Persoonlijke ervaring: Emigreren naar de Bourgogne en werken
Bijna vier jaar geleden besloten we om ons leven een nieuwe wending te geven en naar de Bourgogne te verhuizen vanuit het drukke Haarlem in de randstad. Wij, Philippine en mijn familieleden, zijn een prachtig voorbeeld van hoe een emigratie niet altijd het pad volgt dat je van tevoren had uitgestippeld, maar uiteindelijk toch het mooiste resultaat oplevert.
Mijn naam is Philippine. Voor onze verhuizing naar Frankrijk was ik zelfstandig ondernemer met een kapsalon aan huis, werkte ik bij de Albert Heijn en was ik kunstenaar en organisator van schilderworkshops.
Mijn dochter Lies, die drietalig is opgevoed, werkte in Nederland bij een kringloopwinkel en had een dierenopleiding afgerond. Mijn schoonzoon, een ingenieur, werkte bij een ingenieursbedrijf. Ongeveer zes weken na onze emigratie werd mijn schoonzoon benaderd door een groot bedrijf. Via-via had men gehoord dat er een uitstekende ingenieur in de regio was komen wonen – en dat blijkt in deze afgelegen gebieden niet heel gebruikelijk te zijn. Hij solliciteerde als formaliteit, maar werd meteen aangenomen, en inmiddels is hij niet alleen ingenieur, maar ook manager! Voor deze functie rijdt hij wel dagelijks ongeveer drie kwartier naar een grotere plaats.
Voor mij, als kapster, was het een heel proces om mijn diploma’s te laten omzetten naar het Franse equivalent. Gelukkig had ik nog mijn originele diploma’s en zelfs een krantenknipsel waarin ik werd genoemd voor het openen van mijn eerste kapsalon “All that hair”in Heemstede.
Na ongeveer drie maanden communicatie was het uiteindelijk gelukt. Dochter Lies, die haar jeugd ook gedeeltelijk in Frankrijk had doorgebracht, kon haar diploma’s eenvoudig omzetten naar Frans niveau. Met haar taalvaardigheid en ervaring kan zij nu werk vinden in diverse sectoren zoals toerisme, de banksector, maneges of zelfs bij vakantiepretparken zoals het Pal.
Hoewel we in het begin dachten in onze oude vakgebieden verder te gaan, hebben we uiteindelijk een heel ander pad ingeslagen. Moeder Philippine en dochter Lies besloten een nieuw avontuur aan te gaan en richtten “Coukoelifestyle” op, een bedrijf waar food en art elkaar ontmoeten. Hier combineren we onze liefde voor kunst, eten en het Franse leven, met als doel anderen te inspireren door middel van creativiteit en smaakvolle producten.
Onze ervaring leert dat emigreren naar een land als Frankrijk, en vooral naar het rustige platteland, veel uitdagingen met zich meebrengt, maar ook ongelooflijk veel mogelijkheden. Of je nu je diploma’s moet omzetten of nieuwe kansen in een ander vakgebied ontdekt, het belangrijkste is om flexibel te blijven en open te staan voor het onbekende. Wij zijn dankbaar voor de kans om in deze prachtige omgeving een nieuw hoofdstuk in ons leven te schrijven!
De praktijk: Droom je van een rustig leven op het Franse platteland? Het leven tussen de wijngaarden, bossen en schilderachtige dorpjes klinkt idyllisch, maar hoe vind je werk in deze rustige omgeving? Een goede voorbereiding is essentieel.
Op het Franse platteland is werk vaak seizoensgebonden en gerelateerd aan landbouw, toerisme of lokale ambachten. Als je een specifieke vaardigheid hebt, zoals timmeren, tuinieren of horeca-ervaring, kun je hiermee een voorsprong hebben. Zorg er wel voor dat je je diploma’s laat omzetten naar Franse equivalenten via het ENIC-NARIC-netwerk. Dit is vooral belangrijk voor gereguleerde beroepen, zoals in de zorg of het onderwijs.
Het spreken van de Franse taal is bijna een vereiste, zeker in landelijke gebieden waar Engels minder gangbaar is. Investeren in een intensieve taalcursus voordat je verhuist, maakt een wereld van verschil. Bovendien helpt het om lokale netwerken op te bouwen; vaak hoor je over werk via mond-tot-mondreclame.
