Van eigen oogst tot een nieuwe Franse smaak: deze zachte, frisse confiture van courgette, citroen en verse gember is een verrassende manier om de overvloed uit je moestuin te bewaren.
« On ne fait pas d’omelette sans casser des œufs. »
Je kunt geen omelet maken zonder eieren te breken.Oftewel: om iets nieuws te maken, moet je soms gewoon durven proberen. Een beetje lef, een beetje nieuwsgierigheid en vooral de vrijheid om eens van het vertrouwde recept af te wijken.
Als er één groente is die het in mijn moestuin eigenlijk altijd goed doet, dan is het wel de courgette.
En laat ik nu toevallig ook nog eens een groot liefhebber zijn.
Dat is dit jaar goed uitgekomen, want mijn courgettes deden precies wat courgettes horen te doen: groeien, groeien en nog eens groeien.
Ik begon met een klein zaadje en eindigde met prachtige courgettes uit mijn eigen moestuin in de Bourgogne. Dit jaar kwamen ze in maar liefst drie kleuren: bleek, geel en groen. Sommige gele courgettes bleven maar doorgroeien en veranderden uiteindelijk zelfs in een prachtige oranje kleur.
Mijn moestuin gaf me dit jaar dus niet alleen groenten, maar ook een klein culinair probleem:
wat doe je met al die courgettes?
Gelukkig vind ik dat helemaal geen vervelend probleem.
Ik maakte courgette zoetzuur, verwerkte ze in curry’s, vulde ze en experimenteerde met allerlei andere gerechten.
Maar toen kwam ik iets bijzonders tegen.
Een Franse ontdekking
Op een dag las ik in een Frans culinair tijdschrift over een confiture van courgette met citroen.
Courgette als jam?
Dat maakte me nieuwsgierig.
Courgette heeft van zichzelf geen uitgesproken smaak en is daardoor eigenlijk een fantastisch ingrediënt om mee te experimenteren. De citroen geeft frisheid, terwijl vooral de heel fijn gesneden citroenschil voor een verrassend mooie smaak en structuur zorgt.
En natuurlijk kon ik het niet laten om er mijn eigen draai aan te geven.
Ik koos voor verse gember.
Ongeveer een centimeter, fijn geraspt.
Het resultaat?
Ik was eerlijk gezegd compleet verrast.
Dit is bijna te lekker om gewoon jam te noemen.
Confiture klinkt veel chiquer — en deze verdient die naam.
Citroen, de schil en gember
Voor deze confiture gebruik ik een biologische citroen, omdat de schil een belangrijk onderdeel van het recept is.
Mijn eigen citroenboompje had dit jaar helaas maar één citroen voortgebracht. Die ene citroen was me natuurlijk veel te dierbaar om hiervoor te gebruiken, dus kocht ik een mooie, grote en stevige biologische citroen.
En ook een biologische citroen was ik eerst goed.
Wanneer je de schil gebruikt, vind ik dat een vanzelfsprekendheid.
Het witte gedeelte onder de schil verwijder ik zo zorgvuldig mogelijk. Dat is misschien even een priegelwerkje, maar het loont.
De gele schil snijd ik vervolgens heel fijn.
Tijdens het koken wordt die zacht en mengt hij zich met de courgette en het citroensap. Toch blijft de citroenschil herkenbaar. Niet alleen in de smaak, maar ook een beetje in de structuur.
En precies dát vind ik zo lekker aan deze confiture.
De magie van courgette en citroen
Na het koken pureer ik de courgette en citroen met de staafmixer.
Daarna komt de geleisuiker erbij.
En aan het einde komt mijn kleine geheim:
een klontje boter.
Ik gebruik zelf graag gezouten boter.
Dat is absoluut een persoonlijke voorkeur, maar ik vind dat het kleine beetje zout de friszoete smaak van de confiture nog mooier naar voren haalt.
De boter maakt de confiture bovendien letterlijk boterzacht.
En dan begint het leukste moment.
De proeftest.
Het ijskoude schoteltje
Een ouderwetse en heel handige manier om te controleren of je jam voldoende opstijft, is de test met een koud schoteltje.
Ik zet vooraf een klein schoteltje in de koelkast.
Wanneer de confiture goed heeft gekookt, schep ik een theelepel op het ijskoude schoteltje.
Even wachten.
Dan kijk ik hoe de confiture zich gedraagt.
Ik vind het zelf helemaal niet erg wanneer deze confiture iets zachter en vloeibaarder blijft. Het hoeft van mij geen stevige blok jam te worden.
Sterker nog: een beetje vloeibaar vind ik juist heerlijk.
Is hij echt te dun? Dan kun je hem nog even verder doorkoken.
En vergeet niet dat confiture in de koelkast meestal ook nog wat steviger wordt.
🍋 Courgetteconfiture met citroen & verse gember
Ingrediënten
- 500 gram courgette, zonder schil en in kleine blokjes
- 1 grote biologische citroen
- 400 gram geleisuiker
- een klein glas bronwater
- 1 eetlepel boter, bij voorkeur gezouten als je daarvan houdt
- ongeveer 1 cm verse gember, fijn geraspt
Eventueel naar smaak:
- vanille
- kaneel
- tijm
- een klein beetje peper
- extra gember
Bereiding
Schil de courgette en snijd hem in kleine blokjes.
Was de citroen goed schoon. Snijd de schil eraf en verwijder zorgvuldig alle witte vliesjes. Snijd de gele schil vervolgens in zeer kleine stukjes.
