Goede voornemens, ik geloof er niet echt in, althans niet op een vaste datum zoals 1 januari. Voor mij kunnen veranderingen net zo goed midden januari beginnen, wanneer het moment daar is. Vroeger mislukten mijn voornemens vaak al na een paar dagen of weken, maar inmiddels heb ik geleerd wat werkt. Het geheim? Kleine stappen en haalbare doelen. Geen sprongen van nul naar honderd, maar een rustige opbouw.
Daarnaast ontdekte ik hoe krachtig het is om mijn voornemens op te schrijven en visueel te maken. Ik maak er affirmaties van, complete met moodboards en tekeningen. Door mijn doelen te schilderen en in te lijsten, worden ze tastbaar en dagelijks zichtbaar. Het proces van creëren helpt mij om mijn intenties diep te verankeren.
Een van mijn moodboard-affirmaties draait om rust in mijn hoofd. Hiervoor schilderde ik een serene aquarel: een eenvoudige boom op een berg, die de seizoenen doorstaat en uitnodigt om even stil te staan. Het nietsdoen, gewoon zitten en staren in de oneindigheid – gun jezelf die luxe. De kraanvogels in mijn illustratie symboliseren schoonheid, vrijheid en de eeuwige cirkel van het leven, met hun ritmische aankondiging van lente en winter. Als ik naar dit beeld kijk, voel ik een golf van kalmte en hoop dat het jou ook inspireert. Begin klein, maak je doelen zichtbaar, bijvoorbeeld op een moodboard of in een dagboek, en leef een leven vol groei en voldoening. Dat je deze blog leest, laat zien dat je nieuwsgierig bent. Zet die stap en ontdek zelf de kracht van bewust leven!
Het nieuwe jaar: een kans voor verandering en groei
Voor veel mensen voelt het nieuwe jaar als een fris startsein. Een moment om betere keuzes te maken: meer bewegen, gezonder eten, bewuster leven, en vooral meer ontspanning vinden. We willen minder vergelijken met anderen, meer vertrouwen op onszelf, minder tijd besteden op sociale media, en misschien ook afscheid nemen van overbodige spullen. Al die rommel kan je hoofd immers onnodig vullen met drukte.
Het nieuwe jaar biedt ook een kans om relaties te verdiepen, en dat hoeven niet alleen liefdesrelaties te zijn. Misschien is het tijd om aandacht te geven aan de eenzame buurman die al te lang alleen zit, of een familielid waarmee je om iets kleins het contact hebt verloren. Het kan ook gaan om je huisdieren – een aquarium dat verfrist moet worden of een vogelkooi die al te lang niet is schoongemaakt. Zorg en verbinding hebben vele vormen.
Met de stijgende kosten van het leven is het misschien tijd om na te denken over je carrière. Wil je groeien, je passie volgen of je ambities waarmaken? Passie en hartstocht zijn wat mij betreft de sleutel: als je doet waar je van houdt, houd je het langer vol. Dat betekent niet dat je meteen je baan moet opzeggen – de rekeningen moeten betaald worden. Maar het is wel een moment om te dromen en te plannen. Wat zou de ideale baan zijn? De perfecte uitdaging? Of als werken niet meer hoeft, wat zou je ideale hobby of vrijwilligerswerk zijn?
Het nieuwe jaar nodigt uit om te reflecteren en kleine stappen te zetten. Wat je doelen ook zijn, het begint met het maken van die eerste keuze.
Eindconclusie: kleine stappen, grote impact
Hoewel de wereld om ons heen vaak onrustig is en we allemaal te maken krijgen met uitdagingen, kunnen kleine stappen een groot verschil maken. Zoals mijn ouders altijd zeiden: “Een mooiere moeder aarde begint bij jezelf.” Het nieuwe jaar biedt een prachtige kans om meer uit jezelf en uit het leven te halen. Stel haalbare doelen, koester de dingen waar je dankbaar voor bent, en vergeet nooit dat elke dag een nieuw begin kan zijn.
Met de juiste intenties, een krachtige motivatie en kleine, bewuste stappen kun je van dit jaar iets bijzonders maken. Dankbaarheid is daarbij je kompas – het helpt je de schoonheid van het leven te zien, zelfs in de kleinste momenten.