Hoewel het platteland rustig is, biedt het veel kansen voor zelfstandigen en ondernemers. Denk aan een eigen chambre d’hôtes, een gîte, of een lokaal restaurant. Met een goed businessplan en goede ideeën kom je een heel eind, en een lange adem. Alles gaat wat langzamer in Frankrijk en er is zoveel papierwerk, zelfs de Franse zelf geven dat toe.
Als je in Frankrijk op zoek bent naar werk, zijn er veel mogelijkheden om aan de slag te gaan. Online platforms zoals LinkedIn en Indeed zijn populaire plekken om vacatures te vinden, net als in Nederland. Maar denk ook aan het sturen van open sollicitaties naar bedrijven die jou aanspreken. Soms is persoonlijk contact de sleutel, vooral in kleinere gemeenschappen.
Het is belangrijk om een netwerk op te bouwen. Probeer mensen in jouw omgeving te leren kennen en laat hen weten dat je werk zoekt. Zelf heb ik dit gedaan via de plaatselijke wandelvereniging, de bibliotheek en zelfs een knutselclub. Zulke lokale contacten kunnen verrassend waardevol zijn, zeker als het gaat om informele tips over vacatures die niet online staan.
Daarnaast is het aan te raden om langs te gaan bij Pôle Emploi, de Franse instantie die werkzoekenden en bedrijven met elkaar verbindt. Hier kun je niet alleen terecht voor hulp bij het vinden van een baan, maar ook voor advies over uitkeringen, cursussen en opleidingen die jouw kansen op de arbeidsmarkt vergroten. Het doel van Pôle Emploi is om de werkloosheid in Frankrijk laag te houden, en ze bieden veel praktische ondersteuning.
Let er wel op dat je ook in Frankrijk zelf verantwoordelijk bent voor je inkomsten. Uitkeringen worden niet zomaar verstrekt, en zeker niet aan nieuwe emigranten. Zorg daarom voor een buffer of spaarpotje om eventuele financiële tegenvallers op te vangen.
In een volgend blog deel ik meer over het starten van een eigen bedrijf in Frankrijk: welke rechtsvormen er zijn en welke het meest geschikt zijn voor emigranten. Blijf ons volgen voor praktische tips en ervaringen!
Emigreren naar het Franse platteland vraagt om flexibiliteit, maar met voorbereiding en doorzettingsvermogen kun je er een succesvol en ontspannen leven opbouwen.
Vandaag 5 februari is de geboortedag van André Citroën, geboren in 1878 in Parijs. Hij was de eerste Europese fabrikant die auto’s aan de lopende band produceerde en maakte auto’s financieel aantrekkelijker voor het publiek.
Een pionier in de autowereld Als je aan Citroën denkt, denk je aan innovatie en eigenzinnigheid. André Citroën was een visionair die de Europese auto-industrie voorgoed veranderde. Geïnspireerd door Henry Ford, introduceerde hij als eerste in Europa de lopende bandproductie. Dit betekende dat auto’s sneller en goedkoper geproduceerd konden worden, waardoor ze toegankelijker werden voor een breed publiek. Citroën werd al snel een merk voor de massa, zonder in te leveren op design en technische vernieuwing.
De legendarische 2CV: ontworpen voor boeren, geliefd door iedereen Een van de meest iconische modellen ooit is zonder twijfel de Citroën 2CV, beter bekend als de “Lelijke Eend”. Dit compacte, eenvoudige autootje werd in 1948 gelanceerd met één doel: Franse boeren moesten ermee over hobbelige landwegen kunnen rijden, zonder dat de eieren die ze vervoerden zouden breken. Wat begon als een bescheiden boerenauto, groeide uit tot een cultklassieker die wereldwijd miljoenen harten veroverde. Vandaag de dag is de 2CV een gewild verzamelobject, en veel liefhebbers rijden er nog steeds met trots in rond.
Citroën en de Eiffeltoren: een reclamecampagne van formaat Citroën heeft niet alleen indruk gemaakt met zijn auto’s, maar ook met zijn marketing. In de jaren ’20 en ’30 verlichtte het merk de Eiffeltoren met maar liefst 250.000 lampen, waarmee de naam “Citroën” in gigantische letters te zien was. Dit was destijds de grootste lichtreclame ter wereld en bevestigde Citroëns reputatie als een merk dat durfde op te vallen.
