijd.
De “Croque Madame” is een variatie op de “Croque Monsieur”, een bekende Franse sandwich die oorspronkelijk bestaat uit ham en kaas tussen twee sneetjes brood, gegrild tot de kaas smelt en vaak overgoten met béchamel saus. De naam “Croque Monsieur” verscheen voor het eerst in Parijs rond 1910 en betekent letterlijk “bijtende meneer” als een verwijzing naar de knapperigheid van het brood.
De toevoeging van een gebakken of gepocheerd ei op de bovenkant van de sandwich transformeert een Croque Monsieur in een Croque Madame. Dit extra ingrediënt zou symbolisch zijn voor een dameshoed, wat de naam ‘Madame’ verklaart. De exacte oorsprong van deze toevoeging en de specifieke naamgeving is niet volledig gedocumenteerd, maar het wordt algemeen aangenomen dat de Croque Madame ergens in de jaren 1960 populair werd. Dit gerecht combineert de hartige smaken van de oorspronkelijke sandwich met de rijke textuur van het ei, wat een geliefde keuze is in vele Franse cafés en bistro’s.
Recept voor een “croque Madame” , ingrediënten:
2 sneetjes witbrood
2 plakjes ham
2 plakken Gruyère of andere smeltkaas
1 ei
Boter
Optioneel: een beetje mosterd of béchamelsaus
Bereidingswijze:
Voorbereiden: Besmeer één zijde van elk sneetje brood licht met boter. Dit is de buitenkant van je sandwich. Als je wilt, kun je de binnenkant van een sneetje insmeren met een beetje mosterd of béchamelsaus voor extra smaak.
Beleggen: Leg op het niet-besmeerde deel van een sneetje brood de plakjes ham en daarbovenop de plakken kaas. Dek af met het andere sneetje brood, boterkant naar buiten.
Grillen: Verhit een koekenpan op middelhoog vuur en leg de sandwich in de pan. Bak tot de onderkant goudbruin en krokant is, ongeveer 3-4 minuten, en draai hem dan voorzichtig om om de andere kant te bakken.
Ei bakken: Terwijl de tweede kant van de sandwich bakt, bak je in een andere pan het ei. Het doel is om het ei te bakken tot het wit gestold is maar de dooier nog vloeibaar.
Serveren: Leg de gebakken sandwich op een bord en schuif het gebakken ei voorzichtig bovenop. Serveer direct.
De Croque Madame is een heerlijk hartig gerecht dat perfect is voor een brunch of als luxueus ontbijt. Geniet ervan!
Mijn acht kipjes zijn ware meesterleggers en zorgen dagelijks voor een overvloed aan heerlijke eieren, waardoor het bereiden van een smakelijke Croque Madame een fluitje van een cent is. Een leuk detail is dat elk kippenras bij mij thuis eieren legt in unieke kleuren; naast de gebruikelijke witte en bruine eieren, vind je bij ons ook groene en roze eieren. Zo wordt elke maaltijd een feestje!
Vorige week liep de temperatuur op tot ongeveer dertig graden in de Bourgogne, wat voor mij persoonlijk te warm is. Gelukkig blijft het binnen koel dankzij de dikke muren van 60 cm van ons huis. Franse huizen in warme gebieden hebben vaak ook kleinere ramen, en als het echt te warm wordt, sluit ik de luiken aan de zonkant van het huis. Gistermiddag wandelde ik in het hart van het Parc du Morvan onder een helderblauwe hemel, toen er plotseling pikzwarte wolken opdoemden. Ik droeg een zomerjurkje en had geen regenjas bij me. Gelukkig ben ik goed in conditie en kon ik snel naar mijn auto rennen; maar het avontuur was nog niet voorbij. Samen met mijn dochter en schoonzoon hadden we ook de paardentrailer nodig. Paardentrailer achter de jeep geplaatst. In de Morvan zijn er smalle, bochtige padjes die door het landschap slingeren. Het was inmiddels noodweer geworden, en vlak voor de auto brak een boom af. Wat nu? Gelukkig kon mijn schoonzoon de jeep met de grote paardentrailer behendig honderden meters achteruit manoeuvreren tot we bij een splitsing kwamen waar we konden keren. Naderhand heb ik een van mijn favoriete gerechten gemaakt: een groentepizza. Vandaag is het weer gelukkig iets afgekoeld, wat heel prettig is.
Het recept is verrassend eenvoudig. Begin met een pizzabodem naar keuze, die je licht inprikt met een vork. Meng crème fraîche, mosterd en een beetje honing tot een gladde saus. Smeer dit mengsel over de bodem uit. Dan komt het creatieve gedeelte: het versieren van de pizza. Gebruik hiervoor paprika’s in drie kleuren, wat tomaten, courgette of wat je maar lekker vindt en wat kleur geeft. Ik versierde mijn pizza in het thema van een vrolijke zon en kleurrijke bloemen. Strooi er wat geraspte kaas over en bak de pizza ongeveer een half uur in de oven. Serveer met een frisse groene salade voor een heerlijk en oogstrelend gerecht.
De lente was dit jaar voor Franse begrippen ongewoon nat, met temperaturen die merkbaar lager lagen dan vorig jaar. Gelukkig zijn de dagen nu aangenamer geworden. Persoonlijk geef ik de voorkeur aan dit weer, vooral omdat ik graag wandel en hoge temperaturen dat minder aangenaam maken. Elke ochtend genieten Lies en ik van ons ontbijt buiten, waar we heerlijke en gezonde havermouttaartjes eten. Dit recept is de perfecte mix van smaak, gezondheid en gemak, snel klaar te maken met ingrediënten zoals banaan, glutenvrije havermout, en verse aardbeien. Het is ideaal voor een actieve levenssijl, het voedt je lichaam terwijl het ook je smaakpapillen verwent!
Ingrediënten:
1 rijpe banaan, geprakt
1 kopje havermout (ongeveer 90 gram)
1 kopje melk (ongeveer 240 ml)
1 eetlepel honing
1 groot ei, geklutst
Een klein handje rozijnen
Wat grof gehakte noten
Ongeveer 3 blokjes grof gehakte chocolade
Ter decoratie: eetbare blauwe viooltjes, muntblaadjes en aardbeien
Bereiding:
Meng de geprakte banaan, havermout, melk, honing, het ei, rozijnen, noten en chocolade in een kom tot een goed gemengd beslag.
Schep het beslag in een kleine, magnetronbestendige taartvorm.
Plaats de vorm in de magnetron en verwarm 2 minuten op 800 watt.
Laat het taartje nog 1 minuut in de magnetron staan na het verwarmen om door te garen.
Keer het taartje om op een bord en laat het afkoelen.
Versier de bovenkant met blauwe viooltjes, muntblaadjes en vers gesneden aardbeien.
CouKoe Lifestyle 