“Maak van dit jaar jouw mooiste reis – stap voor stap, met dankbaarheid als jouw gids.”
Kunst! Je houdt ervan of niet. Vroeger had ik gemengde gevoelens bij het woord ‘kunstenaar’. Het riep een beeld op van een alternatief persoon, gekleed in een harembroek, met dreadlocks of een ander opvallend kapsel. Hoewel ik mezelf als tolerant zie en probeer iedereen zonder vooroordelen te benaderen, stopte ik de ‘kunstenaar’ toch in een hokje.
Op school kreeg ik steenvast tienen voor tekenen. In mijn ouderlijk huis hingen schilderijen die ik zelf had gemaakt. Geen kinderlijke krabbels, maar echte kunstwerken waar ik trots op was. Gasten vroegen vaak: “Wie heeft dat gemaakt?” Toch raakte het schilderen en tekenen op de achtergrond. Ik opende een kapsalon, had vijf personeelsleden, en kreeg drie dochters. Mijn tijd werd gevuld met werk, opvoeding, en uitstapjes met mijn gezin.
Toch bleef de kunst lonken. Op een dag ging ik met een vriendin naar een “paintbar workshop” – schilderen in een groep, met een wijntje erbij. Het was fantastisch! Op mooie locaties, stap voor stap, kreeg ik mijn creativiteit terug. Ik ontdekte dat ik altijd iets nieuws leerde bij elke workshop.
Na verloop van tijd veranderde ik mijn winkelkapsalon naar een kapsalon aan huis. Dat gaf me vrijheid om mijn uren zelf in te delen. Enkele van mijn klanten bleken ervaren kunstenaars. Zij leerden me de fijne kneepjes van verschillende technieken: waterverf, acryl, olieverf en zelfs beeldhouwen. Mijn eerste beeldje maakte me ongelooflijk trots. Grote doeken volgden, en tot mijn verbazing mocht ik zelfs exposeren in grote, lege panden. Ik verkocht mijn werk, en mijn twijfel maakte plaats voor passie.
Vandaag de dag ben ik een trotse kunstenaar. Ik verkoop mijn kunstwerken en geef workshops aan mensen die hun creativiteit willen ontdekken. Tijdens deze workshops genieten mijn klanten ook van regionale hapjes en drankjes uit de prachtige Bourgogne. Kunst is meer dan alleen techniek; het is een uiting van jezelf, een verhaal dat verteld moet worden.
Ik ben me zelfs gaan verdiepen in de kunstenaars in de Bourgogne in het mooie Frankrijk.
Franse schilders uit de Bourgogne en hun meesterwerken
De Bourgogne, bekend om haar rijke geschiedenis en prachtige landschappen, heeft ook enkele opmerkelijke schilders voortgebracht die hun sporen hebben nagelaten in de kunstwereld.
François Rude (1784-1855) Hoewel François Rude meer bekend staat als beeldhouwer, heeft zijn Bourgondische afkomst hem geïnspireerd in het neoclassicisme. Zijn werk “La Marseillaise” op de Arc de Triomphe weerspiegelt de passie en strijdlust die ook in schilderkunst zijn invloed had.
Jean-Baptiste Greuze (1725-1805) Greuze, geboren in Tournus, was een meester in het vastleggen van emoties in portretten en genrestukken. Zijn werk “De gekwetste vader” laat een intens familieverhaal zien en behoort tot de beste voorbeelden van sentimentele kunst uit de 18e eeuw.
Joseph Vernet (1714-1789) Hoewel geboren in Avignon, heeft Vernet een connectie met de Bourgogne via zijn inspiratie uit de Franse natuur. Zijn “Haven bij maanlicht” is een prachtig voorbeeld van zijn romantische kijk op maritieme landschappen.
Pierre Prud’hon (1758-1823) Prud’hon, geboren in Cluny, combineerde neoclassicistische en romantische stijlen. Zijn schilderij “Portret van Keizerin Joséphine” is een iconisch werk dat zijn vermogen toont om schoonheid en emotie te combineren.