Net zoals Citroën een pionier is in innovatie en design, is de Franse keuken een wereldleider in culinaire creativiteit. Als we het hebben over iconen van vakmanschap, kunnen we een verrassend verband trekken tussen de ingenieuze ontwerpen van Citroën’s iconische auto’s, zoals de 2CV, en de verfijnde smaken van Franse gerechten. Neem bijvoorbeeld de beroemde Franse quiche Lorraine, een gerecht dat zowel eenvoud als vakmanschap combineert – net als de voertuigen die Citroën heeft gecreëerd. In dit recept voor een klassieke quiche Lorraine ontdekken we de kunst van balans, net zoals Citroën balanceerde tussen technische vernieuwing en stijl.
Het recept van de quiche Lorraine staat ook in mijn kookboek “Franse familie recepten”, toch maak ik hem elke keer net weer even anders maar dat maakt kooken en bakken juist zo leuk. Vandaag heb ik bij het recept wat uien en ham gedaan, de quiche is heerlijk geworden.
Quiche Lorraine is een heerlijke Franse hartige taart, perfect voor elke gelegenheid. Begin met het voorverwarmen van de oven op 180°C en vet een quichevorm in. Bekleed de vorm met een rol kant-en-klare deeg of maak zelf deeg en prik er wat gaatjes in met een vork. Bak het deeg blind (bedekt met bakpapier en bakbonen) gedurende 10 minuten, haal het uit de oven en verwijder de bakbonen.
Voor de vulling, bak 150 gram spekblokjes in een pan totdat ze goudbruin zijn. Meng in een kom 3 eieren, 200 ml room, zout, peper en een beetje nootmuskaat. Voeg de spekjes toe aan het eimengsel en giet het over de gebakken deegbodem. Bak de quiche 30-35 minuten tot de vulling stevig is en licht goudbruin. Laat iets afkoelen voor het serveren en geniet van deze klassieke Franse lekkernij!
Op 2 februari vieren veel Franse families en vrienden La Fête de la Chandeleur, een feest van licht en overvloed. De dagen lengen, de nachten wijken, en volgens traditie bakken we crêpes—flinterdunne pannenkoekjes die met hun gouden kleur en ronde vorm symbool staan voor de zon en voorspoed. ✨🥞
Er hoort ook een leuk ritueel bij: de eerste crêpe moet je met je rechterhand omhoog gooien, terwijl je in je linkerhand een munt vasthoudt. Vang je hem netjes op? Dan brengt dat geluk voor het komende jaar!
Chandeleur heeft diepe historische wortels. Oorspronkelijk was het een heidens feest dat later door paus Gelasius I werd gekoppeld aan Maria Lichtmis, veertig dagen na Kerstmis. Kaarsenprocessies maakten plaats voor crêpes, gemaakt van het laatste meel van het oogstjaar—een teken van overvloed. Ik ben dol op dit soort rituele!
Of je nu vasthoudt aan de traditie of gewoon van pannenkoeken houdt: Ik heb vanmorgen al pannenkoeken gebakken, en jullie?🥞😊
Recept voor flinterdunne crêpes:
✨ Flinterdunne Franse crêpes recept 🥞🇫🇷
Ingrediënten (voor ca. 10-12 crêpes)
250 g bloem
500 ml melk
3 eieren
1 eetlepel gesmolten boter (+ extra om te bakken)
1 eetlepel suiker (optioneel, voor zoete crêpes)
1 snufje zout
1 theelepel vanille-extract (optioneel, voor zoete crêpes)
Bereidingswijze
Beslag maken: Klop de eieren los in een kom. Voeg de bloem, melk, gesmolten boter, zout en eventueel suiker en vanille toe. Klop met een garde of mixer tot een glad beslag zonder klontjes.
Laat het beslag rusten: Dek de kom af en laat het beslag 30 minuten rusten voor een betere textuur.
Bakken: Verhit een beetje boter in een koekenpan op middelhoog vuur. Giet een dun laagje beslag in de pan en draai de pan rond zodat het beslag mooi uitvloeit. Bak ongeveer 1 minuut tot de randen loslaten, draai de crêpe om en bak nog 30 seconden.
Herhalen: Bak zo alle crêpes en stapel ze op een bord.