Snijd ook het vruchtvlees van de citroen klein en verwijder alle pitjes.
Rasp ongeveer 1 centimeter verse gember.
Doe de courgette, citroen, citroenschil, gember en het kleine glas bronwater in een pan.
Voeg eventueel andere smaakmakers toe.
Laat alles ongeveer 15 minuten zachtjes sudderen.
Pureer het mengsel vervolgens met een staafmixer.
Voeg de 400 gram geleisuiker toe en laat het geheel nog ongeveer 10 minuten zachtjes koken.
Voeg als laatste de eetlepel boter toe en roer goed door.
Doe de test met het ijskoude schoteltje.
Is de confiture naar jouw zin? Dan kun je de potjes vullen.
🫙 Schoon werken is belangrijk
Zorg ervoor dat de potten en deksels brandschoon zijn.
Vul de potten met de nog hete confiture en sluit ze goed af. Werk netjes, schoon en hygiënisch.
Ik vul de potten zo hoog mogelijk, zodat er zo weinig mogelijk lucht overblijft.
Vergeet daarna je label niet.
Schrijf erop:
Courgetteconfiture – citroen & gember
Datum van bereiding
Bewaar de ongeopende potten donker en koel.
Eenmaal geopend bewaar je de confiture in de koelkast.
Bij mij is een pot meestal trouwens helemaal niet lang geopend…
Binnen een maand is hij doorgaans verdwenen.
🥖 Maar hoe en waarmee eet je dit nu?
Dat was voor mij misschien nog wel de grootste verrassing.
Deze confiture is heerlijk op een stukje vers gebakken baguette.
Maar ook op een zachte snee brioche.
Of bij een stukje kaas.
Op een koekje.
Bij gebak.
En eigenlijk denk ik dat je er nog veel meer mee kunt doen.
De combinatie van frisse citroen, de zachte courgette en de warme gember maakt deze confiture anders dan iedere jam die ik eerder heb gemaakt.
Het smaakt een beetje naar zomer in een potje.
En misschien is dat wel precies waarom ik inmiddels helemaal niet meer klaag over de overvloed aan courgettes uit mijn Bourgondische moestuin.
Integendeel.
Laat die courgettes maar groeien.
Ik heb inmiddels een nieuwe bestemming gevonden. 🌿🍋
🌱 Mijn tips
• Gebruik bij voorkeur onbespoten of biologische ingrediënten, zeker wanneer je de citroenschil gebruikt.
• Courgettes uit eigen oogst zijn natuurlijk helemaal fantastisch. Je weet precies waar ze vandaan komen en wat ermee is gebeurd.
• Snijd de citroenschil heel fijn. Dat maakt echt verschil in de uiteindelijke structuur.
• Verwijder zoveel mogelijk wit van de citroen. Het witte gedeelte kan bitter zijn.
• Weeg je ingrediënten zorgvuldig af. Bij confiture is wegen weten.
• Werk schoon en hygiënisch.
• Maak altijd een duidelijk etiket.
• Een iets zachtere confiture is geen probleem. In de koelkast stijft hij vaak nog wat op.
• Experimenteer vooral met smaken. Gember is mijn favoriet, maar vanille, kaneel, tijm of een klein beetje peper kunnen allemaal een heel ander karakter geven.
En misschien is dat wel het leukste aan koken...
Je begint met een courgette uit je eigen moestuin, een citroen en een beetje nieuwsgierigheid.
En voor je het weet staat er een heel nieuw product op tafel.
Een recept uit een Frans tijdschrift.
Een idee uit mijn eigen keuken.
Een beetje Bourgogne.
Een beetje experimenteren.
En vooral: iets maken van wat de aarde je geeft.
Dat is voor mij misschien wel het mooiste aan een moestuin.
Je zaait een klein zaadje…
en maanden later staat er een potje citroen-gemberconfiture op je ontbijttafel.
Bon appétit! 🍋
🎁 Een potje confiture om cadeau te geven
Heb je, net als ik, inmiddels een voorraadje potten confiture staan? Dan is zo’n zelfgemaakte pot natuurlijk ook een heerlijk culinair cadeautje. Een potje uit eigen moestuin, zelf gemaakt en met liefde ingekookt, is toch veel persoonlijker dan iets uit de winkel.
Voor mijn eigen voorraad schrijf ik de naam en datum gewoon op een stukje schilders tape. Maar geef je een potje cadeau, dan is een mooi etiket of label natuurlijk extra leuk.
En dan nog iets wat ik zelf erg gezellig vind: een klein stoffen kapje over het deksel. Met een vrolijk geruit stofje krijgt een eenvoudige jampot meteen die landelijke, Franse uitstraling. 🇫🇷🌿
In een volgend blog laat ik zien hoe je zo’n stoffen kapje heel eenvoudig zelf kunt maken — zelfs zonder naaimachine. Zodra het blog online staat, vind je hier de link.
Een klein potje uit eigen keuken, een mooi labeltje en een stoffen kapje eromheen… soms is een zelfgemaakt cadeautje gewoon het
Heb ik je nieuwsgierig gemaakt?
Misschien staat er binnenkort bij jou ook een potje courgetteconfiture op tafel. 🍋🥒
Laat me weten of je hem gaat maken — en vooral welke smaakmaker jij eraan toevoegt. ❤️
« De la terre à la table, avec gourmandise… et beaucoup de bonnes ondes. »
Van de aarde naar de tafel, met smaak en plezier… en heel veel goede vibes. 😊
CouKoe Lifestyle 