De invloed van de Bourgogne op deze kunstenaars is onmiskenbaar, van de serene landschappen tot de rijke geschiedenis. Het is een regio die niet alleen inspireert, maar ook blijft fascineren door haar artistieke erfenis.
Een bezoek aan Bourgogne biedt niet alleen een duik in de wijncultuur, maar ook in de wereld van kunst en inspiratie!
Kerststress: een term die we allemaal wel kennen. Voor mij is het altijd een soort welvaartsstress geweest. Toen ik nog in de Randstad woonde, was december een maand vol hectiek. Ik runde een eigen bedrijf, exposeerde mijn kunst en had rond Kerst altijd veel opdrachten, variërend van kaarten ontwerpen tot grote canvasdoeken schilderen. Daarnaast werkte ik parttime bij een bekende supermarkt, waar ik in een klein keukentje gerechten kookte voor klanten of achter de kassa stond. Het was daar dat ik kerststress écht zag: klanten in paniek omdat iets niet op voorraad was, ruzies om het laatste stukje vlees, en mensen die zuchtend vertelden dat januari sober zou worden omdat al het geld al op was.
In mijn eigen leven voelde ik de druk ook. December zat vol met verjaardagen, kerstborrels en sociale verplichtingen. Ik werd geleefd door mijn agenda en snakte vaak naar rust. “Ik zou willen dat december niet bestond,” zuchtte ik vaak. De maand leek me alleen maar uit te putten in plaats van vreugde te brengen.
Nu, jaren later, is mijn leven compleet veranderd. Ik woon op het Franse platteland, omringd door rust. De supermarkten in de grotere steden zijn nog steeds vol luxe producten en drukte, maar die mijd ik. Ik verbouw mijn eigen groenten, krijg verse eieren van mijn kippen, en geniet van simpele dingen: schilderen, boeken lezen, handwerken en lange wandelingen met mijn honden. Soms bezoek ik een kleine kerstmarkt in de buurt, maar verder laat ik de gekte aan mij voorbijgaan.
December draait voor mij nu om eenvoud. Geen overdadige zesgangendiners of cadeaustress, maar tijd voor eerlijk voedsel en mooie gesprekken. Was dit ook mogelijk geweest in de Randstad? Misschien, maar ik betwijfel het. Hier heb ik de ruimte en rust om bewust te kiezen voor een simpel en gelukkig leven.
Mijn wens voor jou deze decembermaand: hou het eenvoudig. Laat je niet meeslepen door de drukte en focus op wat echt belangrijk is. Geluk zit in de kleine dingen.
Mijn tips om Kerststress (en stress in het algemeen) te voorkomen
Kerststress – ik ken het gevoel maar al te goed. Jarenlang voelde ik me geleefd in december, met een overvolle agenda en het idee dat ik iedereen tevreden moest houden. Maar er kwam een moment waarop ik dacht: dit kan anders. Het heeft me geleerd bewuster keuzes te maken en meer rust te vinden, ook tijdens de feestdagen. Hier deel ik mijn persoonlijke tips, gebaseerd op mijn eigen ervaringen.
1. Zeg nee en plan anders Je hebt altijd een keuze, vergeet dat nooit. Vroeger voelde ik me verplicht overal “ja” op te zeggen – dat feest, die borrel, dat etentje. Maar dat leidde alleen maar tot chaos. Nu zeg ik bewust nee als iets niet past, of ik plan het op een ander moment. En weet je? Mensen begrijpen dat meestal prima. Mijn agenda bepaal ík, en dat geeft zoveel rust.
2. To-do lijstjes zijn mijn redding Lijstjes, ik ben er dol op. Ze geven me overzicht en structuur, en ik vind het heerlijk om dingen af te strepen. Soms zet ik zelfs iets extra’s op mijn lijstje dat ik al gedaan heb, gewoon om het af te vinken – dat voelt zó goed! Ook handig: ik zet mijn lijstjes in mijn telefoon, zodat ik ze altijd bij de hand heb, bijvoorbeeld tijdens het boodschappen doen.
3. Wandelen, zelfs als het regent Wandelen is echt mijn uitlaatklep. Vroeger vond ik excuses om niet te gaan als het koud of nat was, maar nu trek ik gewoon goede kleding aan en ga ik toch. Mijn honden vinden het heerlijk, en ik merk dat ik me na een wandeling altijd beter voel. Frisse lucht doet wonderen, ook als het even grijs en guur is.