Heerlijke vullingen 🍫🍯🍓
Zoet: Nutella, honing, jam, vers fruit, slagroom, kaneelsuiker
Afgelopen weken heb ik met veel plezier gewerkt aan een nieuwe serie onderzetters: handgetekende kattenrassen gegraveerd op prachtig beukenhout. Als kattenliefhebber was het een feest om de verschillende kattenrassen tot leven te brengen in mijn tekeningen. En eerlijk gezegd, toen ik de eindresultaten zag, kon ik niet anders dan denken: “Wauw, wat zijn ze mooi geworden!”
Met trots presenteer ik deze onderzetters, perfect voor iedere kattenfan. Zit jouw favoriete ras er niet bij? Of heb je een specifieke kat die je graag op een onderzetter zou zien? Laat het me weten en ik teken en graveer jouw kat speciaal voor jou.
De onderzetters worden standaard in sets van 6 aangeboden, maar als je liever minder wilt, is dat uiteraard mogelijk. Ze zijn beschikbaar via onze Etsy-shop, maar je kunt ook rechtstreeks contact met mij opnemen via de contactpagina of via onze social media kanalen op Facebook of Instagram (@coukoelifestyle).
Wat vinden jullie van de kattenonderzetters? Ik ben ontzettend benieuwd naar jullie reacties! Bekijk de foto’s hieronder en laat je inspireren door de liefdevolle ontwerpen.
Hoewel Valentijnsdag zelf niet mijn favoriete feestdag is – waarom zou je maar één dag per jaar extra lief zijn? – geniet ik enorm van het maken van Valentijnskaarten. Het creatieve proces prikkelt mijn fantasie en geeft me plezier, zeker als ik weet dat mijn kaarten een glimlach op iemands gezicht toveren. Het leuke is dat je helemaal geen dure materialen nodig hebt: een schetsboek of goedkoop aquarelpapier werkt prima, en zelfs met eenvoudige waterverf kun je prachtige resultaten behalen. Natuurlijk geeft verf van hogere kwaliteit meer pigment, maar bij deze kaarten draait alles om creativiteit. Mijn eerste drie kaarten zijn al af! Ga lekker zelf aan de slag en ontdek hoe ontspannen én leuk het kan zijn!
Kaart 1: Hartjes stempelen met een leeg wc-papier-rolletje
Voor mijn eerste kaart gebruikte ik een lege wc-rol – ja, echt! Met een simpele buiging vorm je de opening van de rol in een hartje. Doop het hartje in verf en gebruik het als stempel op papier. Het resultaat? Een vrolijke verzameling hartjes! Je kunt de hartjes inkleuren met waterverf naar keuze. Dit is ook ideaal om samen met kinderen te doen. Je hoeft echt geen dure verf of papier te kopen; wat je vindt bij winkels zoals Action of Xenos werkt prima.
Als je stempels droog zijn, kun je de hartjes verder inkleuren en versieren met zwarte fineliners en witte gelpennen. Dit geeft een speels en uniek effect. Voor deze kaart maakte ik ook een soort lijstje om het ontwerp af te maken. Het is simpel, maar zó leuk om te doen!
Kaart 2: Regenboogharten met een sjabloon
Mijn tweede kaart draaide ook om hartjes, maar deze keer maakte ik een sjabloon van een oud stukje karton. Door de sjabloon steeds opnieuw te gebruiken, creëerde ik een patroon van harten op de kaart. Daarna kleurde ik ze in met vrolijke regenboogkleuren. Voor een extra bijzonder effect gebruikte ik opnieuw fineliners en gelpennen om details toe te voegen. Als je wilt, kun je ook werken met goudverf of glitters om je kaart een feestelijke touch te geven.
Het fijne aan deze kaarten is dat je ze helemaal kunt aanpassen aan je eigen smaak. Ze hoeven geen kunstwerken te zijn – het gaat om het plezier van het maken. En het mooiste? Je creëert iets unieks en persoonlijks.
Valentijnskaart idee: laagjeshart met doodles
Voor mijn derde Valentijnskaart heb ik een speels laagjeshart gemaakt, versierd met kleine doodles zoals een envelop met een hartje, een cupido-engeltje en een duivelshartje. Dit ontwerp is perfect om je kwastbeheersing te oefenen. Begin met een groot hart, laat het goed drogen (met een föhn of aan de lucht), en schilder daarna een iets kleiner hart binnenin. Herhaal dit proces, waarbij je elke laag iets roder maakt door minder water of meer verf te gebruiken. De doodles heb ik later toegevoegd en alles omlijnd met een zwarte watervaste fineliner (0.3) – een beetje slordigheid mag voor een speels effect! Deze aquarel stimuleert mijn creativiteit en inspireert me steeds weer. Inclusief een stap-voor-stap foto voor extra duidelijkheid!
Benodigdheden en tips voor het maken van aquarel Valentijnskaarten
Om aan de slag te gaan met aquarel Valentijnskaarten heb je een paar basics nodig: waterverf, waterverfpapier (A4 of A5 formaat)penselen hoeven niet de duurste te zijn, verschillende maten is handig zodat je kan ontdekken welke maat goed werkt voor jou. Een potlood, gum, en fineliners waterproef (0.1 en 0.3). Een witte gelpen kan mooie details toevoegen, en een wc-rolletje of dun karton (zoals bijvoorbeeld een havermoutverpakking) is perfect voor eenvoudige sjablonen. Een föhn helpt om lagen sneller te drogen – beweeg de föhn tijdens het drogen en houd deze niet te dicht bij het papier om schade te voorkomen. Gebruik twee waterbakjes: één om je penseel schoon te maken en één om nat te maken. Keukenpapier is handig om overtollig water of verf van je penseel te verwijderen. Met deze simpele materialen en tips creëer je prachtige, creatieve kaarten!
Van lasergesneden kunst tot unieke designs: een wereld van inspiratie op een onderzetter.
Na het succes van de spirituele ontwerpen, honden en kippen, ben ik nu aan de slag gegaan met katten. Dat was best een uitdaging! Hoewel ik ben opgegroeid met zowel honden als katten, heb ik altijd meer honden om me heen gehad. Hondenrassen ken ik goed, dus die waren makkelijker om te tekenen. Bij kattenrassen vond ik het lastiger om de verschillen goed weer te geven, zeker omdat mijn tekeningen niet té gedetailleerd kunnen zijn; ze moeten immers ook nog klein en duidelijk gelaserd worden op houten onderzetters. Toch ben ik tevreden met het resultaat en ontzettend benieuwd hoe de katten straks op het hout zullen staan.
Na de katten heb ik nog volop inspiratie: paarden, boerderijdieren, edelstenen, Japan, Bourgogne, de onderwaterwereld en dino’s staan op mijn lijstje. Maar ik ben ook nieuwsgierig naar jullie ideeën! Wat zou jij graag als thema voor onze onderzetters zien? Wie weet is jouw suggestie de volgende die ik uitwerk!
Leven, leren en ontdekken: onze Franse avonturen met een vleugje realisme en een flinke dosis inspiratie.
Wanneer je overweegt om naar Frankrijk te emigreren, is het goed om te weten dat het vinden van een huisarts of tandarts een behoorlijke uitdaging kan zijn. Voor ons (mijn dochter, schoonzoon en ik) was dat geen verrassing, maar in de praktijk bleek het nog lastiger dan verwacht. Gelukkig hebben we inmiddels een aantal tips en trucs die je kunnen helpen. Geen garantie op succes, maar wel een duwtje in de juiste richting!
Zelf noem ik mezelf ervaringsdeskundige, en met reden. In Nederland liet ik mijn gebit altijd perfect onderhouden: twee keer per jaar naar de tandarts en de mondhygiënist. Maar na een jaar in de Bourgogne zonder tandarts brak mijn achterste kies, en dat bracht ons in een lastige situatie. Wat kun je doen in zo’n geval?
Als je acute pijn hebt of te maken krijgt met een kiesbreuk, kun je naar de eerste hulp van een groot ziekenhuis. Daar word je vaak doorverwezen naar een spoedtandarts. In grotere steden zijn noodtandartsen beschikbaar; via speciale apps of via Facebookgroepen zoals “Raad en Daad in Frankrijk” kun je deze vinden. Voor ons was de dichtstbijzijnde noodtandarts in Parijs, en gelukkig konden we binnen 24 uur terecht. Vanuit Nevers is er een goede treinverbinding naar Parijs, maar omdat mijn schoonzoon die dag vrij was, gingen we met de auto. Na een autorit van 3 uur waren we in Parijs. Binnen een uur was mijn kies voorzien van een noodvulling.