4. Eten met aandacht Sinds ik mijn eigen groenten en fruit kweek, is mijn relatie met eten totaal veranderd. Het proces van zaaien, groeien en oogsten geeft zoveel voldoening. Als ik kook, doe ik dat met aandacht. Geen kant-en-klare zakjes, maar pure ingrediënten uit mijn eigen tuin. En tijdens de feestdagen pak ik iets bijzonders: mooie kringloopborden of servies dat ik voor een prikkie heb gekocht. Dat maakt het allemaal nét wat specialer.
5. Cadeaus met liefde, niet luxe Ik ben fan van zelfgemaakte cadeautjes of kleine vondsten uit de kringloopwinkel. Het gaat om het gebaar, niet om het bedrag. Een persoonlijk cadeau, met zorg uitgekozen, betekent veel meer dan iets groots of duurds. Ik geniet ervan om iets kleins te geven dat écht bij iemand past.
6. Kies voor de juiste mensen Ik heb geleerd om mijn tijd door te brengen met mensen die echt om me geven. Die mij accepteren zoals ik ben, ook als ik een keer minder energie heb of minder tijd. Dat maakt zo’n verschil. Met die mensen om me heen voelt de decembermaand ineens niet meer als een verplichting, maar als een warm bad.
Dit zijn de dingen die mij helpen om december – en eigenlijk elke maand – simpeler en gelukkiger te maken. Ik hoop dat mijn tips je inspireren om de feestdagen bewuster en stressvrij te beleven. Fijne, eenvoudige feestdagen gewenst!
Vlak voor kerst hangt er een bijzondere sfeer in ons kleine dorp. Gisterenavond was het lichtjesavond, een traditie waarbij kinderen met lampionnen door de dorpskern trekken. Hoewel het slechte weer ons op onze afgelegen plek vooral binnenhield, kon ik vandaag genieten van de kleine dingen om me heen. De kippen waagden zich tijdens de droge momenten naar buiten, op zoek naar de lange, dikke wormen die ze zo heerlijk vinden. En tussen de buien door, met natte sneeuwvlokken op mijn jas, lukte het me nog een fijne wandeling met de honden te maken.
De kerstvoorbereidingen zijn bijna rond. Om de lokale boeren te steunen, hebben we een grote zak aardappelen en appels rechtstreeks van de boerderij gekocht. Mijn schoonzoon maakte er vandaag de lekkerste chips van: dun gesneden plakjes, gekruid met olie, peper, zout, paprikapoeder en knoflookpoeder, en daarna knapperig gebakken in de oven. Geen chips uit de winkel kan hier meer tegenop!
Zelf heb ik de dag gevuld met het schilderen van kerstkaarten, een van mijn favoriete creatieve bezigheden, en het bakken van geurige zandkoekjes met extra vanillesmaak. Het huis voelt zalig warm en het ruikt er naar kerst—een echte traktatie op tafel en in ons hart. Vanavond staat er kip-groentensoep op het menu, gevolgd door een kop kamillethee met een lepeltje honing van bijen uit de Morvan.
In deze dagen voel ik me dankbaar. Voor de warmte, het eten, en de liefde die ons omringt. Tegelijkertijd besef ik dat niet iedereen dit geluk kent. Daarom proberen we een beetje te helpen: een zak voer doneren aan het asiel, wat extra boodschappen voor de voedselbank, of simpelweg aandacht schenken aan iemand die het moeilijk heeft. Misschien blijft het een droom dat er ooit genoeg is voor iedereen, zonder oorlog en leed. Maar in deze donkere dagen, durf ik toch te hopen. Hopen mag altijd, toch?
Vandaag viel er sneeuw in de Bourgogne! Het was niet veel, ongeveer 3 tot 5 cm, maar het gaf de ochtend een echt winters karakter. Een bijzondere gebeurtenis, want sneeuw in november maak je niet zo vaak mee in deze mate. Tegen de middag ging de sneeuw over in regen, en later op de dag stopte de neerslag helemaal. Ondanks de kou en een scherpe, nare wind ben ik toch naar buiten gegaan – sneeuw laat ik niet zomaar aan me voorbijgaan!