Een tandarts dichter bij huis vinden was een ander verhaal. We hebben ons in een straal van een uur rijden rond onze woonplaats Châtillon-en-Bazois op diverse wachtlijsten laten zetten. Uiteindelijk, via een tip uit een van mijn andere netwerken, hebben we een tandarts gevonden. In Frankrijk wordt veel standaard gebitszorg vergoed, vaak tot 70 procent. Mondhygiënisten zoals in Nederland zijn minder gebruikelijk; dat werk wordt hier meestal door de tandarts gedaan.
Voor een huisarts was het ook een kwestie van volhouden. Aanvankelijk werden we alleen geholpen bij dringende gevallen, maar na veel geduld mochten we ons inschrijven als vaste patiënten. Dit kan lastig zijn, vooral als je afhankelijk bent van regelmatige medische zorg. Het helpt enorm als je de basis van de Franse taal beheerst en een zorgverzekering geregeld hebt in Frankrijk.
Een zorgverzekering krijgen is meestal geen probleem als je een baan of eigen bedrijf hebt. Aanvullende verzekeringen (mutuelles) zijn aan te raden om meer kosten te dekken. De medische zorg in Frankrijk is goed, en eenmaal in het systeem werkt alles efficiënt. Wachttijden voor niet-dringende specialisten kunnen echter lang zijn, net zoals in Nederland.
Het regelen van medische zorg in Frankrijk kan een uitdaging zijn, maar met de juiste voorbereiding en doorzettingsvermogen is het zeker mogelijk. Een basiskennis van de Franse taal is hierbij essentieel. Daarnaast kan het handig zijn om hulp in te schakelen van gespecialiseerde bedrijven. Deze bedrijven kunnen je ondersteunen bij het vinden van een huisarts of tandarts, vooral als je de taal nog niet goed beheerst. Hoewel hier kosten aan verbonden zijn, kan dit een uitkomst zijn voor wie zelf vastloopt.
Sommige emigranten hebben hun Nederlandse zorgverzekering nog even laten doorlopen na emigratie. Dit kan handig zijn in de overgangsperiode, maar bespreek dit altijd goed met je verzekeraar. Een slimme tip is om je medische gegevens mee te nemen op een USB-stick, bijvoorbeeld van je Nederlandse huisarts en tandarts. Nog beter: laat de belangrijkste informatie vooraf vertalen naar het Frans. Dit maakt het proces een stuk eenvoudiger, en zorgverleners waarderen deze extra voorbereiding. Mijn dochters, die drietalig zijn, hebben veel vertaalwerk gedaan, wat zowel de huisarts als tandarts erg op prijs stelden. Deze voorbereiding heeft ons veel tijd en stress bespaard.
Nog een tip: Word lid van de plaatselijke wandelvereniging of bezoek de lokale bibliotheek. Op deze manier leer je mensen kennen uit de omgeving, zowel Fransen als Nederlanders. Vaak wonen zij al langer in de regio en kunnen ze je helpen met adressen en telefoonnummers van tandartsen en huisartsen. Ze zijn meestal bereid om je wegwijs te maken, wat het proces een stuk makkelijker maakt.
“Met geduld, taal en een goede voorbereiding maak je van elke uitdaging in Frankrijk een succesverhaal!”
Hoe is het nu echt om op het platteland van Frankrijk te leven?
Regelmatig krijgen we de vraag hoe het leven hier, op het Franse platteland, écht is. Is er genoeg werk? Kun je leven van je moestuin? En is het leven hier goedkoper dan in Nederland? Het zijn vragen die vaak gesteld worden door mensen die dromen van een nieuw avontuur, maar toch twijfelen. Hoe zit het met het weer, bijvoorbeeld? Of het leren van de Franse taal als je geen talenknobbel hebt? En hoe groot is de afstand tot voorzieningen zoals een huisarts of tandarts – heb je hier eigenlijk altijd een rijbewijs nodig?
Toen ik mijn huis kocht, gingen mijn dochter en schoonzoon mee emigreren . Ik heb nog twee dochters die in Frankrijk wonen en met Fransmannen zijn getrouwd. Het idee was om met mijn jongste dochter en haar manlief, samen en toch gescheiden te kunnen leven in een groot huis. Tijdens de bezichtiging was ik meteen verliefd: een achtertuin van bijna een hectare, een groot huis met een prachtige, authentiek Franse zolder, een hooischuur en een oude koeienschuur. Ja, ik had het gat in het dak wel gezien, maar ach, het was maar klein, dat zou vast geen groot probleem zijn. Mede dankzij dat gat was de prijs van het huis ook wel héél aantrekkelijk.
De eerste weken na mijn emigratie waren fantastisch. Het was zomer, er viel geen spat regen, en het weer was prachtig. Maar toen begon het te regenen. Geen zomers buitje, maar een stevige plensbui die uren aanhield. Al snel bleek dat kleine gat in het dak een groot probleem te zijn. Het water stroomde door de zoldervloer heen en sijpelde het hele huis in. Na een volle dag en halve nacht regen stond het huis gewoon blank.
Gelukkig hadden we paarden en dus ook waterdichte paardendekens. Mijn dochter had de briljante ingeving om die te gebruiken om het gat tijdelijk te dichten. Vervolgens hebben we uren staan dweilen om al dat hemelwater uit het huis te krijgen.
In de Bourgogne is het niet vanzelfsprekend dat je snel een dakdekker kunt vinden, en toentertijd was er ook nog een schaarste aan dakpannen. Uiteindelijk wist mijn Franse schoonzoon dakpannen te regelen, en mijn Nederlandse schoonzoon heeft het dak helemaal gemaakt. Het bleek geen kwestie van “even” het gat dichten – het hele dak moest eraf omdat het hout compleet verrot was. Een maand lang werkte hij eraan, en tegen het einde konden wij meehelpen met het aangeven en omhoog hijsen van dakpannen.
Ik bof met drie energieke schoonzonen, maar één ding is zeker: als iemand mij vraagt waar je op moet letten bij het kopen van een huis in de Bourgogne, zeg ik direct: het dak en de balken. Zijn de balken hol door houtworm? Loop dan heel hard weg, want daar word je echt niet blij van.
Zo open was hetPaardendekens tegen de regen, het werkten ook nog goed!Aan het einde onze nieuwe daken
We merken dat veel mensen overwegen om naar Frankrijk te emigreren, maar soms toch de sprong niet durven wagen. De angst om familie en vrienden te missen, of om je baan op te geven, kan enorm zijn. En stel dat je die Franse taal nooit echt onder de knie krijgt? Deze zorgen zijn begrijpelijk, maar wij hebben zelf ervaren dat het leven hier zoveel te bieden heeft.
Vandaag en in de komende tijd ga ik daarom wat vaker bloggen over onze eigen ervaringen. Van het dagelijks leven hier in de Bourgogne, tot de praktische kanten van wonen op het platteland. Denk aan hoe het is om in je eigen moestuin te werken, of hoe je toch een huisarts vindt, zelfs op het platteland.
En ja, zelfs vragen zoals: “Hoeveel kippen heb je nodig voor voldoende eieren?” of “Leggen kippen het hele jaar door?” komen vaak voorbij. Deze vragen brengen een glimlach op ons gezicht, want het zijn precies de dingen waar je misschien niet bij stilstaat wanneer je droomt van een rustig leven op het Franse platteland. Toch merken we dat veel mensen die ons benaderen ook nadenken over zelfvoorzienend leven.
We leven in hectische tijden, met oorlog, klimaatproblemen en een groeiend gevoel van onzekerheid. Veel mensen vragen zich af: Is er wel genoeg? Laatst las ik een artikel over hoe lang een grote stad kan blijven eten zonder aanvoer van buitenaf, zonder vrachtwagens vol voedsel. Dat zet je toch aan het denken. Hier, op het platteland, halen we veel van ons eten uit onze eigen moestuin, en ons voedselbos biedt ons groenten, noten en paddenstoelen. Maar dat gaat niet vanzelf. Het vraagt werk en kennis – weten wat je kunt eten en wat niet. We kweken inmiddels zelf onze paddenstoelen en weten met zekerheid dat de roze weidechampignons in onze achtertuin volledig veilig zijn om te eten. In het najaar staat de tuin er vol mee, en ze zijn absoluut heerlijk! In Frankrijk wordt “champignons” als algemene term voor paddenstoelen gebruikt, terwijl de champignons die wij in Nederland kennen, daar specifiek champignons de Paris worden genoemd.
Hoewel het romantisch klinkt, is het een levensstijl waarin je met de seizoenen leert leven, waarin hard werken beloond wordt met puur, eerlijk voedsel. Dat geeft rust, maar ook een diep gevoel van voldoening.