Genieten in de sneeuw
Eerst heb ik een heerlijke wandeling gemaakt met de honden. Scotty, onze dunbehaarde viervoeter, vond de sneeuw maar niks en bleef liever warm. Worffy daarentegen, onze keeshond met zijn dikke vacht, had de tijd van zijn leven. Ondertussen bleven de kippen lekker warm in hun stal, waar ik een extra laag stro had neergelegd. Voor wat extra verwennerij kregen ze warme havermout bij hun gebruikelijke kippenvoer en maïs. Ze zaten tevreden op hun strobaal te genieten. De paarden leken weinig last te hebben van de kou; met hun dikke wintervacht stonden ze rustig onder de beschutting, beschermd tegen de wind.
Winter in de keuken
Dit weer brengt voor mij als kok een heerlijke inspiratie. Terwijl buiten de sneeuw smolt, vulde het huis zich met geuren van zelfgebakken worteltaart, vers brood en een stoofschotel in de slowcooker met zoete aardappel, pastinaak en uien. De winterdagen mogen dan korter zijn, maar binnen is het knus: een warme kop thee, versgebakken speculaas en een behaaglijk warm huis.
Hoewel ik van het voorjaar en de zomer houd – lange dagen, lichte kleding en buiten eten – vind ik dit seizoen ook heerlijk. De charme van winterse gezelligheid maakt het leven in de Bourgogne toch weer speciaal.
Op zondag 15 december wordt Silent Valley een levendig centrum van creatieve, sportieve en culinaire activiteiten! Samen met Silent Valley en Bourgondische Zaken hebben we een veelzijdig winterprogramma opgezet dat inspiratie en gezelligheid biedt voor iedereen.
De dag begint om half tien met een keuze uit een Kookworkshop kerstdiner of een Aquarel schilderworkshop kerstkaarten. Voor degenen die liever niet koken of schilderen, is er een prachtige begeleide wandeling van twee uur door de bossen van onze betoverende vallei.
Na de creatieve en actieve ochtend komen we samen aan tafel voor een feestelijk driegangendiner: Romige knoflooksoep, Pithivier van eend óf groenten, met bijgerechten, en een heerlijke roulée van biscuitdeeg als afsluiter.
De Kerst-Kookworkshop is al volgeboekt, maar er zijn nog plekken voor de Aquarel-kerstkaarten workshop Dus ben je op zoek naar een creatieve en gezellige manier om je kerst-/menukaart dit jaar bijzonder te maken? Kom dan naar de Aquarel Workshop, waarbij we je stap voor stap leren hoe je prachtige winterse en kerstige kaarten maakt! ❄️🎄
Wat kun je verwachten? Tijdens deze workshop leer je wat waterverf precies is, waarom we kiezen voor speciaal aquarelpapier en hoe je dit papier het beste kunt gebruiken voor je kunstwerken. We hebben verschillende voorbeelden bij ons en een stappenplan zodat je moeiteloos aan de slag kunt. Of je nu kiest voor een winterse lijst met een recept erin, een kerstboompje of kerstballen, er is genoeg ruimte voor jouw creativiteit! ✨
Geen zorgen als je niet zo goed kunt tekenen – we hebben sjablonen en trucjes die je helpen om altijd een mooi resultaat te behalen. Ook voor de meer ervaren schetsers hebben we genoeg ruimte om je eigen stijl te ontwikkelen. We nemen alle benodigdheden mee, en ons doel is dat jij aan het einde van de workshop met meerdere prachtige, zelfgemaakte aquarellen naar huis gaat. 🌟
De komende tijd gaan we regelmatig voorbeelden en inspiratie delen om je enthousiasme aan te wakkeren. Zelfs als je nog nooit eerder hebt geschilderd, garanderen wij dat je plezier zult hebben en met een trots gevoel naar huis gaat. 💫
Meld je snel aan voor de komende workshops – we kunnen niet wachten om samen te creëren!