Maar laten we wel realistisch blijven: onze ervaringen zijn gebaseerd op het midden van Frankrijk, in de prachtige wijdse Bourgogne. Het leven in het zuiden of noorden van Frankrijk kan weer totaal anders zijn. En ook al deel ik graag onze verhalen, ik besef dat iedereen z’n eigen unieke reis maakt.
Dus blijf vooral lezen, en wie weet help ik je om een duidelijker beeld te krijgen van het leven hier. Of je nu zelf de stap overweegt, of gewoon nieuwsgierig bent naar het plattelandsleven in Frankrijk – ik deel met plezier onze ervaringen met jullie.
Een ode aan onze trouwe viervoeters – stijlvol gegraveerd in hout.
Afgelopen week bracht ik talloze uren door aan mijn tekentafel om mijn nieuwste project te voltooien: houten onderzetters met hondenrassen. Gisteren was het moment van waarheid – het laseren. De ontwerpen zijn voorlopig voorzien van voorbeeldtitels en namen, maar hoe leuk zijn deze unieke onderzetters? Ze worden verkocht in sets van zes, waarbij je de keuze hebt om bijvoorbeeld drie keer twee verschillende rassen te combineren, of zes onderzetters met hetzelfde ras, gepersonaliseerd met namen.
Tot nu toe heb ik acht hondenrassen getekend: de Duitse herder, Jack Russel, Pitbull, Labrador, Ierse wolfshond, poedel, teckel en keeshond. Maar er zijn natuurlijk nog veel meer rassen. Wil je een specifiek ras dat nog niet in de collectie zit? Laat het me weten, dan teken ik het met liefde voor je. Wil je direct naar het product, klik hier
Honden zijn een belangrijk deel van mijn leven. Van wandelen en borstelen tot knuffelen – grote honden, kleine honden, ze maken me gelukkig. Opgegroeid met honden, ben ik eigenlijk nooit zonder een viervoeter geweest. Dat maakte het tekenen van deze hondenportretten op wit papier een genot; de liefde voor hen vloeide zo vanuit mijn hart naar de lijnen op het papier. Deze onderzetters zijn meer dan functioneel – ze zijn een ode aan onze trouwe vrienden.
Met elke streek verf, groeit een kunstwerk – op het doek én op je houten palet.
Waarom een houten schilderspalet mijn favoriet is 🎨
Boeken van papier – ik houd ervan. Hoewel e-books handig zijn op vakantie, blijft de charme van papier onovertroffen. Hetzelfde geldt voor mijn schilderspalet. Geen plastic wegwerppalet of doorzichtige acrylvariant voor mij; ik ga voor hout. Een houten palet heeft voor mij iets bijzonders. Zodra ik mijn prachtige houten schildersezel zie en mijn houten palet in handen houd, kom ik meteen in de juiste creatieve “mood”. En als ik me goed voel, schilder ik beter – met gevoel en intuïtie.
Een houten palet heeft ook praktische voordelen. Ik gebruik mijn verf veel gedoseerder omdat ik het palet zo lang mogelijk mooi wil houden. Aan het einde van een schilderdag veeg ik de restjes verf eraf of is er nauwelijks verf over. Door mijn palet twee keer in de vernis te zetten, is het gladder en zuigt het geen verf op. Dit beschermt het palet ook tegen vocht, zodat het jarenlang meegaat.
Mijn palet is zelfs gepersonaliseerd: gelaserd met mijn naam en het logo van ons Coukoe-bedrijf. Na verloop van tijd worden mijn houten paletten kleine kunstwerkjes op zich. De laagjes verf, de gemengde kleuren – het vertelt een verhaal. Soms versier ik mijn palet ook bewust: met een restje witte verf maak ik kleine bloemetjes, hartjes of sterretjes langs de rand. Het wordt echt iets persoonlijks, een uniek hulpmiddel dat mijn creativiteit voedt.
Een houten schilderspalet is een investering die ik iedereen kan aanraden, zowel voor acrylverf als olieverf. Vanuit mijn eigen ervaring kan ik zeggen: het maakt schilderen nóg leuker en zorgt voor een creatieve vibe die geen enkel ander palet kan bieden. Klik hier om rechtstreeks naar het schilders-palet te gaan!
CouKoe Lifestyle 