De Engelse vertaling van ons kookboek vol Franse familerecepten is klaar en ik ben inmiddels druk bezig met de Franse versie. Het gaat al lekker en ik kan nu al zien hoe het eindresultaat zich vormt. Als je, zoals ik, in drie talen werkt, is het belangrijk om goed overzicht te houden van wat er al af is. Een handige truc die ik gebruik, zijn mini-illustraties in mijn indexlijst. Zo kan ik in één oogopslag zien welke recepten klaar zijn. Een mini aquarel betekent dat het recept in alle drie de talen klaar is, een visueel feestje om mee te werken!
Afgelopen week mocht ik weer bestellingen versturen, en dat blijft altijd zo’n leuke bezigheid. Het is geweldig om te zien hoe de recepten, waar we zoveel liefde en zorg aan hebben besteed, nu in de handen van anderen belanden. De reacties die ik van klanten krijg, zijn hartverwarmend en inspirerend.
Maar naast het werk, maken we ook bewust tijd vrij om te genieten van het heerlijke najaarsweer. Gisteren bijvoorbeeld, genoten we van een lange wandeling onder de stralend blauwe lucht. Het frisse herfstweer doet zoveel goeds voor lichaam en geest. Na de wandeling hebben we heerlijk genoten van een gezonde salade als lunch, simpel, maar zo smaakvol.
Als de Franse vertaling van het kookboek klaar is, ga ik beginnen aan deel 2 van ons familie kookboek. De aquarellen voor dit deel zijn al gemaakt, en ik kijk er enorm naar uit om hiermee verder te gaan. Het proces is altijd een combinatie van hard werken en creatief plezier, en elke dag biedt nieuwe uitdagingen en momenten van voldoening.
Het fijne weer maakt alles net iets aangenamer, en zorgt ervoor dat het dagelijks werk ook een beetje meer voelt als een feestje. Zo blijft iedere dag een nieuwe uitdaging, maar eentje die we met enthousiasme en een glimlach tegemoet gaan.
Binnenkort zijn in onze webwinkel de e-books van de Engelse en Franse vertalingen verkrijgbaar. Daarnaast bieden we ook de mogelijkheid om een Print-On-Demand (POD) exemplaar te bestellen. Onze kookboeken, verrijkt met prachtige handgemaakte aquarellen, staan boordevol authentieke Franse familierecepten en zijn een echte aanwinst voor iedere liefhebber van culinaire tradities.
Ik kijk uit naar de komende weken, vol nieuwe recepten, verhalen, en natuurlijk nog veel meer aquarellen!
In Nederland hield ik altijd van wandelen in het “bos” met Lies en de honden, maar nu moet ik er eigenlijk een beetje om lachen. Achteraf gezien waren het geen echte bossen maar grote parken, aangelegd om op een bos te lijken. Hier in de Bourgogne kom je pas in bossen waar je echt kunt verdwalen. Dat merkten we laatst maar al te goed—en eerlijk gezegd, echt leuk is het niet.
Het begon als een gewone boswandeling, zelfs met mooi novemberweer, rond de 16 tot 18 graden. Perfect wandelweer, zou je zeggen. Maar in deze bossen, met dikke begroeiing en amper een duidelijk pad, werd het al snel een stuk spannender. Natuurlijk hadden we een kompas en af en toe wat bereik op de smartphone, dus de stemming zat er nog in—maar dat veranderde naarmate de uren verstreken.
Van grappig naar griezelig
In het begin was het best grappig om te bedenken dat we misschien verdwaald waren, maar drie uur later en bijna 20 kilometer verder, was de lol er wel vanaf. De bodem lag bezaaid met lange slierten bramen, die ons keer op keer lieten struikelen. Lies en de honden hielden zich beter; de honden sprongen behendig over boomstammen, en Lies deed het ogenschijnlijk moeiteloos. De echte fout? We waren van het pad afgegaan, iets wat in zo’n dichtbegroeid bos een no-go blijkt te zijn.
Obstakels, kreekjes en natte voeten
Gelukkig vond ons kompas ons uiteindelijk een riviertje, en dat was de eerste houvast richting de juiste route. Lies en de honden sprongen het riviertje over als ware gazellen. Maar voor mij? Veel te breed. Inmiddels waren mijn zomerwandelschoenen al doorweekt door de modderige poelen die we onderweg hadden doorkruist, dus ik besloot gewoon door het water te lopen. De schoenen konden toch niet natter worden!
Een mooi einde met een wijze les
Achteraf gezien had het ook z’n charme. We zagen prachtige kraanvogels, paddenstoelen, en werden getrakteerd op een prachtig herfstlandschap. En gelukkig heb ik onderweg wat foto’s kunnen maken. Maar de moraal van dit avontuur? In de Bourgogne is het verstandig op de paden te blijven en winterwandelschoenen aan te trekken, want verdwalen in een écht bos is een ervaring die ik niet snel wil herhalen!
En zo is er altijd wel iets te beleven hier in de Bourgogne. Saai? Zeker niet. Verdwalen? Liever niet nog een keer!
Is jou dit ooit overkomen, of lijkt het je juist spannend? Ik ben benieuwd naar je ervaring of gedachten!
Afgelopen weekend heb ik weer een waardevolle les gehad in het maken van een compleet product, met als laatste stap de magie van de laserprinter. Het proces begint altijd bij mijn vertrouwde tekentafel. Dit keer besloot ik me te richten op zes verschillende kippenrassen. Elk van hen heeft zijn eigen bouw en unieke kenmerken, en ik wilde dat deze precies tot uiting zouden komen in mijn tekeningen. Na het schetsen worden de tekeningen gescand in hoge resolutie, klaar voor de volgende stap.
Dan begint het wat ingewikkelder te worden. De ontwerpen moeten namelijk worden ingevoerd in een zogenaamd laserprogramma. Hoewel dit in het begin lastig leek, begin ik het nu steeds beter onder de knie te krijgen. Het leuke aan dit programma is dat je nog volop kunt spelen met je ontwerp: de letters verschuiven, details verfijnen. Uiteindelijk lukte het me om de kippen mooi en precies in het programma te zetten.
En dan komt het grote moment: de laserprinter en cutter! Deze machine kan niet alleen graveren, maar ook figuren uitsnijden. Hoewel ik voornamelijk met hout werk, is het fascinerend dat je er ook acryl, glas en veel andere materialen mee kunt bewerken.
Het proces bestaat uit meerdere stappen, en gelukkig werk ik met mallen waarin ik bijvoorbeeld de houten onderzetters kan plaatsen. Wat handig is, is dat ik de doorsnede in de mallen kan aanpassen voor verschillende formaten. Vervolgens begint het echte werk: het laseren. Inmiddels weet ik van de meeste houtsoorten hoe diep de laser moet graveren, omdat je ook rekening moet houden met diepte en intensiteit. Als je een volledig ingegraveerd ontwerp wilt, stel je de machine zo in dat de buitenste contouren eerst worden gegraveerd, waarna de binnenkant wordt ingevuld met kleine puntjes of streepjes. Hoewel het misschien eenvoudig lijkt, moet alles nauwkeurig worden geprogrammeerd.
Gelukkig heeft mijn schoonzoon mallen voor me gemaakt met de 3D-printer, wat het hele proces een stuk eenvoudiger maakt. En eerlijk gezegd, zijn geduld met mij is bewonderenswaardig. Ik ben van nature best chaotisch, dus het is nu extra belangrijk dat ik elke stap netjes noteer. Voorlopig is hij in de buurt, en als ik vastloop, roept hij niet meteen wat ik moet doen, maar moedigt hij me aan: “Kijk in je aantekeningen, welke stap komt er nu? Analyseer het probleem en bedenk hoe je het kunt oplossen.” Dit helpt me om uiteindelijk alles zelfstandig te kunnen doen, ook op ronde oppervlakten en zelfs op acryl en glas.
Voor nu ben ik super trots op mijn eerste project: kippenafbeeldingen gegraveerd op elegante beukenhouten onderzetters, met een mooi opstaand randje. Het heeft me veel geleerd, en mijn eigen kippen hebben model gestaan – daarvoor hebben ze een extra handje mais gekregen als bedankje!
Wat vinden jullie van mijn kippenproject? Laat me weten, ik ben benieuwd naar jullie reacties!
CouKoe Lifestyle 